Batı ve Doğu Almanya'nın 1990 yılındaki yeniden birleşmesinin yıldönümü olan 3 Ekim öncesinde, infratest dimap anket şirketi 1.303 seçmene kişisel durumlarını değerlendirmelerini istedi. Kendini Doğu Alman olarak tanımlayanların yüzde 20'si olumlu etkilerden bahsederken, yüzde 44'ü kişisel avantajlar gördüğünü belirtti. Sadece dörtte biri, yeniden birleşmenin kendilerini kişisel olarak büyük ölçüde etkilemediğini söyledi.
Batı Alman katılımcıların yarısından fazlası, yeniden birleşmenin kişisel hayatları üzerinde büyük bir etkisinin olmadığını ifade etti. Kalan yarı ise ikiye bölünmüş durumda: Yüzde 19'u yeniden birleşmenin olumlu bir etkisi olduğunu söylerken, yüzde 18'i olumsuz bir etki yarattığını belirtti.
Almanya eylül ayında, ikisi doğu eyaletlerinde olmak üzere üç eyalet seçimi gerçekleştirdi. Bu seçimler, ülke genelindeki seçmen eğiliminin bir göstergesi olarak kabul edildi. Sonuçlar, özellikle Şansölye Friedrich Merz'in partisi olan merkez sağ Hristiyan Demokratlar (CDU) için yıkıcı oldu.
Saksonya-Anhalt'ta ve iktidarda olduğu şehir devleti Berlin'de CDU, bir önceki seçime kıyasla yüzde 10 oy kaybederek iktidarını yitirdi. Mecklenburg-Vorpommern'de ise parti, parlamentoda temsil edilmek için gereken yüzde 5'lik barajı dahi aşamadı. Bu durum Alman tarihinde bir ilk olma özelliği taşıyor.
Uzun süredir popülaritesi düşük olan Merz, seçimlerin ardından desteğinin daha da eridiğini gördü. CDU, muhafazakar Hristiyan Sosyal Birlik (CSU) ve merkez sol Sosyal Demokratlar'dan (SPD) oluşan koalisyon halkın gözünden düşmüş durumda. Ankete katılan her 10 kişiden sadece biri federal hükümetin çalışmalarından ve şansölyenin performansından memnun olduğunu belirtti; bu oran tarihsel bir dip seviyeye işaret ediyor. CDU seçmenlerinin ise yalnızca yüzde 40'ı Merz'den hâlâ memnun olduğunu ifade ediyor.
İç istihbarat teşkilatı tarafından kısmen aşırı sağcı aşırılık yanlısı olarak sınıflandırılan Almanya için Alternatif (AfD), merkez partilere duyulan seçmen memnuniyetsizliğinden faydalanmaya devam ediyor.
Eğer şimdi bir genel seçim yapılsaydı, CDU/CSU ittifakı oyların yalnızca yüzde 20'sini alabilirdi. Bu oran, parti tarihinin en düşük seviyelerinden biri olup, yeniden birleşmeden sonraki ilk seçim olan 1990'daki yüzde 43.8'lik sonuçtan oldukça uzakta. SPD ise yalnızca yüzde 13 oy oranına sahip. Bu durum, iktidar partilerinin toplamda oyların üçte birini bile alamayacağını ve parlamentodaki çoğunluklarını kaybedeceğini gösteriyor.
AfD, ülkenin en güçlü siyasi gücü kalmaya devam ediyor. Partinin ülke genelindeki oy oranı istikrarlı bir şekilde yüzde 27 seviyesinde seyrediyor. Çevreci Yeşiller yüzde 16'ya yükselirken, sosyalist Sol Parti aynı oranda düşüşle yüzde 11'e geriledi. Bu sonuçlarla birlikte, ulusal parlamentoda bir çoğunluk koalisyonu kurmak adeta Herculean (çok zor) bir görev olacaktır.
Almanya'daki genel durum, her sekiz kişiden sadece birine iyimserlik aşılarken, neredeyse 10 kişiden 9'u endişe dile getiriyor. Özellikle AfD ve Sol Parti seçmenleri büyük bir kaygı duyuyor.
Katılımcıların üçte ikisi insanların yapay zeka üzerindeki kontrolü kaybetmesinden endişe duyduğunu belirtirken, aynı oran ABD Başkanı Donald Trump'ın politikalarının Almanya üzerindeki sonuçlarından da kaygı duyuyor. Her 10 kişiden 6'sı iklim değişikliği konusunda endişelerini dile getirirken, hemen hemen yarısı Rusya'nın Avrupa'daki diğer ülkelere saldırmasından korkuyor.
Respondentların yaklaşık yüzde 50'si gelecekte yaşam standartlarını koruyamayacaklarından korkuyor. Benzer sayıda insan ise Almanya'ya yönelik göçten endişe duyuyor.
Ancak Almanların en büyük kaygı kaynağı, siyasi partilerin kilit siyasi meselelere ortak çözümler bulamaması olmaya devam ediyor.
Almanya hızla yaşlanan bir ülke. Çalışan insan sayısı azalırken, her geçen gün artan sayıda emekliyi desteklemek zorunda kalıyor.