Tigray'deki yıkıcı savaşı resmen durduran dönüm noktası niteliğindeki barış anlaşmasından sadece dört yıl sonra, son haftalarda Etiyopya'nın kuzeyinde çatışmalar yeniden tırmandı.
Tam kapsamlı çatışmaların yeniden başlamasından sadece birkaç gün önce, daha önceleri birbirlerini düşman olarak gören birkaç silahlı grup, ortak bir amaç doğrultusunda resmi olarak bir ittifak duyurdu: Başbakan Abiy Ahmed'in federal hükümetini devirmek.
Ancak bu kez durum, önceki çatışmadan oldukça farklı görünüyor: Ülke dışındaki tarafların, her birinin Abiy hükümetini istikrarsızlaştırmak için kendi motivasyonları olmak üzere, duruma müdahale ettiği suçlamaları yöneltiliyor.
Bu durum, Afrika Boynuzu'nu vuracak uzun süreli bir istikrarsızlık korkularını artırdı.
2022 Pretoria Barış Anlaşması, Etiyopya federal hükümeti ile iki yıl içinde yüz binlerce kişinin ölümüne mal olan Tigray Halk Kurtuluş Cephesi (TPLF) arasındaki çatışmayı sona erdirmişti.
DW'nin Amharca servisinden gazeteci Negash Mohammed, anlaşmanın üç temel nedenden dolayı —ya da daha doğrusu çatışmadaki üç kilit aktörün müzakere masasında büyük ölçüde ihmal edilmesi nedeniyle— çöktüğüne inanıyor.
Mohammed, nihai anlaşmanın, TPLF'ye karşı Etiyopya ile birlikte savaşan Eritre'nin çatışmadaki rolünü hesaba katmadığını söyledi. Ayrıca Fano olarak bilinen Amhara milislerinin savaşta oynadığı ve daha sonra kendilerini müzakerelerin dışında bırakılmış hisseden kesimi görmezden geldi; son olarak, barışı askeri bir yenilgi olarak gören TPLF içindeki sert çizgideki unsurları göz ardı etti.
Federal hükümet ile Fano arasındaki gerginlikler, Abiy hükümetinin milislerin şikayetlerini ele almak yerine onları zorla silahsızlandırma hamlesi yapmasıyla daha da tırmandı.
Mohammed, "Federal hükümetin kendi kusurları var" dedi ve ekledi: "Karşı tarafı ikna etmek yerine, [zaten] sahip oldukları şikayetleri körüklemeye girişti."
Mohammed ayrıca federal hükümete karşı kurulan koalisyonun, aksi takdirde birbirleriyle çok az ilgisi olan birkaç grubu barındırdığına vurgu yaptı.
Koalisyon; Oromo Kurtuluş Ordusu'nu, Ogaden Ulusal Kurtuluş Cephesi'nin bir fraksiyonunu, batıdaki Benishangul-Gumuz bölgesinden birden fazla küçük silahlı grubu ve ayrıca Tigray ile sınırı olan Afar'dan etnik milis fraksiyonlarını içeriyor.
Bu arada Eritre, mevcut durumda taraf değiştirmiş gibi görünüyor: Resmi olarak ittifakın bir üyesi olmasa da komşu ülkenin isyancılara destek sağladığı inanılıyor.
Küresel istihbarat ve güvenlik danışmanlığı firması Control Risks'in kıdemli analisti Patricia Rodrigues, mevcut çatışmada bu çeşitli gruplar arasındaki stratejik koordinasyon seviyesini "oldukça belirgin" ve "federal hükümet için kesinlikle endişe verici" olarak nitelendirdi.
Bununla birlikte, zamanla çatlakların ortaya çıkabileceğini belirterek DW'ye, "Heps çıkarlarının çok farklı olması ve çok farklı etnik tabanları temsil etmeleri nedeniyle bu koalisyonun ne kadar süreceği henüz görülmeyi bekliyor" dedi.
Rodrigues, Control Risks'in değerlendirmesine dayanarak, çatışmanın Etiyopya'nın kuzey bölgeleriyle, özellikle Tigray, Amhara ve Afar arasındaki sınırda yer alanlarla sınırlı kalmasının muhtemel olduğunu ekledi.
Furthermore, she highlighted that the idea of it spreading across the entire country was rather unlikely due to the difficulty of nationwide coordination, taking into consideration the rough terrain of the nation and the fragmentation of other opposition groups.
Rodrigues also pointed to the failure of sustained international engagement after the end of th