Kfar Reman, Lübnan – Güney Lübnan'daki Kfar Reman köyünde İsrail saldırısının yapıldığı yere vardığımızda 7 Eylül sabahıydı. Buldozerler, gece hava saldırısında yıkılan bir evin enkazını kazarak iki çocuğun cesedini arıyordu. Aynı ailenin üç kuşaktan on üyesi, binanın çöken odalarında zaten bulunmuştu; aralarında hayatta kalan iki kişi de vardı. İki ay sonra 10 yaşındaki Zainab ve onun sekiz yaşındaki kardeşi Mustafa ile tanıştım. Anne-babalarını, ablaları Fatima'yı ve bir aylık erkek kardeşleri Ahmed'i kaybettikten sonra artık büyükanneleriyle yaşıyorlar. Patlamanın şiddeti nedeniyle her ikisi de evden dışarı atıldı ancak fiziksel yaraları artık görünmüyordu. Zainab'ın sürekli bir gülümsemesi vardı ama kelimelerle nasıl ifade edeceğini bilmediği üzüntüyü gizliyordu.
Mustafa farklıydı. Gülümseme yoktu. İsrail'e kızgın. Ondan benimle konuşmak yerine hikayesini veya mesajını dünyaya paylaşmasını istediğimde doğrudan kameraya baktı. Mustafa, "Yaptıkları, evimi ve ailemi benden aldılar" dedi. Birkaç saniye duraksadı ve devam etti: "Onlar yüzünden artık huzur içinde yaşamıyorum." Birleşmiş Milletler'e göre bu yıl Mart ve Ağustos ayları arasında İsrail saldırılarında binden fazla çocuk yaralandı. Bazıları ebeveynlerini veya her ikisini de kaybetti, 260'tan fazlası öldürüldü. Bu rakam, söz konusu altı ay boyunca her gün ortalama yedi çocuğun öldürüldüğü veya yaralandığını temsil ediyor; bu sayı, 2023 sonlarında Hizbullah ile İsrail arasında tekrar tekrar yaşanan son çatışmanın başlangıcındaki rakamın neredeyse iki katı.
İsrail saldırılarında yıkılan evlerin yıkıntıları arasında defalarca çocuk kıyafetlerini, oyuncakları ve okul kitaplarını filme aldık, ebeveynleriyle birlikte öldürülen çocukların cenazelerine defalarca katıldık. Travma belirtileri gösteren ve bize korku içinde yaşadıklarını söyleyen hayatta kalanlarla konuşmak duygusal açıdan aynı derecede zordur. İsrail ordusunun işgal ettiği bölgenin kuzey ucuna yakın Tibnine köyünde, 11 yaşındaki Bannine bizi yakındaki bir İsrail hava saldırısının odalarına ne yaptığını göstermek için bir yetimhanenin ikinci katına götürdü. Bannine bize enkaz ve kırık camlarla dolu bir odada "Bu olduğunda burada değildik" dedi. Doldurulmuş hayvanlar ve giysiler hâlâ yere dağılmıştı. Son aylarda şiddetin azalması nedeniyle yüz binlerce insan güney Lübnan'daki köylerine döndü. Ancak İsrail'in saldırıları ve ev yıkımları ön cephelerde devam ederken güvenlik hissi çok az.
Anaya Sultan bize "Bombalamaların, savaş uçaklarının ve rahatsız edici insansız hava araçlarının sesleriyle uyanıp uyuyoruz" dedi. Babası, bu yılın başlarında İsrail ordusunun çatışmayı tırmandırması sırasında öldürüldü. "O benim ruhumdu... o benim her şeyimdi" diye ekledi. Buradaki kızlardan bazıları yetim değil ama aileleri onlara bakamayacak kadar fakir. Lübnanlı yetkililere göre bölge ekonomisi çökmüş durumda. Tekrarlanan çatışmalar, yıkılan altyapı, tarım arazilerine erişimin engellenmesi ve kitlesel yerinden edilme, Güney Lübnan'daki ailelerin yaşamlarını sürdürmelerini zorlaştırıyor. BM, Akkar ve Baalbek gibi yoksul kuzey ve doğu bölgelerinin yanı sıra güney Lübnan'ı da ailelerin hayatta kalma mücadelesi verdiği en büyük endişe verici bölgeler olarak tanımladı. BM Gıda ve Tarım Örgütü'nün (FAO) yayınladığı ortak rapora göre, Dünya F