1990 yılında Batı ve Doğu Almanya'nın yeniden birleşmesinin yıldönümü olan 3 Ekim öncesinde, anket şirketi infratest dimap, 1303 seçmene kişisel durumlarını değerlendirmelerini istedi. Kendini Doğu Alman olarak tanımlayanların yüzde yirmisi, ancak yüzde kırk dördü kişisel avantajlar görüyor. Sadece dörtte biri, yeniden birleşmenin kendilerini kişisel olarak büyük ölçüde etkilemediğini söyledi.
Batı Alman katılımcıların yarısından fazlası, yeniden birleşmenin kişisel hayatları üzerinde büyük bir etki yaratmadığını belirtti. Geri kalan yarı ise bölünmüş durumda: Yüzde 19'u yeniden birleşmenin olumlu bir etki yarattığını söylerken, yüzde 18'i olumsuz bir etki yarattığını ifade etti.
Almanya eylül ayında üç eyalet seçimi gerçekleştirdi; bunlardan ikisi doğu eyaletlerindeydi. Bu seçimler, ülke genelindeki seçmen eğiliminin bir testi olarak görülüyordu. Sonuçlar, Şansölye Friedrich Merz'in partisi olan merkez sağ Hristiyan Demokratlar (CDU) için özellikle yıkıcı oldu.
CDU'nun iktidarda olduğu Saksonya-Anhalt ve şehir eyaleti Berlin'de parti, önceki seçime göre yüzde 10 oy kaybetti ve iktidardaki yerini kaybetti. Mecklenburg-Vorpommern'de ise parti, parlamentoda temsil edilmek için gereken yüzde 5 barajını bile geçemedi. Bu durum Almanya tarihine daha önce hiç yaşanmamış bir olay olarak geçti.
Uzun süredir popüler olmayan Merz, seçimlerin ardından desteğinin daha da düştüğünü gördü. CDU, muhafazakar Hristiyan Sosyal Birlik (CSU) ve merkez sol Sosyal Demokratlar'dan (SPD) oluşan koalisyon gözden düşmüş durumda. Ankete katılan her 10 kişiden sadece biri federal hükümetin çalışmasından ve şansölyenin performansından memnun olduğunu belirtti, bu da tarihi bir dip seviye anlamına geliyor. CDU destekçilerinin yalnızca yüzde 40'ı Merz'den hala memnun olduğunu söylüyor.
İstihbarat teşkilatı tarafından kısmen aşırı sağcı extremist olarak sınıflandırılan Almanya için Alternatif (AfD), merkez partilere duyulan seçmen memnuniyetsizliğinden faydalanmaya devam ediyor.
Şu anda bir genel seçim yapılsa, CDU/CSU ittifakı oyların yalnızca yüzde 20'sini alabilirdi. Bu oran, partinin tarihindeki en düşük rakamlardan biri ve yeniden birleşmeden sonraki ilk seçimde 1990'da kazandığı yüzde 43,8'lik orandan çok uzak. SPD ise yalnızca yüzde 13 oranında oy alıyor. Bu durum, iktidar partilerinin birlikte oyların üçte birini bile kazanamayacağı ve parlamentodaki çoğunluklarını kaybedecekleri anlamına geliyor.
AfD, en güçlü siyasi güç olmaya devam edecekti. Parti, ülke genelinde istikrarlı bir şekilde yüzde 27 oranında oy alıyor. Çevreci Yeşiller hafif bir artışla yüzde 16'ya ulaşırken, sosyalist Sol Parti aynı oranda düşüş yaşayarak yüzde 11'e geriledi. Bu sonuçla birlikte ulusal parlamentoda bir çoğunluk oluşturmak Herkülvari bir görev olacaktır.
Almanya'daki genel durum, her sekiz kişiden sadece birine iyimserlik gerekçesi verirken, yaklaşık onda dokuzu endişelerini dile getiriyor. AfD ve Sol Parti seçmenleri özellikle endişeli.
Katılımcıların üçte ikisi, insanların yapay zeka üzerindeki kontrolünü kaybetmesinden korktuklarını belirtirken, aynı oranda insan ABD Başkanı Donald Trump'ın politikalarının Almanya üzerindeki sonuçlarından endişe duyuyor. Her 10 kişiden 6'sı iklim değişikliği konusunda endişesini dile getirirken, biraz daha fazlası Rusya'nın Avrupa'daki diğer ülkelere saldırabileceğinden endişe duyduğunu söyledi.
Katılımcıların yaklaşık ikide biri, gelecekte yaşam standartlarını koruyamayacaklarından korkuyor. Benzer sayıda insan Almanya'ya göç konusunda endişeli.
Ancak Almanların en büyük endişe kaynağı, siyasi partilerin kilit siyasi meselelere ortak çözümler bulamaması.
Almanya hızla yaşlanan bir ülke. Çalışan daha az insan, sürekli artan sayıda emekliyi desteklemek zorunda kalıyor.