Yıkıcı Tigray savaşını resmen durduran dönüm noktası niteliğindeki bir barış anlaşmasından sadece dört yıl sonra, Etiyopya'nın kuzeyinde son haftalarda çatışmalar yeniden tırmandı.
Tam çaplı çatışmaların yeniden başlamasından sadece birkaç gün önce, daha önce birbirlerini düşman olarak gören birkaç silahlı grup, ortak bir hedef doğrultusunda resmi olarak bir ittifak duyurdu: Başbakan Abiy Ahmed'in federal hükümetini devirmek.
Ancak bu kez durum, önceki çatışmadan oldukça farklı görünüyor: Ülke dışındaki tarafların, her birinin Abiy hükümetini istikrarsızlaştırmak için kendi motivasyonları olmak üzere duruma müdahale etmekle suçlandığı görülüyor.
Bu durum, Afrika Boynuzu'nu vuran uzun süreli istikrarsızlık korkularını artırdı.
2022 Pretoria Barış Anlaşması, Etiyopya federal hükümeti ile iki yıl içinde yüz binlerce insanın hayatına mal olan Tigray Halk Kurtuluş Cephesi (TPLF) arasındaki çatışmayı sona erdirmişti.
DW'nin Amharca servisinden gazeteci Negash Mohammed, anlaşmanın üç temel nedenden dolayı — ya da daha doğrusu çatışmadaki üç kilit aktörün müzakere masasında büyük ölçüde ihmal edilmesi nedeniyle — çöktüğüne inanıyor.
Mohammed, nihai anlaşmanın Eritre'nin TPLF'ye karşı Etiyopya ile birlikte savaşan çatışmadaki rolünü hesaba katmadığını söyledi. Ayrıca Fano olarak bilinen Amhara milislerinin savaşta oynadığı ve daha sonra kendilerini müzakerelerin dışında bırakılmış hisseden kesimi ve son olarak da barışı askeri bir yenilgi olarak gören TPLF içindeki sert çizgi yanlılarını göz ardı etti.
Federal hükümet ile Fano arasındaki gerilimler, Abiy hükümetinin şikayetlerini ele almak yerine milisleri güç kullanarak silahsızlandırma hamlesi yapmasıyla daha da tırmandı.
Mohammed, "Federal hükümetin kendi eksiklikleri var" dedi ve ekledi: "Karşı tarafı ikna etmek yerine, [zaten] sahip oldukları şikayetleri daha da kötüleştirmeye yöneldi."
Mohammed ayrıca federal hükümete karşı kurulan koalisyonun, aksi takdirde birbirleriyle çok az ilgisi olan birkaç grubu içerdiğini vurguladı.
Bu grup, Oromo Kurtuluş Ordusu'nu, Ogaden Ulusal Kurtuluş Cephesi'nin bir fraksiyonunu, batıdaki Benishangul-Gumuz bölgesinden çok sayıda küçük silahlı grubu ve ayrıca Tigray ile sınır komşusu olan Afar'dan etnik militan fraksiyonları içeriyor.
Bu arada Eritre, mevcut durumda taraf değiştirmiş gibi görünüyor: Komşu ülke, resmi olarak ittifakın bir üyesi olmasaint da, isyancılara destek sağladığına inanılıyor.
Küresel bir istihbarat ve güvenlik danışmanlığı şirketi olan Control Risks'in kıdemli analisti Patricia Rodrigues, mevcut çatışmada bu çeşitli gruplar arasındaki stratejik koordinasyon düzeyini "oldukça önemli" ve "federal hükümet için kesinlikle endişe verici" olarak nitelendirdi.
Ancak Rodrigues, çatlakların sonunda ortaya çıkabileceğini belirterek DW'ye verdiği demeçte, "Hepsinin çok farklı çıkarlara sahip olması ve çok farklı etnik yapıları temsil etmesi nedeniyle bu koalisyonun ne kadar süreceği henüz görülmeyi bekliyor" dedi.
Rodrigues, Control Risks'in değerlendirmelerine dayanarak, çatışmaların Etiyopya'nın kuzey bölgeleriyle, özellikle Tigray, Amhara ve Afar arasındaki sınırlar boyunca yer alan bölgelerle sınırlı kalmasının muhtemel olduğunu ekledi.
Dahası, ülkenin engebeli arazisi ve diğer muhalefet gruplarının parça parça yapısı göz önüne alındığında, ülke çapında koordinasyonun zorluğu nedeniyle bunun tüm ülkeye yayılması fikrinin oldukça olası olmadığını vurguladı.
Rodrigues ayrıca, sonrasındaki sürdürülebilir uluslararası angajmanın başarısızlığına işaret etti