Mahkeme ayrıca, mülkün orijinal tapusunun davacının elinde olduğunu ve bunu Alt Sicil Dairesi'nden kendisinin temin ettiğini kocanın kabul ettiğini kaydetti.
Kerala Yüksek Mahkemesi, kocasıyla ortak olarak satın alınan bir mülkün alımında kullanılan paranın kadının babasına ait olması durumunda, kadının bu mülkün münhasır sahibi olabileceğine karar verdi.
Yargıçlar Sathish Ninan ve P. Krishna Kumar'dan oluşan Bölüm Mahkemesi, bir kadının altın takılarının, parasının ve kocasıyla ortaklaşa satın aldığı konut mülkünün kendi payının iadesini talep ettiği dilekçesini inceledi.
Mahkeme, kadının altın, koca verildiği iddia edilen para ve geçmiş nafaka taleplerini reddetti, ancak mülkün davacı için satın alındığı kanaatine vararak mülkün münhasır mülkiyetine hak kazandığına hükmetti.
Koca, mülkün kendi fonları kullanılarak satın alındığını savunmuştu. Ancak mahkeme, bunu doğrulayacak hiçbir kanıt sunmadığını belirtti. Mahkeme ayrıca, mülkün orijinal tapusunun davacının elinde olduğunu ve bunu Alt Sicil Dairesi'nden kendisinin aldığını kocanın kabul ettiğini kaydetti.
Taraflar ilk olarak, eşin altın takılara veya paraya hakkı olmadığını tespit eden ancak konut mülkündeki payı için 15 lakh rupi (Hint parası) ödenmesine hükmeden Malappuram Aile Mahkemesi'ne başvurmuşlardı. Esasen Yüksek Mahkeme yerel mahkeme ile aynı fikirde olarak kadına münhasır mülkiyet hakkı tanıdı ve kocanın üç ay içinde mülkten tahliye edilmesine karar verdi.
Koca ayrıca, satış senedinde gösterilen satış bedelinin sadece 7.58 lakh rupi olması ve 1872 tarihli Hint Kanıt Kanunu uyarınca doğrulanmış bir sözleşmeyle çelişen kanıt sunulamayacağı gerekçesiyle, davacının mülkteki payı olarak 15 lakh rupi talep edemeyeceğini iddia etti. Bu hususta mahkeme, 1984 tarihli Aile Mahkemeleri Kanunu gereğince, Kanıt Kanunu kapsamında kabul edilebilir olmasa dahi Aile Mahkemesi'nin bir anlaşmazlığı ele almak için kanıt kabul edebileceğine hükmetti.