Eski Nvidia CEO'su Jensen Huang'ın ilişkisinden kaynaklanan serpinti, patriklerin aldattığı zaman ödenen ortak bedelin en son hatırlatıcısı Profumoto Petraeusto, Gary Hart, Bill Gates ve Bill Clinton'dan, tarih, işlerini, işlerini ve itibarlarını büyük riske sokan, çoğunlukla genç kadınlarla ilişkileri olan, büyük sorumluluk sahibi pozisyonlardaki yaşlı erkeklerle doludur. Artık eski Nvidia CEO'muz Jensen Huang'a sahibiz. Bu adamlar - akıllı, saygın, güçlü - geri kalanımızı şaşırtan kararlar veriyor. Madem bu kadar akıllılar, işlerin sonunun geleceğini nasıl göremezler? Cevap şu; onlar erkek. Ve ilgi gösteren daha genç bir kadın olduğunda, eh… Hepimiz ara sıra biraz schadenfreude'u severiz. Ancak çalışanlar, hissedarlar, ortaklar ve bu adamlarla birlikte çalışan diğer kişiler için bu pek de eğlenceli değil. Ve bu, özellikle de aynı işte çalıştıkları zaman, aileleri için son derece nahoş bir durumdur.
Jensen Huang'ın ailesi şu anda bunu hissediyor. Oğlu, kızı ve damadı, şirketinde önemli pozisyonlarda bulunuyor. Kızı başka bir Nvidia yöneticisiyle evli. Ve yalnız değiller. Ve bu daha küçük bir işletmede meydana geldiğinde etki daha da kötü olur. Huang'ın şirketi o kadar iyi tanınıyor ki, dünya onun düşüncesizliğini biliyor. Ancak insanlar kendi dünyalarında yaşıyorlar ve müşterimin dünyasında, şirketteki hemen hemen herkes aldatan eşin başına neler geldiğini biliyor. Bazı araştırmalar, insanların %20 kadarının partnerlerini aldattığını itiraf ettiğini iddia ediyor. ABD'de 34 milyon küçük işletme var ve bunların neredeyse üçte biri aileye ait. Dolayısıyla başka anne ve babaların da (işletmelerin %61'inin hâlâ erkeklere ait olduğu göz önüne alındığında muhtemelen babalar) aynı hataları yapma ihtimali yüksektir. Bu pozisyonda müşterilerim var. İşletmelerinde çalışan çocukları da aynı korkunç deneyimi yaşıyor.
Umarız aile şirketlerinde çalışan çocukların doğrudan anne ve babalarına rapor vermedikleri pozisyonları vardır. Umarım onları sahiplikten ayıran ve onlara diğer çalışanlar gibi davranan bir organizasyon yapısı ve politikaları vardır. Şirketin sahibinin (anne ya da baba (yine muhtemelen baba) olsa bile) kendi tarafında oyun oynayıp oynamamasının hiçbir önemi olmamalıdır. Şirkette bir iş yapıyorlar. Onlar bunun bir parçası değiller. Ama ne yazık ki öyleler. Hala ebeveynleri. Geri kalan çalışanlar arasında hâlâ söylenmemiş bir şey var ki, onlar sadece çocuk değil aynı zamanda şirketin gelecekteki sahipleri olacaklar. Şirket duvarları içindeki davranışları ebeveynleri kadar yakından izleniyor. Aniden ebeveynlerinin davranışları onlara da yansıyor. Onlara da güvenilebilir mi?
Yine de Jensen çocukları ya da ebeveynleri için çalışan benzer bir durumla karşılaşan çocuklar için pek üzülmüyorum. Sahiplerin çocuğu olmanın avantajlarından keyif aldılar. Muhtemelen başka biri için çalışsalardı elde edemeyecekleri fırsatlar onlara verilmişti. Neye imza attıklarını biliyorlar. Huang'ın çocuklarının ve aynı durumu yaşayan herhangi bir işletme sahibinin çocuklarının öğrenmesi ve durumu kendi lehlerine çevirmesi umut ediliyor. Sorumlu bir CEO'nun eşini aldatması, genel etik kurallarının sorgulanmasına neden olur. İşler Jensen'inki gibi bir sirke dönüştüğünde, hatta müşterilerimin daha küçük dünyasında, yarattığı alay, onların otoritesini zayıflatıyor. İnsanlar hile yapan müşterilerime sanki bunlar bir şakaymış gibi bakıyor. Nasıl olduklarını merak ediyorlar