Önce ağaçların gittiğini fark etti. Yavaş yavaş denizin bütün köyü ele geçireceğini anladı. Bu Guadalupe Cobos Pacheco'nun hikayesidir El Bosque adlı balıkçı köyü, Meksika'da iklim nedeniyle yerinden edilmiş olarak tanınan ilk topluluktu. Bölge sakinleri 2023'te başka yere taşındı. O zamana kadar kıyı erozyonu ve su baskınları pek çok evi ele geçirmişti. Ailem El Bosque'a taşındığında 12 yaşındaydım ve başka bir yerde yaşamayı asla hayal etmezdim. Çocuklarımın ve torunlarımın doğduğu yer. Bütün hayatım El Bosque'taydı. Eskiden mezarlığa doğru sadece ayaklarımı bırakacağımı söylerdim. “Orman” anlamına gelen El Bosque bir balıkçı topluluğuydu. İnsanların yüzde yüzü denizden yaşıyordu.
Erkekler denizde balık tutarken, kadınlar da kıyıya yengeç yakalayıp ağ atıyordu. Birbirimizin çocuklarına göz kulak olurduk ya da onlar bizimle gelip kumsalda oynarlardı, böylece çalışmamız kolaylaşırdı ve haneye düzenli bir gelir kaynağı sağlardık. Yaşlı kadınlar balıkçılar ve turistler için ceviche, kızarmış balık ve El Bosque'nin ünlü empanada'ları gibi yiyecekler hazırlıyorlardı: yengeç veya balıkla doldurulmuş ve açık havada odun sobasında bol miktarda yağda kızartılmış tortillalar. İnsanlar şöyle derdi: "El Bosque'a gittiyseniz ve empanada denemediyseniz, aslında orada hiç bulunmamışsınızdır." Yıllardır orada olan eski ağaçları kaybettiğimizi ilk kez 2017'de fark ettim. Sonra 2019'da ilk evimizi kaybettik ama topluluğu kaybetmeyi asla hayal etmedim, en çılgın rüyalarımda bile. İklim bilimci Dr Lilia Gama'nın 2022'de El Bosque'a geldiği günü hala hatırlıyorum.
Kamyonetinden iner inmez ona söylediğim ilk şey şu oldu: "Doktor, bana El Bosque'un kurtulacağını söyle." Çok nazikti ama şöyle dedi: "Hayır, El Bosque zaten onarılamaz biçimde bozuldu. Kıyı erozyonu çok ileri düzeyde ve gerçekten hızlı oluyor." Bize gitmemiz gerektiğini söyledi; meselenin ne zaman olduğuydu, olup olmayacağı değil.
O zamana kadar deniz bütün bir caddeyi evlerle kaplamıştı, bu yüzden denizin bize doğru geldiğini biliyorduk ama yine de duracağına inanıyordum. Ancak Dr Gama hayır dedi, iklim değişikliği rüzgarları daha da güçlendiriyor, suları daha sıcak hale getiriyordu ve inşaat, ormansızlaşma ve denizdeki petrol platformları nedeniyle hiçbir doğal engelimiz kalmamıştı. Bir sonraki kuzey rüzgarlarının bir sıra evi daha alıp götürebileceğini söyledi. Ve sadece birkaç ay sonra olan da buydu. 7 Kasım 2022'deki fırtına kız kardeşim Cristina'nın ve annemin evini aldı. İyi inşa edilmiş büyük evlerdi; annem 30 yıldır oradaydı. İşte o zaman geri dönüşün olmadığını anladım. Ayrılmak istemiyordum ama El Bosque ortadan kaybolacaktı.
2019 yılından bu yana camia olarak örgütlenmeye çalışıyorduk ama hangi kapıyı çalacağımızı bilmiyorduk. Yani, nasıl bilmemiz gerekiyordu? Conexiones Climáticas ve Greenpeace gibi kuruluşlar El Bosque'a gelene kadar biraz ışık göremedik. Ancak artık çok geçti; deniz çok hızlı ilerliyordu ve başka bir yere taşınmak tek seçenekti. 2023 yılının ilk günleri korkunçtu. Evler çöküyor, elektrikler kesiliyor; insanlar her şeylerini, hatta kıyafetlerini bile kaybetti. Federal hükümete mektuplar yazmaya başladık ve tüm gazetelerde yer aldık. Sonunda başkan bize yardım etmeyi kabul etti ve Frontera şehri yakınında Nuevo Bosque'nin [Yeni Orman] inşa edileceği arazi Tabasco eyalet hükümeti tarafından bize bağışlandı. Nereye gideceğimizi onlar seçti