Milburn incelemesinde çalışan bir araştırmacı olarak, bir nesli nasıl başarısızlığa uğrattığımızı, sonra da onları kınadığımızı gördüm. Britanya bu kısır döngüyü kırmalı Leeds Üniversitesi'nde bilişsel psikoloji bölümü başkanı olan Mark Mon-Williams ve Bradford Sağlık Araştırma Enstitüsü'nde psikoloji profesörü olan Alan Milburn ve Peter Fonagy, Birleşik Krallık'taki hastalığın teşhisini ustalıkla koydular. İncelemeleri, sadece Neet kriziyle karşı karşıya olmadığımızı gösteriyor. Veya bir okul devamsızlığı krizi. Veya bir Gönderme krizi. Bu semptomları gidermeye devam edersek, ülkenin uzun vadeli refahını mahvedecek, ihmal edilmiş bir çocukluk kriziyle karşı karşıyayız.
Herhangi bir sorunun çözümü, nedenlerini anlamakla başlıyor ve Milburn ve Fonagy, düşünceli bir analiz sunuyor. Fonagy'nin akıl sağlığı sorunları, DEHB ve otizmle ilgili bağımsız incelemesinde konu grubu üyesi olarak ve Milburn'e veri analitiği konusunda destek vererek her ikisiyle de yakın çalıştım. İncelemeleri, tamamı çocukları büyük ölçüde ihmal eden bir sistemi gösteren kanıtları takip etti. Yardımları azalttık ve çocuklara sağlanan desteği kestik: bugün 4,5 milyon çocuk yoksulluk içinde yaşıyor. Bu çocuklara büyüyünce ve çalışma yeteneklerini engelleyen kaygı ve depresyon teşhisi konulduğunda, genellikle beceriksiz kar taneleri olarak eleştirilirler. Bunu yapmak, bir nesli başarısızlığa uğrattığımızı ve bunun siyasi kararların öngörülebilir sonucu olduğunu kabul etmekten daha kolaydır.
Bradford'da doğan, 13.500 çocuğun ve ailelerinin gelişimini takip etmek amacıyla 2007 yılında başlattığımız boylamsal doğum kohort programımız, bu değişiklikleri gerçek zamanlı olarak takip ediyor ve Kuzeyin Çocuğu konsorsiyumumuz ulusal kanıtları sentezledi. Bulgularımız çocukluktaki dezavantajların genç yetişkinliğe nasıl biriktiğini gösteriyor. Bilim kapsamlı ve metodolojik olarak karmaşıktır, ancak bulgular, Tracey adını vereceğimiz arketipsel bir çocuğun hayatı aracılığıyla kolaylıkla kavranabilir. Tracey, eğitim, istihdam veya eğitim konusunda çaresiz kalan bir gençtir. Diğerleri gibi onun da özel eğitim ihtiyaçları, kaygısı ve depresyonu var. Tracey'nin Neet olduğunu düşünebiliriz çünkü eğitim, istihdam veya öğretime ulaşım bağlantısı olmayan yıkık bir bölgede yaşıyor. Ancak Bradford'daki gençlerin çoğu iyi ulaşım imkanına sahip değil, dolayısıyla bu hikayenin sadece bir kısmı.
Bağlantılı veri kümelerimizin çok güçlü olduğu nokta burasıdır çünkü zamanda geriye yolculuk yapmamıza ve Tracey'nin doğumundan itibaren yaşamının parçalarını bir araya getirmemize olanak tanıyor. Tracey'nin annesi hamileyken endişeli ve depresyondaydı ve yoksulluk içinde yaşıyordu. Bu risk faktörlerinin çocukların gelişimini engellediği biliniyor ancak bu sinyal göz ardı edildi. Aslında Tracey'nin annesi, doğum öncesi grubuna gidemediği için orta sınıf akranlarından daha az destek alırken, hamile anneler için sağlık ziyaretçisi desteği kesintiye uğradı. Tracey sağlık sorunları nedeniyle erken doğdu. Neyse ki muhteşem NHS'miz onun tıbbi ihtiyaçlarının karşılanmasını sağladı. Ne yazık ki Tracey hakkındaki bilgiler, onun erken dönem sağlık sorunlarının sonuçlarıyla ilgilenecek diğer kamu hizmetleriyle paylaşılmadı. NHS, Tracey'in ilk yıllarını geçirdiği yoksul çevreye de çözüm bulamadı.
Beyin biliminin anlaşılmasının şaşırtıcı derecede kolay olduğu ortaya çıktı. Çocukların sağlıklı beyin gelişimi için sağlıklı ortamlara ihtiyaçları var. Çocuklar yoksul ortamlarda büyürlerse, eğitimde başarılı olmak ve başarılı olmak için gereken temel becerileri geliştiremezler. Bu, tanım gereği eğitim alacakları anlamına gelir.