ERT'ye konuşan Tonia Moropoulou, Politeknik ayaklanması sırasında yaşadığı şok edici anlardan, tarihi radyo istasyonunun kuruluşundan ve tank işgalinden önceki son saatlerden bahsetti. Polytechnic radyo istasyonunun ilk spikeri, öğrenci hareketinin nasıl örgütlendiğini, Yunan halkına nasıl hitap ettiğini ve öğrencilerin kan döküleceği yönündeki uyarılara rağmen neden binada kalmaya karar verdiklerini anlattı. Tonia Moropoulou, "Her zaman geri dönüyoruz. Benim neslimin tüm insanlarına inanıyorum. Politeknik her zaman hayatlarımızda bir pusuladır" dedi ve ayaklanma tarihinin canlı ve güncel kaldığını vurguladı. Kendisinin de belirttiği gibi, özellikle mevcut uluslararası çatışma ve enerji, ekonomik ve sosyal kriz koşullarında "Ekmek, Eğitim, Özgürlük" sloganı hâlâ ön plandadır.
Aynı zamanda Politeknik'in kolektif siyasi eylem örneği olduğunun, diktatörlüğe karşı ortak mücadelede farklı görüşlerin sentezlendiğinin altını çizdi. Bayan Moropoulou, özgür öğrenci seçimlerinin yapılması yönündeki temel taleple 1972'de başlamış olan seferberliklere değindi. Açıkladığı gibi, o dönemde öğrenci derneklerinin yönetimleri cunta tarafından atanıyordu, oysa Politeknik'in yalnızca iki okulu, Kimya Mühendisliği Okulu ve Harita Mühendisliği Okulu, hilesiz seçimler yapıyordu. Daha sonra kitlesel toplantılardan ortaya çıkan ve o zamanın sınırlı iletişim imkanlarına rağmen birbirleriyle koordineli çalışan öğrenci mücadele komiteleri oluşturuldu.
Ona göre, Markezini hükümetinin ilan edilen liberalizasyonuna karşı öğrencilerin tutumu açısından Politeknik okullarının toplantılarının başladığı 14 Kasım 1973 tarihi belirleyiciydi. "Biz Marquezini'nin liberalleşmesini asimilasyona ve kendi direnişimize bahane olarak gördük ve buna karşı çıktık" dedi. Kendisinin de belirttiği gibi, başlangıçta var olan farklı görüşlere rağmen, işgal başladığında öğrenciler birleşti ve ASOEE ve o zamanki Pire Endüstri Okulu da dahil olmak üzere diğer eğitim kurumlarından öğrenciler de Politeknik'e geldi. Bayan Tonia Moropoulou, Politeknik radyo istasyonunun kuruluşundan ve yayınladığı ilk mesajdan özel olarak bahsetti. Açıkladığı gibi öğrencilerin asıl amacı toplumla iletişim kurmaktı, çünkü halkın katılımı olmasaydı seferberlik bir öğrenci protestosu olarak kalacaktı.
Öğrenciler ilk başta çağrılarını otobüsler, taksiler, arabalar ve el yazısıyla yazılan notlar aracılığıyla yaymaya çalıştı. Daha sonra Kimya Mühendisliği Fakültesi Fizik laboratuvarından alınan bir vericiyi kullanarak kendi radyo istasyonlarını kurmaya karar verdiler. "O zamanlar Stelios'la birlikte vericinin önünde oturduğumuzu hatırlıyorum […] ve izimizi bırakmak zorundaydık" diye anlattı. Daha sonra kendiliğinden söylediği gibi şu mesaja yöneldi: "Yunan halkı, özgür savaşan öğrenciler, özgür savaşan Yunanlılar sizinle konuşuyor. Politeknik burada." "Bu bizdik" diye ekledi. İstasyonun menzilini artırmak amacıyla öğrencilerin ve mühendislerin katkılarıyla Elektrik Mühendisliği laboratuvarında ikinci bir vericinin oluşturulduğunu açıkladı. Öğrencilerin neden öne çıkmaktan korkmadıkları sorulduğunda Antonia Moropoulou, hakim olan kolektif iklimden bahsetti. "Koleksiyon olduğu için korkmadık"