14-17 Kasım 1973 tarihleri arasında Politeknik, halk ayaklanmasına ve cuntanın düşmesine yol açan diktatörlük karşıtı hareketin merkezi haline geldi. Vakfın işgali dışında 15 Kasım'ın en önemli olaylarından biri, isyancıların sesini üniversite duvarlarının dışına taşıyan Politeknik radyo istasyonunun işletilmesiydi. "Ekmek-Eğitim-Özgürlük" ve "Kahrolsun Cunta" gibi sloganlar, öğrenci hareketinin mücadelesinin Aprilialılarla cepheden çatışma niteliği kazandığını açıkça gösteriyor. Hareketler tamamen diktatörlük karşıtı bir yönelim kazanıyor. Ayaklanmanın ikinci gününde öğrencilerin sesi, Politeknik içinde kurdukları radyo istasyonu aracılığıyla tüm Atina'ya yayıldı ve Cunta'ya karşı direniş ve mücadele mesajı verdi.
Tarihsel mesaj "İşte Politeknik!" Rejimin sansürünü kırıyor ve halkı pan-orduya çağırıyor. Patision ve çevredeki sokaklarda daha önceki toplantıların ötesine geçen bir toplantı var. İnsani bir dayanışma duvarı örüldü. Politeknik'te saatlerce süren toplantıların ardından öğrenciler ve çalışanlardan oluşan yeni bir Koordinasyon Komitesi seçildi. Aynı zamanda Atina kıvılcımı tüm ülkeye yayılıyor. Selanik, Patras ve Yanya'daki öğrenciler oturma eylemlerine devam ediyor. Cuntanın sertlik yanlıları derhal baskı yapılması için baskı yapıyor. Yüzlerce polis memuru çevredeki sokaklarda bulunuyor. Ancak halkın yoğun varlığı 15 Kasım akşamı için caydırıcı oluyor. Baskı güçleri şimdilik gözetleme rolüyle sınırlı.