İktisatçılar ve diğer uzmanlar, belirli bir eylem planının ülkedeki endüstriyel büyüme için faydalı olduğunu söylediklerinde her zaman biraz ters giden bir şeyler vardır, ancak bu eylem planı veya politika yönelimiyle doğrudan bağlantılı olan endüstriler bu konuda sessizdir. Normalde endüstri, çıkarlarını koruma konusunda çok yüksek sesle konuşuyor ve ya kendi tercihlerini savunmada öncülük ediyor ya da en azından diğer çevrelerden gelen önerilere yanıt veriyor. Bugünlerde bunun iki alanda gerçekleştiğini görüyoruz. Bunlardan biri döviz kuru etrafında konuşulanlar. İhracatın rekabetçi olabilmesi için döviz kurunun devalüe edilmesi gerekip gerekmediği konusunda her türlü yazı yazıldı. Bunu savunanlar, aşırı değerli olduğunu ve Pakistan ürünlerini ana ihracat rakiplerimizle karşılaştırıldığında ihracat pazarlarında pahalı hale getirdiğini söyledikleri Reel Efektif Döviz Kuruna (REER) işaret ediyorlar.
REER, belirli bir ülkenin döviz kurunun ana ticaret ortaklarının enflasyona göre düzeltilmiş döviz kurlarıyla ne kadar uyumlu olduğunu ölçmek için esas olarak merkez bankacıları ve akademisyenler tarafından kullanılan bir araçtır. Çalışma şekli basittir. REER 100 olduğunda, teorik olarak Pakistan ve ticaret ortakları arasında, döviz kurunun Pakistan'da iş yapma maliyetlerini rakip ülkelere göre ne kadar iyi yansıttığı konusunda bir uyum vardır. Ancak REER 100'ün üzerine çıkarsa aşırı değerlenmiş olarak kabul edilir; bu, döviz kurunun artık ülke içindeki artan fiyat seviyesini rakiplerine kıyasla yeterince yansıtmadığı anlamına gelir ve bugünkü seviyelerde tutulması ihracatı rekabetçi olmaktan çıkaracaktır.
REER 100'ün üzerinde ne kadar fazla olursa, rupinin o kadar aşırı değerli olduğu kabul edilir. Ve eğer 100'ün altındaysa döviz kurunun değerinin altında olduğu düşünülebilir, bu da ihracatçıların diğer ülkelerdeki rakipleriyle karşılaştırıldığında iş yapma maliyetiyle karşılaştırıldığında uluslararası pazarlarda prim elde ettiği anlamına gelir. Tarihsel olarak döviz kurunun devalüasyonunu gerektiren koşullar bugün mevcut değil. Şimdi burada tuhaf olan şey var. REER birkaç aydır 100'ün üzerinde ve şu anda potansiyel olarak bir devalüasyonu hak edecek kadar denge seviyesinin oldukça üzerinde. Ancak ihracatçı camiasından hiç kimse bunu talep etmiyor. Zaten halka açık değil. Ülke genelindeki tüm ihracatçı birlikleri ve diğer odalar, faiz oranlarının yönü, vergi yükü, elektrik ve gaz fiyatları konusunda yüksek sesle konuşuyor. Ancak döviz kuruyla ilgili tek kelime yok.
Peki, ekonomistlerin ihracatı rekabetçi hale getirmek için para biriminin değer kaybetmesi gerektiğini söylediği ancak ihracatçıların böyle bir talepte bulunmadığı bir durumda ne yapmalı? Bir başka örnek ise hükümetin aylardır üzerinde çalıştığı otomobil politikasıdır. Birkaç yıl önce ithal araçlara uygulanan gümrük vergilerini düşürdüler ve şimdi de diğer üretilmiş mallara uygulanan ithalat vergilerini daha da düşürmeye yöneliyorlar. Birkaç yıl boyunca bu ticaret politikasını uygulamalarına ve şimdi de korumaların kademeli olarak ortadan kaldırılmasını yeni bir otomotiv politikasına göre düzenlemeye yönelmelerine rağmen, otomotiv şirketleri sessiz kalıyor. Pakistan Otomobil ve Otomobil Parçaları Üreticileri Birliği (PAAPAM) adı verilen bir şemsiye grup altında örgütlenen otomobil parçası üreticileri, haklı olarak araç camı, farlar, kapılar, kaporta, diğer gövde parçaları ve çok daha fazlası gibi otomobil parçalarının imalatına yapılan büyük yatırımların bu yeni politikayla risk altında olduğunu iddia ederek sert itirazlarda bulunuyor. şu ana kadar