Üçlü bir toplantı Çin ve Rusya için iyi bir haber, ancak ABD için kötü bir haber; ve onun geleneksel müttefikleri olan "Tarihsel" tarafsız bir tanımdır, olumlu değil. Bazı şeylerin iyi bir nedenden dolayı eşi benzeri görülmemiş olabilir. Donald Trump'ın Perşembe günü Çin'in Shenzhen kentinde Xi Jinping ve Vladimir Putin ile görüşmesi ABD, Çin ve Rusya liderlerinin üçlü olarak görüşmeler için bir araya geldiği ilk sefer olacak. Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği zirvesi sırasındaki üçlü dikkat çekici ama bir başarı değil. Açık bir gündemin olmayışı şunu gösteriyor: Gösteri gerçekten işin özüdür. Bay Trump uluslararası ilişkilere etki alanları açısından bakıyor. Bu toplantı, dünyanın geri kalanı için şu bariz sonucu güçlendiriyor: masaya oturmak için değil, sadece tabakta olmak için. Bay Xi, çok kutuplu bir dünya kavramını destekliyor. Her üç hükümet de çok taraflılığı kararlı bir şekilde baltalamasaydı diğerleri daha anlayışlı olurdu.
Bay Xi, Çin'in ekonomik ve teknolojik ilerlemesini ve isteklerini sergileyen bir şehirde, Moskova ile Washington'u bir araya getiren güç komisyoncusu ve zarif ev sahibine benziyor. Parlak metropol ile şu anda uçuşlardan bankacılığa kadar her şeyi berbat eden göz kamaştırıcı teknoloji başarısızlıklarıyla kuşatılmış bir ABD arasındaki zıtlık özellikle gurur verici. Önümüzdeki dönemde Avrupa'nın "aşağılanmasından" övünen Bay Putin için bu toplantı daha da net bir kazanımdır ve onu ekonomisi zor durumda olan dışlanmış bir ulusun liderinden ziyade süper güç emsaline benzetmektedir.
Bay Trump'ın kırmızı halıda kucaklaşması, Cumhuriyetçilerin ara seçim felaketini konu alan manşetlere tercih edilecek bir başka "ilk"i ve güçlü adamlardan oluşan dost canlısı bir arkadaşlığı var. Ulusunun kutlayacak daha az şeyi var. Bay Trump, ABD'nin uzun süreli müttefikleriyle buluşmayı en iyi ihtimalle bir angarya olarak görüyor. Onun can yakıcı tarifeleri ve güvenliğe yönelik apaçık işlemsel yaklaşımının yanı sıra otokratlara olan sevgisi, ABD başkanını Çin'e giderken ağırlayan Filipinler gibi ülkeleri bahislerini korumaya itti.
Bay Trump'ın Nvidia'yı ve Çin casusluğu şüphesini gündeme getirmesi beklenmiyor - belki de en azından şirketin görevden alınan CEO'su Jensen Huang'a olan yakınlığı, konuyu en az Pekin için olduğu kadar kendisi için de rahatsız edici hale getirdiği için. ABD başkanının, İran'ın bu felaketle sonuçlanan ve yasadışı savaşına direnme yeteneği açısından merkezi konumda olan iki ülkeyi utandırması ya da Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşını kolaylaştırması konusunda Çin'e baskı yapması pek olası değil. Ukrayna ve Tayvan'ın, Bay Putin ve Bay Xi ile her konuştuğunda endişelenmek için nedenleri var. Ancak ABD başkanının, kasıtlı ya da başka bir şekilde, ikili görüşmelerde ya da basit bir açıklama yoluyla onları baltalaması da muhtemeldir.
Joseph Stalin, Franklin D. Roosevelt ve Winston Churchill'in Avrupa'yı bölen 1945 Yalta zirvesiyle karşılaştırmalar, bir saatten az sürmesi planlanan bir toplantının önemini garip bir şekilde abartıyor. Bay Xi kendiliğindenlik yapmaz ve ani duyurulara kapılması pek olası değildir. Ve yüzeydeki dostluğa rağmen, üçünün hala birbiriyle çatışan çıkarları var. Çin'in nadir topraklara yönelik tehdidi ticarette ateşkese yol açtı ancak çatışmalar devam ediyor. Bay Trump nükleer silahsızlanma hakkında konuşmak istediğini söyledi. Çin endişe verici bir hızla silahlanırken, cephaneliği hâlâ ABD ve Rusya'nın yanında gölgede kalıyor. Rakiplerle ve düşmanlarla konuşmak doğası gereği akıllıca değildir. Başka bir ABD başkanının yönetimi altında, örneğin silahsızlanma konusunda yakından odaklanmış ve dikkatle hazırlanmış bir üçlü anlaşma