2 milyona yakın çocuk zor koşullarda barındırılıyor, kaygılı aileler taşıma çantalarıyla yaşıyor. Başbakanımızın vaat ettiği umutla ilgili çok az işaret var 2024 Noelinden iki gün sonra Andy Burnham, Guardian'daki konutla ilgili bir yazıyla bağlantılı bir X postası koydu. Keir Starmer'ın yeni hükümetini açık bir şekilde eleştiren bir kişi olarak sesini duyurmaya başlayan Büyük Manchester'ın o zamanki belediye başkanı, bu konuyu hiç karıştırmadı: "Hükümet, yüzbinlerce sosyal konut inşa etmeyi tanımlayıcı amacı haline getirmelidir" dedi. "Parlamento içinde gerçekleştirilebilecek başka hiçbir politikanın daha fazla sosyal ve ekonomik faydası olamaz."
Burnham, parti lideri ve başbakan olarak İşçi Partisi konferansındaki ilk konuşmasında hemen hemen aynı argümanı tekrarladı ve "savaş sonrası dönemden bu yana en büyük konsey konut inşa programı" sözü verdi. Ancak bu noktaya gelindiğinde, belediye binasının kapsamlı bir şekilde yeniden canlandırılması konusundaki kararlılığının göründüğü kadar sağlam olmayabileceğini de fark etmişti. Geçtiğimiz ay, Rachel Reeves'in Starmer hükümetinin Sosyal ve Uygun Fiyatlı Evler Programı'na (SAHP) 2036 yılına kadar harcama sözü verdiği 39 milyar sterlinin tamamının sosyal kira için evlere gitmesi konusunda ısrar ettikten sonra, abartılı bir U dönüşü yaparak ilk 10 milyar sterlinin tahsisinin mevcut %60'lık sosyal ev hedefini yansıtacağını duyurdu. Ancak bu, eski bir İşçi Partisi dininin başka bir parçasıyla mayalanmıştı: "Konseyler bu ülkeyi daha önce de bir konut krizinden kurtarmıştı. Düzgün bir şekilde desteklendiğinde ve bu işi devam ettireceğine güvenildiğinde, bunu tekrar yapacaklar."
Ancak saat yüksek sesle işliyor. John Healey'nin yetersiz bütçesi, sosyal ve "uygun fiyatlı" konutlar için yalnızca fazladan 1,5 milyar £ bulabildi; bu, her şey bir yana, ikinci terimin çoğunlukla anlamsız olduğu gerçeğinin bir kez daha altını çizdi. Kısmen özel konut inşaatındaki gerileme sayesinde, İşçi Partisi'nin bu hükümetin ilk döneminde her türden 1,5 milyon yeni evin inşasını denetleme yönündeki manifesto vaadi kesinlikle gerçekleşmeyecek. Bütün bunlar sanki Burnham'ın politika gündeminin bazı bölümlerinin hala eksik, mali açıdan boğulmuş veya gelişimin hayal kırıklığı yaratacak kadar erken bir aşamasında göründüğünü sembolize ediyor. Ancak umut hâlâ canlı: Bu yıl ortaya çıkacağı konusunda ısrar ettiği 10 yıllık planının açıklanması, gelecek yılın harcama incelemesinde olduğu gibi, yaz boyunca ondan duyduğumuz türden bir hırsı muhtemelen detaylandırabilir (not: bazen iyimser görünmek için çok çabalıyorum ve bu, bu haftanın girişimi).
Temelde bu, insanların hayatlarıyla ilgili bir hikaye. Taşıma çantalarıyla yaşayan, sürekli bir arkadaşının veya akrabasının evinden diğerine taşınan depresif ve kaygılı aileleri ve geçici barınma kaosu içinde nispeten düzenli bir yaşam sürdürmeye çalışan binlerce çocuğu konu alıyor. Yaklaşık 1,7 milyon çocuk nemli, küflü, soğuk veya başka nedenlerle uygun olmayan ortamlarda yaşıyor. Alan Milburn'ün gençler ve istihdam hakkındaki raporunun görünüşe göre Salı günü yayınlanacağı göz önüne alındığında, güvenli bir ev sahibi olmanın ve hatta kiralamanın tamamen imkansız olmasının, 16-24 yaş arası gençlerin gündelik iş, para kazanma ve bir şekilde hayat kurmanın günlük dünyasına bu kadar yabancılaşmış ve yabancılaşmış hissetmelerinin büyük bir nedeni olduğunu da unutmamalıyız. Aneurin Bevan'ın meşhur dediği gibi, önceliklerin dili sosyalizmin dinidir ve bu da apaçık ortadadır.
Peki neredeyiz? İşçi Partisi iktidara geldiğinden bu yana bazı iyi hamleler yaptı: çeşitli versiyonları daha da yaygınlaşan satın alma hakkı planına -daha fazlası gelecek- kısıtlamalar getirdi.