Arama sonuçlarında daha fazla makale keşfedin 1973 Politeknik Üniversitesi'ndeki muhteşem ayaklanmanın tarihsel hafızasının korunmasına yönelik mücadele, cuntanın savunucularının retoriğinin, sözde "personel devleti"nin mevcut hükümetinin merkezi yetkilileri olarak iktidar uygulama piramidinin tepesinde yer alan kişiler tarafından dile getirildiği günümüzde daha da büyük önem kazanıyor.
İktidar partisinin başkan yardımcısı ve Mitsotakis hükümetinin Sağlık Bakanı Adonis Georgiadis gibi kişiler, bir kez daha her türlü demokratik duyguyu kışkırtmaktan çekinmemiş, her yerde bulunan Hun yanlısı propagandanın ana eksenlerini (aşırı sağ LAOS'taki döneminden bu yana sürekli olarak yaptığı gibi) yeniden üreterek, a) Politeknik'teki ölülerin sorgulanması, kötü şöhretlilerin çağrılması yoluyla. Aşırı Sağın müjdesi haline gelen, ancak bunu bile istediği gibi kullanan "Tsevas Bulgusu" ve b) "Politeknik'in diktatör Papadopoulos'un düşmesine ve diktatör Ioannidis'in yükselişine yol açtığı" iddiası (Ad. Georgiadis, Parapolitika 90.1) - kalıcı olarak diktatör Papadopoulos'un Ioannidis'ten "daha demokratik" olduğu iddiasıyla süslenmeyi amaçlayan bir iddia ve diğer Kıbrıs trajedisinde cuntanın sorumluluğunu Politeknik'e yükleme konusunda el ele verin.
Ancak daha da kötüsü var ve bu Maximos sarayının tutumuyla ilgili: Maximos, Bay Georgiadis'i, sömürge sonrası dönemden bugüne kadar tüm Hund yanlılarının iyi bilinen propaganda cephaneliğini kullanmaya devam etme konusunda tamamen özgür bırakıyor. Ve aslında Maximos bunu demokrasi ve ifade özgürlüğüne başvurarak yapıyor. Özellikle Georgiadis'in yeni açıklamaları sorulduğunda hükümet temsilcisi Pavlos Marinakis, bir yandan Politeknik'in "Demokrasinin sembolü olduğunu ve ait olduğu siyasi alan ne olursa olsun her vatandaşın fedakarlığını onurlandırıyoruz" derken, diğer yandan Georgiadis'in açıklamalarını onaylamamak istemediğini belirterek, "Bizim bir Demokrasimiz var. Herkes fikrini özgürce ifade edebilir" dedi. Bu şekilde, Maximou esasen iki tekne üzerinde yürümeyi seçiyor; bir tarafta demokratik dinleyicilere sesleniyor, diğer tarafta ise filo-avcısına göz yumuyor.
Bu nedenle, bu siyasi ortamda, birkaç gün önce EKPA Eski Kimya'da sunulan "O zaman ve şimdi, Politeknik'in parlaklığından bugünün yarı ışığına. 34 ses" (Topos basımı) başlıklı kitabın yayınlanması gibi girişimler ortaya çıktı. Bu kitabın "34" yazarları, Politeknik ayaklanmasının 50. yıldönümünde, 2023'te yeniden bir araya gelen, diktatörlüğün zulmünün deneyimini farklı konumlardan ve farklı şekillerde paylaşan ve bugün geçmişleri ve bugünleri hakkında kolektif olarak konuşmaya karar veren bir grubun üyeleridir.
Yayının editörleri Hara Cortesi-Dafermou ve Marianna Giantzi, kitabın girişinde "Bu kitabın yazarları, hafızanın unutulmaya karşı ebedi savaşındaki küçük askerlerden başka bir şey değiller" diyorlar ve şunu belirtiyorlar: "Hepsi Politeknik'in parlaklığından etkilenmiş, gözleri kamaşmıştı. Pek çok kişi onu "alçaltmaya", değerini düşürmeye, bu isyanın içeriğini çarpıtmaya çalışsa da uzun süre devam eden bir parıltı. Bunlar girişimler, pr yalanları