Başbakan kendisine bir tuzak kurarak, Brexit'i tekrar gözden geçirme yönündeki uzun vadeli tutkusunu rayından çıkarabilir. Bu haftaki Birleşik Krallık-AB zirvesi, bir gün Birleşik Krallık'ın AB'ye doğru uzun geri dönüşünün başlangıcı olarak görülebilir. Andy Burnham'ın Cuma günü Brüksel'de AB liderleriyle heyecanla beklenen ilk toplantısı, Başbakan AB ile çok daha yakın bir siyasi ve ekonomik ilişki biçimi hakkında uzun vadeli "ulusal görüşmeyi" başlatmadan önce, ticari ve ekonomik işbirliğini geliştirmeye yönelik bir dizi ayrıntılı anlaşmayı açıklamak için kullanılacak. Bu, Burnham'ın Pazartesi gecesi yaptığı bir konuşmada işaret ettiği gibi, İşçi Partisi'nin bir sonraki seçim manifestosunda partinin meşhur kırmızı çizgilerinin terk edilmesi ve AB üyeliğine başvuru önerilmesiyle sonuçlanabilir.
Avrupalı yanlıları için bu ateşli bir rüya gibi okunmalı. Sadece dört ay önce Burnham göreve geldiğinde, İşçi Partisi'nin Avrupa konusunda bu kadar cesur bir teklifi mantıksız görünüyordu. Ancak Burnham, Brexit tartışmasını kesinlikle yeniden canlandırsa da, ileride kendisine sorun yaratmamak için dikkatli hareket etmesi gerekecek. Burnham'ın Avrupa'ya yönelik aşırı sözler veren ve gereğinden az yerine getiren biri olarak görülmesi ve bunu yaparak, sorunlu Brexit sorununun yeniden ele alınmasına yönelik artan ivmeyi durdurması riski var. Sonuçta, zirvenin temel sonuçları başbakanın ekibi tarafından medyaya zaten bildiriliyor: Gıda ve karbon ağırlıklı malların ticaretindeki sürtüşmeleri azaltmaya yönelik anlaşmalar veya teknik dilde, sağlık ve bitki sağlığı (SPS) ve emisyon ticaret sistemleri (ETS) görünüşe göre "tamamlandı" ve bu da Burnham'ın "görmezden gelemeyeceğinizi" söylediği İngiltere ekonomisine "milyarlarca pound" katacak.
Ancak gerçek şu ki, taslak anlaşmalar tamamlanmış olsa da anlaşmalar pratik anlamda henüz tamamlanmaktan çok uzak. Birincisi, Londra ve Brüksel'in, AB ülkelerinden gelen öğrencilerin Britanya'daki üniversitelere ne kadar ücret ödemeleri gerektiği konusundaki zorlu soruyu çözmelerine bağlı olmaları. İkincisi, gıda ve karbon anlaşmalarının yürürlüğe girmesinden önce, büyük olasılıkla 2028'de, mevzuatın çıkarılması ve sistemlerin uygulamaya konması gerektiği için. Küresel enerji şokunun etkilerinin, gıda veya enerji maliyetlerinin azalmasının tüketiciler açısından olumlu etkilerini gölgede bırakacağı gerçeğinden bahsetmiyorum bile. Bu da Britanyalı seçmenlerin Burnham'ın Avrupa'ya dair vaatlerine ne kadar güvenebileceklerini sorgulamasına neden olabilir. AB'ye yeniden katılmaya yönelik destek giderek yaygınlaşıyor (en son sayıma göre %62 lehte), ama aynı zamanda yüzeysel de; politika ayrıntılarına indiğinizde önemli ölçüde dalgalanıyor. Seçmenler AB yanlısı kampanyayı yürüten adama güvenmezse, anketlerdeki bu fark hızla çökebilir.
Bu arada Burham'ın muhalifleri, nihai "yeniden katılma" sürecinin ne kadar zorlu olacağının kanıtı olarak, acil müzakerelerdeki her türlü zorluğun üzerinden atlamaya istekli olacaklar. Burada da başbakan kendine tuzak kurma tehlikesiyle karşı karşıya. Birleşik Krallık'ın müzakerelerdeki temel taleplerinden biri, "Avrupalı" üreticilere ayrıcalıklı muamele (vergi indirimleri ve satın alma süreçlerinde öncelik açısından) sağlayan AB'nin Made in Europe programına dahil edilmesidir. Şu anda İngiliz otomobil üreticileri Avrupalı olarak kabul edilmiyor ve Başbakan bu meselenin çözülmesini bir öncelik haline getirdi. Zirve sonrası bildiri taslağının sızdırılan taslağı, ekonomik güvenlik konusunda "güvenilir bir ortaklık" hakkında bir ifade içerse de - Birleşik Krallık'ın Made in Europe'a dahil olma potansiyeline işaret ediyor - Burnham, ilgili mevzuatın hâlâ taslak halinde olması nedeniyle AB'den herhangi bir dökme demir vaatte bulunamayacak.