Parque Patricios'taki Florentino Ameghino parkının neredeyse beş hektarlık yoğun ormanlık alanı, bir zamanlar Remedios Escalada de San Martín ailesinin beşte biriydi ve daha sonra 1871'de sarı humma salgınının birçok kurbanının son dinlenme yeri haline geldi. On yıl sonra mülk şehrin ana yeşil akciğerlerinden birine dönüştürüldü. Bu tarihi akciğerin önünde Di Berni Ristorante yer alır ve Endülüs verandası, klasik çiçekli seramikleri ve çeşmesi ile 1928'den kalma muhteşem bir konakta yer alır. Orada, herkesin "Berni" olarak tanıdığı Bernardino Barreiro Maza, uzun zaman önce başlayan bir hayali gerçekleştirmeyi tamamladı. Berni bu ödemeleri almasıyla ilgili olarak "Buenos Aires'e 19 yaşında tek başıma geldim. Paraguaylıyım, kırsalda büyüdüm. Her şey beni korkuttu. Nasıl seyahat edeceğimi bile bilmiyordum. Şans eseri beni yönlendiren bir amcam beni bekliyordu. İlk başta çok büyük bir mücadeleydi" diyor. İlk başta bir fabrikada çalıştı ama kısa süre sonra başka bir kader istediğini anladı. Bir ticaret öğrenmek, bir meslek edinmek istiyordum. Microcentro'daki bir restoran olan Michael'a bu şekilde geldi ve buna paralel olarak yemek pişirme eğitimi almaya başladı. Eğitim önemliydi ancak Berni, gastronominin teknik bilgiden daha fazlasını gerektirdiğini savunuyor: "Bu sadece ders çalışmak değil. Akciğer, arzu ve bolca tutku." Yıllar sonra Cipriani, La Parolaccia Trattoria ve Piegari gibi prestijli mutfaklarda çalışmaya başladı ve bugün Di Berni'yi farklı kılan tarzı şekillendiren deneyimler yaşadı. Ödünç alınan mutfaktan Endülüs malikanesine Pandeminin ortasında, her şey durmuş gibiyken, dindar bir hemşireyle konuşup ondan okul mutfağını ödünç almasını isteyen kişi kızı Evelin oldu. Berni zaten belli bir prestije sahipti ve siparişlerin büyümesi durmadı. Constitución ile Pavón arasındaki Vieytes Caddesi'ndeki Hogar del Pino'ya yaklaştı. Rahibe amirine çalışmaya devam etmek istediğini ve çok sayıda müşterisi olduğunu açıkladı. Yanıt basit olduğu kadar cömert de oldu: "Bak oğlum, mutfak senin." Anahtarları kendisine verdi ve kurumun sağlık kısıtlamaları nedeniyle boş kalan olanaklarını kullanıma açtı. Hatta balkabağı, patates, marul ve turp yetiştirdiği bir bahçe bile kurmayı başardı. Başlangıçta Berni, eşi Máxima ve kızları çalışıyordu. Daha sonra Piegari'nin işini kaybeden eski meslektaşları da katıldı. Kimisi siparişleri hazırlıyor, kimisi de dağıtımını yapıyordu. Bir süre sonra burası aşık olduğu parkın önünde belirdi. "Endülüs tarzındaki bu evi seçmemin nedenlerinden biri de iç avlusuydu. Ayrıca Arjantin'deki tarihimin bir parçası olan bu mahallede kendimi çok iyi hissediyorum" diyor. Her ne kadar mahalle artık 1930'lardaki gibi, işçi ve göçmenlerin birlikte yaşadığı endüstriler ve apartmanlarla dolu olmasa da, güney Buenos Aires'in, komşular arasındaki yakınlık ve karşılıklı yardımın damgasını vurduğu karakteristik ruhunu hâlâ koruyor. Ev yapımı makarnalar, menünün yıldızları Gnocchi, tagliatelle ve diğer spesiyaliteler, müşteri yorumlarında unutulmaz yemekler olarak tekrar tekrar karşımıza çıkıyor. Ayrıca köfteli gitar telleri ve osso buco'lu risotto da dikkat çekicidir. En çok övülen teklifler arasında kalamar mürekkebi ve karidesli fettuccini, siyah somonlu ravioli ve klasik ricotta ve ıspanaklı mantı da yer alıyor. Posadas ve Liberta'da faaliyet gösteren ünlü İtalyan restoranı Harry Cipriani'de
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.