Claude AI geliştiricisinin benzersiz kurulumunun sözde yüksek fikirli olduğu, ancak büyük teknoloji dünyasında bile hala olağanüstü güç yoğunlaşmasını Yönetim Kurulu yönetimi konularını temsil ettiği ortaya çıktı. Yatırımcılar, şirketlerin nasıl yönetildiğinin, kurucuya veya süperstar CEO'ya istediği kadar kontrol vermekten (bu genellikle bir erkektir) ve parlak getirilerin ortaya çıkmasını beklemekten daha karmaşık olabileceğini keşfediyor. Bazen gücün birkaç kez kontrol edilmesi yararlı olabilir, özellikle de kriz baş gösterdiğinde. Bu vahiy elbette bir vahiy değil. İlk nesil büyük ABD teknoloji şirketlerinin ortaya çıkmasına kadar geçen yaklaşık 30 yıl boyunca, kurumsal yönetim düşüncesinin itici gücü, “bir pay, bir oy” ilkesinin temel adaletinde ısrar etmekti. Başka bir deyişle, şirket sahipleri, yaramazlık yapan veya düşük performans gösteren yöneticileri basit çoğunlukla işten çıkarabilmelidir.
Ancak Google (şimdiki adı Alphabet) ve Facebook (şimdiki Meta) gibi şirketler “misyon” ifadeleriyle ortaya çıktıklarında ikili sınıf yapıları ve eşit olmayan oy hakları yeni bir hayat kazandı. İddiaya göre, kurumsal misyonlar o kadar önemliydi ki, kurucu dehaların, sıradan hissedarların yorucu kısa vadeli taleplerinden uzaklaşmadan, bunları özgürce, risk alma tarzında takip edebilmeleri gerekiyordu. Uç bir örnek olarak, Snapchat şirketi Snap, "kamerayı yeniden icat etme" yönündeki abartılı tutkusunu, hisselerin yalnızca zayıflatılmış haklara karşı sıfır oy hakkıyla ihraç edilebilmesinin hayati önem taşıdığını bile ortaya koyabildi. Şimdi, bu hafta 1,4 trilyon dolarlık gişe rekorları kıran Claude AI geliştiricisi Anthropic'e geliyoruz. Buradaki yönetim yapısı, en hafif tabirle, farklıdır. Esasında iki güç merkezi vardır ve sıradan hissedarlar da öyle.
Bunlardan biri, kolektif olarak nihai oy gücünün %50,1'ine hakim olan bir oya sahip olan yedi kurucudur; kolektif yön, onları bir fikir birliğine varmaya zorlamak için tasarlanmıştır. Diğeri ise mali açıdan tarafsız bir vakıf olan, yedi yöneticiden dördünü aday gösteren ve para kazanmak ile insanlığa fayda sağlamak arasındaki dengeyi gözeten Uzun Vadeli Fayda Vakfıdır. Mütevelli heyeti, ABD Merkez Bankası'nın eski başkanı Ben Bernanke de dahil olmak üzere iyi ve iyi insanlardan oluşuyor. Ve tüm yapıya, Anthropic'in yapay zekayı sorumlu ve güvenli bir şekilde geliştirme taahhüdünü temsil eden "kamu yararına çalışan şirket" şeklinde bir kaplama veriliyor. Bu kurulum hakkında söylenecek iki olumlu şey var. Birincisi, motivasyonun, Dario Amodei liderliğindeki kurucuların basit bir iktidarı ele geçirmesinden açıkça daha karmaşık olduğu. Aksine, Anthropic'in Uzun Vadeli Fayda Vakfı'na verdiği destek, bir çeşit anayasal güç dengesi yaratmak için tasarlanmış gibi görünüyor.
İkincisi, Antropik'in muhtemelen eşit ekonomik risk için eşit haklar normundan sapma konusunda çoğu kişiden daha güçlü bir gerekçesi vardır. Eğer yapay zekanın gelişimi, listeleme belgesinde de belirtildiği gibi "insanlık için yıkıcı veya varoluşsal riskler" oluşturabilecekse, muhtemelen birkaç alışılmadık yönetişim yapısı vardır. Snap'in sosyal medya için hazırladığı pofuduk videolardan bahsetmiyoruz. Yine de Anthropic denenmemiş bir deney sunuyor. Tüm bu güzel sözlere rağmen şirket, daha özenli kıyafetlerle içe dönük bir "bize güvenin" düzenini yeniden yaratmış olabilir. Fon yöneticisi Aberdeen'in sürdürülebilir yatırım yöneticisi Stuart Riddick'ten incelikli bir nokta var. “Prensipte bir misyonla anlaşma,