John ve Mary'nin gözlerinin önünde kişisel bir ekran var ve görüntülü görüşmede sohbet ediyorlar. İkisi de cihazlarından uzaklaşarak aynı alanı paylaştıklarını fark ediyor. Wall-e, 15 yıldan fazla bir süre önce prömiyerini yaptı ve bize geçerliliğini kaybetmek yerine daha fazla yankı uyandıran bir şey sunuyor: teknoloji insanların kalıcı olarak bağlantı kurmasına olanak tanır, ancak aynı zamanda bizi çevremizden ve insanlardan soyutlamaya da yardımcı olur. Ve daha da fazlası. Yıllardır bakımını üstlendiğim yaşlı hastalarımın çoğu, ofise geldiklerinde bana konuşup birbirlerini gördükten sonra kendilerini daha iyi hissettiklerini söylüyor. Bu rutin ifadeler iki konuyu gündeme getiriyor. Birincisi: İnsanlar doktora sadece kontrol için değil, aynı zamanda tanışıp seslerini duyurmak için de gidiyorlar. İki: Yalnızlık doktorların çok ciddiye alması gereken bir konudur. Güncel belalara çok daha uygun bir ilaca doğru ilerlemeyi engelleyen basmakalıp düşünceler var, yalnızlığın bireysel bir sorun olarak düşünülmesi. Artık yalnızlık olmadığı açık: Dünya Sağlık Örgütü'nün (WHO) Sosyal Bağlantı Komisyonu'na göre dünyada her altı kişiden biri kendini yalnız hissediyor ve bu durum yılda 871.000'den fazla ölümle ilişkilendiriliyor. Kişisel anekdodumun ötesinde bir diğer hata da bu sorunu yaşlılara göstermektir. Dünya Sağlık Örgütü'nün bunu açıklamaya yarayan daha fazla verisi var; Kuruluş, 13 ila 29 yaş arasındaki kişilerin yüzde 17 ve yüzde 21'inin kendilerini yalnız hissettiklerini ve en yüksek oranların ergenler (13 ila 19 yaş) arasında kaydedildiğini doğruladı. Tamamlamak için; Sosyal izolasyon her üç yaşlı yetişkinden birini etkiliyor. Bağlantıda kalmak için bu kadar çok araca sahip olmamıza rağmen birçok insanın kendini yalnız hissetmesi paradoksaldır ve küresel halk sağlığının temel zorluklarından birini ciddi şekilde ele almak için bir alarmdır. Tanımlar açısından yalnız olmak, yalnız hissetmekle aynı şey değildir. Sosyal izolasyon, diğer insanlarla objektif temas eksikliğidir; yalnızlık ise özneldir; Arzuladığımız bağlarla sahip olduklarımız arasındaki mesafeden kaynaklanan acı verici duygudur. Bu nedenle biriyle yaşayabilir veya cep telefonunuz gruplarla dolu olmasına rağmen kendinizi yalnız hissedebilirsiniz. Tek başına anları seçmek sağlıklıdır; Yalnızlık bir seçim olmaktan çıkıp, aramadığımız bir yaşam biçimi haline geldiğinde sorun ortaya çıkıyor. Geri bildirim mantığı da oynanır; Kendimizi ne kadar yalnız hissedersek, kimsenin bizi anlamadığına o kadar inanırız ve başkalarına yakınlaşmamız da o kadar zorlaşır. Teknoloji tüm bu duyguları daha da şiddetlendiren bir şok dalgası gibi çalışıyor ve ilerlemelerin durmayacağını anlayarak bu konuda harekete geçmek akıllıca olacaktır. Sağlık üzerindeki etkileri çok somut, gelin bir daha gözden geçirelim: Yalnızlık ve tecrit, daha yüksek felç, kalp hastalığı, bilişsel gerileme ve erken ölüm riskiyle ilişkilidir ve depresyona yakalanma olasılığını iki katına çıkarır. Ek olarak, farklı ülkelerden 600.000'den fazla insanı kapsayan 21 çalışmanın analizine göre yalnızlık, %31 oranında artan demans riskiyle bağlantılıdır (Nature Mental Health, 2024). Bu, yalnızlığın tek başına bu hastalıklara neden olduğu anlamına gelmez, ancak ele alınması gereken bir risk faktörü olduğu anlamına gelir. Bu nedenle birçok hükümet bunu halihazırda bir devlet politikası olarak ele alıyor: Birleşik Krallık 2018'de yalnızlıktan sorumlu bir bakan atadı, Japonya 2021'de bir bakanlık kurup özel bir yasa çıkardı ve Almanya da 2018'de yalnızlıktan sorumlu bir bakan atadı.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.