SİNGAPUR: Singapurlu çalışanların yaklaşık üçte biri daha fazla esneklik ve daha iyi bir iş-yaşam dengesi bildirmiş olsa da, ulaşılabilirlik konusundaki beklentiler pek net olmadığında bu esnekliğin işi hiç de hafifletmediği görülüyor.
Jobstreet by SEEK'in, 600 çalışan ve iş arayan ile 200 işveren ve işe alım karar alıcısının katılımıyla Milieu Insight ortaklığıyla gerçekleştirdiği en son Singapur İş Yeri Kültürü araştırmasına göre, iş yaşamı daha esnek hale gelmesine rağmen şehir devletindeki çalışanların neredeyse ikide biri (yüzde 63) neredeyse her gün (yüzde 32) veya haftada birkaç kez (yüzde 31) "her an ulaşılabilir" olma ihtiyacı hissediyor.
Araştırma, "her an ulaşılabilir" olmayı, mesai saatleri dışı da dahil olmak üzere, gelen taleplere yanıt vermek ve erişilebilir olmak şeklinde tanımladı.
Ancak rapor, esnekliğin "her an ulaşılabilir" çalışma kültürüne "neden olmadığının", aksine meselenin "işin farklı zaman ve mekanlarda gerçekleşmesi durumunda ulaşılabilirlik sınırlarının daha az görünür hale gelmesi" ile ilgili olduğuna dikkat çekti.
Raporda, yapay zeka ve otomasyondan ekonomik belirsizliğe ve artan yaşam maliyetine kadar daha geniş çaplı baskıların, çalışanların iş güvencesini, performansını ve başarı için ne gerektiğini algılama biçimini değiştirdiği belirtildi.
Bu baskılarla karşı karşıya kalan ankete katılan çalışanların en çok maaş artışı ve yaşam maliyeti (yüzde 60) ile iş güvencesi ve istikrarından (yüzde 48) endişe duydukları tespit edildi.
Raporda, "Bu ortamda, duyarlılık göstermek bağlılığı kanıtlamanın görünür bir yolu haline gelebilir" denildi.
Her an ulaşılabilir olma baskısı yaşayan çalışanlar, taleplere hızlı bir şekilde yanıt verdiklerini (yüzde 63), mesai saatleri dışında bile erişilebilir kaldıklarını (yüzde 52) ve inisiyatif aldıklarını (yüzde 32) belirtti. Yaklaşık yarısı (yüzde 45) her an ulaşılabilir olma baskısının iş kültürünün sadece bir parçası olduğunu söylerken, diğerleri yöneticilerinin kendilerinden ulaşılabilir olmalarını beklediğini (yüzde 35) veya zamanında bitiremeyecekleri kadar çok iş yüküne sahip olduklarını (yüzde 32) ifade etti.
Zamanlarını korumak için yüzde 26'sı yalnızca gerektiğinde yoğun bir şekilde çalıştıklarını söyledi.
Öte yandan işverenlerin yaklaşık onda dokuzu (yüzde 85), kuruluşlarının çalışanların her zaman ulaşılabilir olmasını sıklıkla (yüzde 62) veya kısmen sıklıkla (yüzde 23) beklediğini ifade etti. Yaklaşık yarısı bunun basitçe iş kültürünün bir parçası olduğunu (yüzde 46) söylerken, diğerleri liderlerin bunu beklediğini (yüzde 41), iş yükünden kaynaklandığını (yüzde 40) veya iş sonuçlarını tetiklediğini (yüzde 39) belirtti.
Bununla birlikte çalışanlar, bu çalışma biçiminin enerjilerini (yüzde 63) ve iş tatminlerini (yüzde 47) azalttığını söyledi. Ayrıca bu durum kariyer ilerlemelerine (yüzde 62) veya iş yerindeki takdire (yüzde 59) çok fazla bir katkı sağlamadı. Yüzde 30'u iş kalitesini iyileştirdiğini söylerken, yüzde 52'si bir değişiklik görmediğini, yüzde 18'i ise iş kalitesinin düştüğünü belirtti.
Çalışanlar, tükenmişlik nedeniyle "her an ulaşılabilir" kültürünün sürdürülemez olduğuna inanıyor (yüzde 22); yüzde 11'i şimdiden sistemden çıkmak istiyor ancak bunu yapamıyor. Bu arada diğerleri de bu tür bir çalışmadan çıkmanın bir yolunu arıyor (yüzde 10). Buna rağmen yüzde 6'sı işlerinde bu sayede yükselebileceklerine inanıyor.
İşverenlerin yüzde 81'i bu çalışma kültürünün uzun vadeli dezavantajlarının farkında olsa da, maalesef yüzde 48'inin öngörülebilir gelecekte ilgili politikalar uygulamaya koyma planı bulunmuyor.
Rapor, hem çalışanların (yüzde 55) hem de işverenlerin (yüzde 45) her iki tarafın da "her an ulaşılabilir" çalışma kültürüne eşit katkıda bulunduğunu kabul ettiğini ekledi. Ancak raporda, paylaşılan sorumluluğun aynı sorumluluk anlamına gelmediği vurgulandı. /TISG
Ayrıca okuyun: 'Tükenmiş ve kaybolmuş' çalışan, terfi umudu olmaksızın ‘gelişim için’ artan sorumluluklar ortasında istifa etmek istiyor, kendisine ‘sessiz istifa’ etmesi tavsiye ediliyor