M K Gandhi ve B R Ambedkar arkadaş değildi. İkisi aynı anda hem zamanları ve davaları açısından çok yakın hem de sosyal ve politik konumları açısından arkadaş olamayacak kadar uzaklardı. Ancak Babasaheb ve Bapu artık arkadaştır. En azından cumhuriyetimizin geleceğini önemseyenlere. Ve muhtemelen bizim dünyamızdan. Bu dostluğun kurulması kolay olmadı. Ramachandra Guha, son kitabı Gandhi ile Tartışmalar'da "Gandhi-Ambedkar Tartışmasının Hayatı ve Ölümden Sonrası"nın tarihinin izini sürüyor. Tartışmalarının sonraki hayatı iki zor aşamadan geçti. İlk otuz yıl Gandhi'nin her yerde var olması ve tanrılaştırılmasıyla damgasını vururken Ambedkar silinip küçültüldü. 1982'de JNU'da Siyaset Bilimi alanında yüksek lisans öğrencisiyken, Modern Hint Siyasi Düşüncesi üzerine, Ambedkar'dan, Lohia'dan veya Periyar'dan bile söz etmeyen bir ders verdim. BAMCEF'in yükselişi ve Sovyetler Birliği'nin çöküşüyle hemen hemen aynı zamana denk gelen 1989'daki doğumunun yüzüncü yılı, Ambedkar'ın hem fikir hem de politika dünyasında yeniden dirilişinin sinyalini verdi. Yavaş yavaş Ambedkar yeni ikon haline geldi ve Gandhi şüpheli hale geldi. Babasaheb'in resimleri milyonlarca evde görülürken, ona sahip çıkma yönündeki siyasi yarış çoğu zaman başka tür bir tanrılaştırmaya yol açtı. Bu, Gandhi'nin hem Hinduların düşmanı hem de Hindu kast düzeninin kurnaz savunucusu olarak karalanmasına zemin hazırladı. Her iki aşama da bir arkadaşlığı dışladı. Ancak statülerinin yeniden ayarlanması, eşitler arasında bir diyalogun zeminini hazırlamıştı. Ve siyasi ilgi odağından uzakta dostluk fidanları dikiliyordu. Lohialılar Gandhi ile Ambekar arasında ilk köprü görevi gördü. Rammanohar Lohia'nın "jati todo" çağrısı Ambedkar'ın Kastın Yok Edilmesiyle yankı buldu. Aynı zamanda, her türlü adaletsizliğe karşı satyagraha'ya inanan, kendini kujaat (kast dışı) Gandhi olarak ilan eden Lohia, Gandhi ve Ambedkarite akımlarının ideolojik birleşimi için kaynaklar sundu. Lohia'nın hayattayken böyle bir şey olmadı. Ambedkar, önerilen toplantıdan hemen önce vefat etti. Ancak Lohia siyasetinin Samata Sangathan, Maharashtra Sosyalist Cephesi, Samajwadi Jan Parishad ve Sarvodaya Karnataka Paksha gibi bazı kolları bu birliğin siyasi zeminini hazırladı. Ancak bu dostluk büyük bir engelle karşılaştı: Gandhi'nin kast konusundaki algılanan konumu. Guha, Gandhi'nin kast sorununa ilişkin görüşlerinin çelişkili doğasını kaydediyor: "Ambedkar, Gandhi'yi, kast sisteminin yapısına cepheden meydan okuyacak kadar hızlı ve ileri gitmeye istekli olmayan tereddütlü bir reformcu olarak görüyordu. Öte yandan muhafazakar Hindular, Gandhi'yi, inançlarının temel inançlarını ve temel dayanaklarını zayıflatarak inançlarını yok etmeye çalışan tehlikeli bir radikal olarak görüyorlardı." Gandhi'nin sonraki yaşamında muhafazakar Hindu korkusu, RSS'nin önderlik ettiği bir yeraltı fısıltı kampanyasına dönüştü. Ancak Gandhi'nin kast düzeninin savunucusu olduğuna dair şüphe, kast karşıtı siyasi ve entelektüel çevrelerde zemin kazandı. Yıllar geçtikçe Gandhi'nin kast hakkındaki görüşlerinin yeniden değerlendirilmesi yeni bir tartışma başlattı. Radikal siyaseti yeni kıyafetlere büründürmek için Gandhi ve Ambedkar'ı çözgü ve atkı olarak kullanmak dokumacı topluluğundan biri olan DR Nagaraj'ı gerektirdi. Onun ikonik makalesi "Kendini Arındırmaya Karşı Kendine Saygı: Dalit Hareketinin Kökleri Üzerine" (Alevli Ayaklar, 1993), hem Gandhi'nin hem de Ambedkar'ın birbirini dönüştürdüğüne dair çarpıcı tezi sunuyordu. Ambedkar itme
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.