Paul English, elektrikli araçları ekonomik hale getiren ucuz ev şarjının pek çok kişi için ulaşılmaz olduğunu söylerken Mike Hawes, tüketicilerin bu geçişe hazır olup olmadığını merak ediyor. Artı Ben Plowden ve Anne Maclennan'dan gelen mektuplar George Monbiot, Avrupalı otomobil üreticilerinin ayak sürüdüğünü söylerken haklı, ancak yazısında sorunun yalnızca yarısı anlatılıyor (Britanya'nın sokakları neden hala bu kadar kirli? Çünkü otomobil endüstrisi dinozorları istediklerini yapıyor ve politikacılar buna izin veriyor, 11 Kasım). Birleşik Krallık'taki hanelerin yaklaşık %40'ının cadde dışında park yeri yoktur, bu oran kentsel alanlarda yaklaşık %60'a çıkmaktadır. Bizim için elektrikli araçları (EV'ler) ekonomik hale getiren ucuz evde şarj olanağı ulaşılmaz durumda. Bakanlar kaldırımlar arası şarj kanalları için planlama izni ihtiyacını ortadan kaldırmış olabilir, ancak 20'den fazla belediye hala bunları reddederken, benim Yeşiller Konseyim gibi diğerleri kararsız kalıyor ve sakinleri bir politika beklemeye bırakıyor. (İki yıldır bekliyorum.)
Çin yalnızca mandalara güvenmiyordu. Satın alma vergisi muafiyetlerini plaka ayrıcalıkları, park etme ve ücretlendirme indirimleriyle eşleştirdi: tutarlı bir havuç ve sopa politikası yaklaşımı. Britanya bunun yerine bir yama çalışması sunuyor. Ulusal liderliğe ihtiyacımız var: EV'ler için daha ucuz park ve KDV'siz kamu ücreti, en fazla kirletici araçlara daha ağır ücretler ve kaldırım ücretine ilişkin tek bir ulusal kural. Garaj yolu olan bir evden otomobil üreticilerine "hareket etmelerini veya ezilmelerini" söylemek kolaydır. Teraslı sokaklardaki aileler, daha zengin komşuları kadar ucuza ücret talep edene kadar geçiş, onlar için değil, kendilerine yapılmış bir şey gibi hissedilecek. Paul EnglishBristol George Monbiot, batı otomotiv endüstrisinin Çinli ve diğer emsallerine ayak uydurmada başarısız olduğunu ve hükümetin sıfır emisyonlu araç yönetmeliğinin değiştirilmesi yönündeki taleplere boyun eğmemesi gerektiğini iddia ediyor.
Bununla birlikte, bu "ayak sürüyen, gezegeni altüst eden otomobil şirketleri" aslında 180'den fazla elektrikli modelin mevcut olduğu ve düzenlemelere ne olursa olsun daha fazlasının geleceği yeni bir otomobil pazarının yaratılmasına yardımcı oldu. Ortalama menzil, en az iki haftalık ortalama sürüş için yeterli olan 300 mili aşıyor. Birleşik Krallık'ta satılan elektrikli araçların çoğu aslında Avrupalı markalardan geliyor. Tüketicilerin geçiş yapmak için her türlü nedeni var: büyük üretici indirimleri, yoğun promosyon harcamaları, devlet teşviki ve çok yüksek yakıt fiyatları; ve Bay Monbiot'un da söylediği gibi, evde şarj edebilirseniz bunları çalıştırmak daha ucuz. Bu avantajlara rağmen, Birleşik Krallık'ta 10 yeni otomobil alıcısından üçünden azı bu yıl saf elektrikli otomobili tercih edecek. Belki de sorun Batılı otomobil üreticilerinin hazır olmamasından ziyade tüketicidir? Mike HawesGenel Müdür, Motor Üreticileri ve Tüccarları Derneği
Sıfır emisyonlu araç hedeflerinin gevşetilmesi, iklim eyleminin geciktirilmesi değil hızlandırılması gerektiği bir zamanda tamamen yanlış sinyal verecektir (İşçi Partisi'nin milletvekillerinin protestolarına rağmen Birleşik Krallık otomobil endüstrisi için EV hedeflerini düşürmesi bekleniyor, 8 Kasım). Bizzat başbakanın da kabul ettiği gibi (İngiliz halkı iklim krizi tehdidini anlıyor. Bugün onlara bu sorunla mücadele etmeleri için yetki veriyorum, 17 Eylül), iklim değişikliğinin etkileri artık uzak bir tehdit değil; zaten Birleşik Krallık'ta hissediliyorlar. Ancak hükümet gereken eylem hızının gerisinde kalmaya devam ediyor. İklim Değişikliği Komitesi, ulaşım emisyonlarındaki ilerlemenin çok yavaş olduğu konusunda defalarca uyardı. Taşımacılık, Birleşik Krallık'ın en büyük sera gazı emisyon kaynağı olmaya devam ediyor, ancak iyi haber şu ki, bu emisyonları azaltmak için ne yapmamız gerektiğini biliyoruz. Sıfır emisyon yoluyla otomobilleri ve kamyonetleri elektrikli hale getirmek