Bir psikolog, önümüzdeki aylara kendimizi hazırlamak için hepimizin yavaşlamaya ve dinlenmeye zaman ayırmasını önerdi. Güzel bir fikir ama benim sonumu kanıtlayabilir. Işığın hızla ölmesi konusunda ne hissediyorsun? Zaten "kutupsal girdap" ya da mevsimsel durgunluk nedeniyle bitkin ve asık suratlı mısınız? Bunun nedeni kışı yanlış geçirmeniz olabilir: Washington Post'ta yazan sağlık psikoloğu Kari Leibowitz'e göre, hepimiz bir "kışa geçiş haftasından" faydalanabiliriz. How to Winter (Kış Nasıl Yapılır) adlı kitabın yazarı Leibowitz, Kuzey Kutbu'nda yaşadığı döneme dayanarak şunu açıklıyor: "Takvimimi kasıtlı olarak boşaltıyorum... ekstra yükümlülüklere hayır diyorum, gereksiz toplantıları iptal etmeye veya ertelemeye çalışıyorum ve dinlenmeye ve yavaşlamaya zaman ayırmaya çalışıyorum." Bu süre zarfında ayrıca çay stoklamayı, kalın çoraplar çıkarmayı, çorba içmeyi ve küçük ikramlar planlamayı da öneriyor.
Pek çığır açıcı olmasa da bu iyi tavsiyeyle ilgili sorunum şu: tekrar nasıl geçiş yapacaksınız? Çünkü bir hafta boyunca “dinlenme ve yavaşlama” rejimi, tüm nişanları reddetmek, battaniyeye sarılı bebek gibi kundaklanmış çorba yudumlamak ve küçük ikramlarla kendimi şımartmak mantıklı ama izin verirsem tüm hayatım olacak. Kışı seviyorum ama beşinci haftadayım ve büyük bir böcek sayıyorum (ya da daha doğrusu öksürüyorum) ve sosyal hayatımı o kadar kapsamlı bir şekilde iptal ettim ki tanıdığım herkes varlığımı unuttu. Dışarı çıkmayı düşündüğümde, geçen hafta yaşadığım yer olan York istasyonundaki korkunç demiryolu değişimi otobüs kuyruğunun görüntülerini hatırlıyorum ve daha iyi düşünüyorum. Burası o kadar rahat ki: ateş yanıyor; dondurucu çorba ve kekle doldurulmuş; Her yumuşak yüzeyin üzerinde bir battaniye, her sert yüzeyin üzerinde bir mum vardır. Bu evde çaya daha fazla yer yok Kari! Dolabı her açtığımda sıcak tarçın ve zencefil karışımları kafama çarpıyor!
Demek istediğim şu: Zaten çok sert kışladım - o kadar çökmüş durumdayım ki, beni kış uykusuna yatan kaplumbağalarımla birlikte buzdolabına atsan iyi olur - ve henüz Kasım ayındayız. Şubat ayına gelindiğinde yumuşak bir geçiş haftası bunu kesmeyecek. Tam ve kaslı bir müdahaleye ihtiyacım olacak: Kızgın şallarıma ve yünlü çoraplarıma el koyacak ve beni tekrar sosyeteye sürükleyecek biri. Muhtemelen bir sığır dürtmesine ihtiyaçları olacak. Emma Beddington bir Guardian köşe yazarıdır