“Hayatın, birileri mutluluğu geçmişte aramaya başladığı an anlamını yitirdiğini her zaman hissettim,” diyen psikolog Gabriel Rolón, LA NACION'a verdiği söyleşide bu değerlendirmede bulundu. Uzmana göre, uzak zamanlara sığınma eğilimi, “burada ve şimdi”yi yaşama sorumluluğundan vazgeçmenin bir yolu olarak işlev görüyor. Aynı zamanda yazar, olası bir mutluluğun eksiklikleri, acıları ve yaraları bünyesinde barındırması gerektiğini açıklamak için “faltasit” (faltacidad) neolojisini (yeni kelime) önerdi. Kendi ifadeleriyle, “Mutluluk diye bir şey yoktur, faltasit vardır. Yani tüm eksiklikleri, yoklukları, acıları ve yaraları kucaklayabilen bir mutluluk.” Bu kavram doğrultusunda uzman şunları savundu: “Eksikliği ve mutluluğu harmanlayan, 'eksiklik halindeki bir mutluluk' olan faltasidede buluşabiliriz.” Bu fikir, doğrudan aşk ilişkileri alanına da taşınıyor ve Rolón, “ruh eşi” (yarım elma) fantezisine karşı uyarıda bulunuyor. Konuyla ilgili olarak şu işaretlemeyi yaptı: “Bunlar yolda dilimleri kopmuş portakallardır. Hiç kimse bizi asla tamamlama iddiasında olamaz.”
Öte yandan Rolón, analistin profesyonel bir şüphecilikle yaklaştığı kavramlar olan umut ve inanç rollerini ele aldı. “Umut, daha çok kişisel olmaktan ziyade sihirli olayların gerçekleşmesini bekleyerek bir arzu ortaya koymanızı bir ölçüde engeller” diyerek argümanını sundu. Ek olarak psikolog, aşkın “ölümü bir süreliğine kandırmak için harika bir icat” işlevi gördüğünü ve sağlıklı uygulamasının, diğeri üzerindeki güç kullanımından bilinçli bir şekilde vazgeçmeye dayantığını vurguladı.
Bu hususta şu netleştirmeyi yaptı: “Sizi sağlıklı bir şekilde seven kişi, bu gücü kullanmaktan vazgeçeçen kişidir. Sizin üzerinizde sahip olduğu gücü asla size zarar vermek için kullanmaz.”
Son olarak uzman, psikanalizde “üstben” (süperego) olarak adlandırılan ailevi ve kültürel buyrukların etkisini ele alıyor. Yazara göre kader, genellikle her bir bireyin gerçekten ne arzuladığını bulmasını bulanıklaştıran dış seslerin etkisi altında şekilleniyor. “Psikanaliz, birinin kendi kaderini yaşamasını engellemeye çalışmak sanatıdır” diye itirafta bulundu. Statik bir mutluluk aramak yerine Rolón; mutluluğun, her ne kadar ele avuca sığmaz olsa da, anlık olarak yaşanan ezeli bir an olduğunu kabul ederek, kişinin kendi arzusuyla yüzleşme cesaretine dayanan aktif bir duruş öneriyor. “Mutluluk; ne olduğunuzun, ne olmak istediğinizin, geçmişin sizi torbalayan yönlerinin ve geleceğe duyduğunuz korkuların bir arada var olduğu o ebediyet anıdır” diyerek sözlerini noktaladı.