Bu haftanın uzun zamandır beklenen incelemesinde sosyal yardımlarda kesinti yapılması çağrısı yapılacak ancak giriş düzeyindeki işlerin eksikliği de krizi tetikliyor 'Geleceğimden korkuyorum': İş aramanın stresi ve çaresizliği içindeki gençler Ajenerasyon'un yetersiz satılmasıyla karşı karşıya. Neredeyse bir milyon genç ne eğitimde ne istihdamda ne de eğitimde (Neet). Kemer sıkma politikaları ve Kovid salgını uzun bir gölge bırakıyor, yapay zeka iş piyasasını altüst ediyor ve yaşam pahalılığı artıyor - bunların hepsi sosyal medya çağının mikroskobu altında. Bu hafta Alan Milburn'ün gençler ve çalışma hayatı hakkındaki dönüm noktası niteliğindeki raporu Britanya'yı bir yol ayrımına getirecek: ya devlet ve piyasa başarısızlığı yolunda devam edecek ya da keskin bir şekilde yön değiştirecek. Andy Burnham'ın hükümeti için büyük bir sınav olacak. Milburn, yasal bir iş veya eğitim garantisi karşılığında 25 yaşın altındakiler için tartışmalı sosyal yardım kesintileri talep edecek. Eğitim ve sağlık alanındaki değişikliklerin yanı sıra planının uygulanması on yıl alacak.
Onun argümanının arkasında İşçi Partisi'nin mücadele ettiği bir prensip var: çalışmayı teşvik etmek için sosyal yardımları kısıtlamanın iyi bir fikir olduğu. Sistem açıkça çalışmıyor. Milburn bu durumu etkili bir şekilde ortaya koyuyor; işe harcanan her 1 sterline karşılık 25 sterlinin yardımlara gittiğine dikkat çekiyor. Ancak önemli uyarılar da var: İşverenler üzerlerine düşeni yapmadıkça değişimin hiçbir önemi kalmayacak; Neetlerin yarısı sosyal yardımlardan faydalanmıyor ve kötü işler ve giriş seviyesi fırsatlarının eksikliği, Britanya'daki gençlik istihdamı krizinin sosyal yardım sisteminin cömertliğinden çok daha büyük etkenleri. Geçen hafta İngiltere Merkez Bankası başkan yardımcısı Clare Lombardelli bana, Orta Doğu'daki savaşın ortasında işverenlerin işe alımları dondurmasıyla Britanya'nın gençlerinin "düşük vitesli ekonominin" yükünü taşıdığını söyledi. 25 yaş altı işsizlik, 2008 mali krizinden bu yana en hızlı şekilde artarak 1990'ların başından bu yana tüm yaşların toplamına göre en yüksek seviyesine ulaştı. Artık gençler tüm işsizliğin yaklaşık %40'ını oluşturuyor.
Tüm bunlar, son yirmi yılda giriş seviyesi işlerde bir düşüşe neden oluyor. Cumartesi işi uzun zaman önce öldü; durumu daha da kötüleştirmek gerekirse, kariyer basamaklarının başlangıcındaki pozisyonlar otomasyona uğrama veya yerini yapay zekaya bırakma riskiyle karşı karşıya. Belki de şaşırtıcı olmayan bir şekilde Britanya'da en az iş ilanına sahip yerler en yüksek Neet oranlarına sahip. Rotherham'daki genç iş arayanlar, keskin bölgesel bölünmeleri vurgulayarak, Cotswolds'taki akranlarına kıyasla altı kat daha fazla fırsat açığıyla karşı karşıya kalıyor. İşverenlerin tercih ettiği düzeltmeler arasında vergi kesintileri, daha gevşek düzenlemeler ve gençlerin asgari ücretindeki artışların geciktirilmesi yer alıyor. Ancak politika maliyetleri tartışmasız dikkate alınması gereken bir faktör olsa da ve devlet gençlerin işe hazırlanmalarına yardımcı olmak için daha fazlasını yapabilirse de, sorunlar çok daha derinlere uzanıyor.
Milburn'ün raporu yayınlandığında, Britanya'nın kurumsal şirketleri istekli görünmek için harekete geçecek. Amazon, Marks & Spencer, Shell ve Pret a Manger, çabalarını sergilemek için PR fırsatını şimdiden fark edenler arasında yer alıyor. Ancak çoğu, yeterince hiçbir şey yapmıyor. Elbette gençlere yönelik sosyal yardım programlarını, iş deneyimi programlarını yürütmek ve desteğe ihtiyacı olan işe alınan kişilerin özellikle zorlu ekonomik dönemlerde hızlanmalarına yardımcı olmak zaman ve paraya mal oluyor. Ancak bunu yapmamanın sonuçları giderek daha açık hale geliyor. Birleşik Krallık Gençlik İstihdamı adlı kuruluşun anketine katılan 25 yaşın altındaki iş arayanların neredeyse yarısı, işverenlerin destekleyici olmadığını düşünüyor. Uygulamalardaki kara deliklerin hikayeleri ve giriş seviyesi roller için bile deneyim talep eden şirketlerin 22 yakalaması