Şubat 2022'den bu yana İsrail savunma topluluğu Ukrayna'daki savaşı yakından inceliyor. Ukrayna'nın insansız hava araçlarını, doğaçlama komuta ağlarını ve bir devleti bir arada tutan vatandaş askerlerini inceledi. İsrail, Rusya'yı çoğunlukla bir uyarı olarak inceledi: merkezi, katı, yavaş. İsrail enstitüleri savaşın Kiev tarafından pek çok, Moskova tarafından ise çok az ders aldı. Bu bir hatadır. Rusya iyi savaştığı için değil, nasıl savaşacağını sistematik olarak düşündüğü için. İsrail'in bu savaştan en çok ihtiyaç duyduğu ders taktiksel değil. Moskova'nın teori oluşturma şekli budur. İsrail, Rusya'nın askeri düşünce tarzından neler öğrenebilir? Rusya, askeri düşünceyi bir kurum olarak ele alıyor. Genelkurmay Akademisi, Askeri Bilimler Akademisi ve Askeri Düşünce dergisi, görevi bir sonraki savaşın karakterini tahmin etmek, yazmak, tartışmak ve revize etmek olan bir ekosistem oluşturuyor. Rusya Genelkurmay Başkanı Valery Gerasimov, 2013 yılında ünlü makalesini yayınladığında başlığı “Bilimin Değeri Öngörüdedir” idi. Bu ifade kültürü yansıtıyor. Bu yeni değil. Rus strateji uzmanı Dmitry Adamsky'nin Askeri Yenilik Kültürü'nde (2010) gösterdiği gibi, 1970'ler ve 1980'lerdeki Sovyet teorisyenleri, Amerikalıların daha sonra Askeri İşlerde Devrim olarak adlandırdığı şeyi kavramsallaştıran ilk kişilerdi. Hassas silahların ve bilgi teknolojisinin, savaşı yürütecek teknolojiye sahip olmadan önce savaşı dönüştüreceğini anladılar. İsrail'in savaş stratejisi yok Amerikalılar ve İsrailliler önce bileşenleri, sonra teoriyi inşa ettiler. Adamsky'nin teşhisi kültüreldi: Ruslar ormanı ağaçlar var olmadan önce görüyorlardı; İsrailliler ağaçları dikiyor ve ormanın da onu takip edeceğini varsayıyorlar. Ukrayna'daki savaş, başarısızlıkta bile bu alışkanlığın avantajını gösteriyor. Rusya'nın ilk savaş teorisi 2022'de çöktü. Nükleer tehditler Batı'nın Kiev'e verdiği desteği caydırmadı ve hibrit baskı da Avrupa'nın kararlılığını kırmadı. Daha az teorik bir sistem doğaçlama yapabilirdi. Moskova başka bir şey daha yaptı; Rus stratejik yazıları artık ana düşman olarak ABD'yi değil Avrupa'yı yeniden tanımlıyor ve nükleer olmayan bir stratejik caydırıcılık kavramı formüle ediyor: Avrupa altyapısını ve karar alma merkezlerini hedef alan hassas konvansiyonel tehditler. Süreç yavaş ve eksik ama bir süreç. Rusya ilk savaşı kaybetti ve teorisini buna göre yeniden yazıyor. İsrail ise farklı şekilde öğrendi. 7 Ekim'den bu yana IDF, Gazze'de, Lübnan'da, İran'da eyleme mükemmel bir şekilde uyum sağladı. Ancak adaptasyon teori değil. Geçen ay Tümgeneral. (res.) Şu anda Ulusal Güvenlik Araştırmaları Enstitüsü'nü yöneten eski askeri istihbarat başkanı Tamir Hayman, İsrail'in yeni güvenlik konseptinin "resmi olarak ifade edilmediğini veya kamuoyuna sunulmadığını ve savunma teşkilatı içinde bağlayıcı bir şekilde tanımlanmadığını" yazdı. Kendi deyimiyle “yazılı olmayan, pratikle ortaya çıkan bir kavramdır”. Günler sonra Başbakanlık bir milli güvenlik belgesi yayınladı. Her ne kadar haklı yönleri olsa da siyasi deklarasyon öngörüde bulunan, tartışan, revize eden bir kurumun ürünü değildir. İsrail savaşlarının çoğunu kazandı; teorisi hala olaylara göre yazılıyor. Bazıları İsrail'in gerçek düşüncesinin gizli olduğuna itiraz edecek. Belki. Ancak Moskova burada da bir ders veriyor: Güvenli bir ortamda yaşayan caydırıcılık kimseyi caydıramaz. Kasım 2024'te Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin güncellenmiş bir nükleer doktrin imzaladı ve yayınladı.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.