Zack Polanski ve Hannah Spencer olmasaydı hâlâ Keir Starmer'a takılıp kalabilirdik. Ancak bazı zorlu haftaların ardından partimizin bir revizyona ihtiyacı var Caroline Lucas, partiler arası kampanya grubu Compass'ın eş başkanı ve eski bir Yeşil milletvekili Yeşiller için geçen bazı zorlu haftaların ardından, benim için cesaret verici bir yanıt özellikle öne çıktı: Birleşik Krallık'ın güçlü bir Yeşil partiye sahip olması nedeniyle daha iyi olduğu konusunda ilerici politikalar arasında yaygın bir fikir birliği. Diğer partileri sosyal ve çevresel adalet konusunda yaptıklarından sorumlu tutacak ve diğer partilerin yapmayacağı konuları siyasi gündeme taşıyacak bir parti.
Yeşiller, Rosebank'tan servet vergilerine ve İsrail'e silah satışının sona erdirilmesine kadar Overton penceresini genişleterek gerekli olanla şu anda siyasi olarak kabul edilebilir görülen arasındaki uçurumun daralmasını sağlıyor. Giderek daha fazla konsey sandalyesi, meclis üyesi, belediye başkanı ve milletvekilliği kazandıkça, hükümetin her kademesinde doğal dünyanın onarılmasına yardımcı olabilir, iklim çöküşüyle mücadele edebilir ve bizi çok uzun süredir yöneten neoliberalizmin ekonomik çerçevesine meydan okuyabilir, doğal dünyanın onarılmasına ve iklim çöküşünün üstesinden gelinmesine yardımcı olabiliriz.
More in Common'dan anketör Luke Tryl'in gözlemlediği gibi, Andy Burnham'ın konferans konuşması da dahil olmak üzere, Yeşillerin siyasi ortam üzerindeki etkisi "aşırı boyutlara ulaştı". Bu etki Burnham'ın başbakan olması için gerekli koşulları yaratmayı da içeriyor. Açıkça söylemek gerekirse, eğer Zack Polanski liderliği olmasaydı ve Gorton ve Denton ara seçimlerinde Hannah Spencer kazanamasaydı, muhtemelen hala Keir Starmer'a takılıp kalacaktık. İşçi Partili milletvekillerini daha radikal bir teklife ihtiyaç duydukları sonucuna varmaya zorlayan herkes kadar Yeşiller'di.
Burnham'ın 40 yıllık neoliberalizmi tersine çevirme konusundaki konuşması ve seçim reformu konusunda ulusal bir komisyon kurma vaadi memnuniyetle karşılanacak. Ancak daha radikal eylemlere ve daha acil teslimata ihtiyacımız var. Geçen ayın artımlı bütçesini ve süper zenginleri vergilendirmedeki yankı uyandıran başarısızlığını ele alalım; artık tersine çevirmemiz gereken 41 yıllık neoliberalizmdir. Dahası, Burnham'ın Küçük Karga'daki fosil yakıt sondajına yeşil ışık yakması, savunma fonu için sıcak evlerin plantasyonlarını kesmesi ve muhtemelen elektrikli araçlara yönelik hedeflerin sulandırılması, Yeşiller partisine her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyulduğunu ve işimizin bizim için biçilmiş kaftan olduğunu gösteriyor.
Yeşillerin "Siyonizm ırkçılıktır" konferans önergesinin sonuçlarının daha da zarar verici hale gelmesinin nedeni de budur. Kişisel görüşümü açıkça ortaya koydum: Tarihsel olarak Rusya ve Doğu Avrupa'daki yaygın ırkçılıktan doğan, bu kadar değişken anlamlara sahip, bu kadar tartışmalı bir terimi bir konferans önergesinde birkaç kelimeyle tanımlamak asla mümkün olmayacaktı. Bu girişim tehlikeli ve bölücü oldu ve İsrail hükümetini tecrit etmek ve kısıtlamak için gerekeni yapma fırsatlarını getirmek yerine, odağı Gazze'deki korkunç soykırımdan uzaklaştırdı. Ancak başbakanın farklı türde bir siyaset çağrısı, "puan almak yerine sorun çözme" çağrısı, İşçi Partisi meclis üyelerine önergeden vazgeçmedikleri sürece yerel Yeşillerle ortak çalışmaya son vermeleri yönünde yukarıdan aşağıya fermanı sonrasında iyi bir başlangıç yapmadı.
Bu, çoğu İşçi Partisi ve Yeşiller meclis üyesinin karşı çıktığı bir hamle olarak, ülke genelindeki güç paylaşımı anlaşmalarımızın birçoğunun sona ermesine yol açtı. Bu aynı zamanda yalnızca yerel sakinlere zarar verecek bir hareket, özellikle de Reform Birleşik Krallık'ın veya Muhafazakar meclis üyelerinin görevi devralmasının önünü açarsa. Bu Burnham'ın destesine pek uymuyor