Uygulamalardaki distopik flört, aşk hikayesinden çok Thatchercı korku hikayesidir. Topluluk ve insan ilişkileri yoluyla gelişen romantizmin bir rönesansa ihtiyacı var Flört hayatlarımızı dijitalleştirmek hepimizi insani bağlantılardan uzaklaştırdı. Hayatımın haftalarını, cilveli şaka balonunu havada tutmak için oflayıp puflayarak geçiriyorum - bir yabancıyla sadece belli belirsiz çekici buluyorum. "Kağıt üzerinde benim tipim" olan insanlarla randevulara çıkıyorum ama tanıştıktan sonra gazeteyi o kişiden çok daha iyi buluyorum. Sadece hayaleti için yıkıcı bir ağzı ve daha da yıkıcı bir zekası olan bir kadınla tanıştım. Birini hayalet olarak görmenin kabul edilebilir tek nedeni, gerçekten ölmüş olmanızdır.
Uzun zaman önce, Margaret Thatcher “Toplum diye bir şey yoktur” diye ilan ettiğinde, gerçek toplumu canlı tutan tüm kamu hizmetlerini yok eden Muhafazakâr Parti yönetiminin bir dönemini müjdelemiyordu. Hayır, dijital çağın hayalet fenomeni hakkında 40 yıl sonrasına dair kehanetlerde bulunuyordu. Bu uygulamanın isimlendirilebilecek kadar yaygın olması, toplumumuzun uzun süredir parçalanmış dokusunun kanıtıdır. Bence birisiyle herhangi bir zaman paylaşırsanız veya tükürürseniz, bunu bir daha yapmak istemiyorsanız bunu onlara bildirecek cesarete ve nezakete sahip olmalısınız.
Potansiyel ortaklarla arkadaşlarınız veya geniş topluluk çevreleriniz aracılığıyla tanıştığınız günlerde, birini ne sözle ne de açıklamayla terk etmek düşünülemezdi. Barbarlıktan dolayı dışlanırsınız. Ancak artık flört etmelerin çoğu, olası topluluklarımızdan uzakta, bu uygulamaların içine gizlenmiş durumda, bu yüzden bizi sorumlu tutacak kimse yok. Son aşama kapitalizmi hepimizi o kadar çok çalıştırıyor ki, sosyalleşmek için evden ya da ofisten dışarı çıkmamız çok nadir oluyor. Bunu yaptığımızda, yeni insanlarla tesadüfen karşılaşmaya daha az hazır oluyoruz çünkü zar zor görebildiğimiz insanlara odaklanmakla meşgulüz. Bunu, beklenen kriterlerimize uymayanları filtreleyen bir uygulama kültürüyle birleştirin ve elbette, modern flört daha az bağlantılı ve daha önyargılı hale geliyor (OkCupid istatistikleri, heteroseksüel erkeklerin çoğunluğunun siyah kadınlarla çıkma seçeneğini dışladığını gösteriyor). Kaydırıyoruz ve yargılıyoruz. Önyargılarımıza yaslanırız ve romantik risklerden kaçarız.
Bir arkadaşım artık kocası olan adamı reddetmek için sola kaydırdı. Bir uygulamada 2D profili başarısız oldu. Ancak daha sonra gerçek hayatta onunla karşılaştığında yüzünün nasıl hareket ettiğine dair tuhaf bir meraka kapıldı. Onun eşsiz kişisel büyüsünü canlı olarak gördü. Öyleyse bekar arkadaşınızı başka bir arkadaşınızla ayarlayın. Onları bir randevuya gönder. Veya dansa çıkın. Bir salon ayırtın. Bir parti ver! Eğer uygun değilse, uygun fiyatlı hale getirmek için mücadele edelim. Salon partilerinin rönesansına ihtiyacımız var. Hiçbir neden yokken atıldı. Bağlantıya olan çaresiz açlığımızı gidermek için - topluluk halinde, seçtiğimiz köylerde - bir araya gelme ihtiyacımızın dışında. Ya da en azından biz bekârlara, insan ortaklığının arıtılmamış büyüsünü tatma şansı vermek için. Temi Wilkey, 2 - 21 Kasım tarihleri arasında Londra'daki Soho tiyatrosunda gösterilecek olan Ana Karakter Enerjisi ve Sevgili Kız adlı tek kadın gösterilerinin yazarı, sanatçısı ve yıldızıdır.