Daha sonra okumak veya başvurmak üzere favori makalelerinizi ve hikayelerinizi favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Bu makale ilk olarak ortak sitemiz olan Bağımsız Arabistan'da yayınlandı. Yemen'in merkezindeki Maribin şehrinin kuzeyindeki Al-Mil kampında bir başka okul günü. Dışarıdaki yolda bir okul otobüsü üniformalı öğrencileri şehir merkezine taşıyor. Kamplarda yeterli eğitim alma ümidini kaybetmiş aileleri, özel okul ücretlerini karşılayabilecek maddi imkanlara sahip. Buraya gelirken bir askerin seyahat izinlerini denetlediği güvenlik noktasında aracımız durduruldu. Bu rutin, bölgede faaliyet gösteren gazetecilerin ve insani yardım ekiplerinin günlük çalışmalarının bir parçası haline geldi. Kontrol noktasının birkaç metre ilerisinde iki ortaokul öğrencisi kız bizi durdurdu ve kendilerini kavurucu güneşten korumak için şapka takarak okullarına gitmek üzere araçlarını istediler.
Öğle vakti döndüğümüzde onları eğitim yolculuklarında karşılaştıkları engeller hakkında tartışmaya dahil ettik. En önemli şikâyetleri sınıfların aşırı kalabalık olmasıydı; bunu ders kitaplarının yetersizliği, ev ile okul arasında gidip gelmek için gereken yorucu yolculuklar ve belirli uzmanlık gerektiren fen bilimleri konularında nitelikli öğretmen eksikliği takip ediyordu. Al-Mil kampında yerinden edilenler yalnızca öğretmenler ve öğrenciler değil, okulun kendisi de. Eskiden Sana'nın doğusunda, Nihm sınırındaki Marib bölgesinde bulunan Al-Raql Okulu, art arda gelen çatışma dalgaları nedeniyle yedi yıl önce başka bir yere taşınmak zorunda kaldı. Milli Eğitim Bakanlığı yeni kamp tesislerinin resmi olarak tanınmasını geciktirirken çocukların eğitime erişimini kaybetmemelerini sağlamak için, öğretim elemanları okulun orijinal adı altında derslere devam etti. Düzenleme, aileler evlerine dönene kadar geçici bir önlem olarak düşünülmüştü.
Bugün Al-Raql, Madghal, Majzar ve Sirwah'ın yanı sıra komşu Al-Jawf valiliği de dahil olmak üzere kuzey ve batı Marib'den yerinden edilmiş yaklaşık 1.500 erkek ve kız çocuğuna hizmet veriyor. Bağışlarla finanse edilen çadır ve karavanlarla kurulan okul, artık aşırı kalabalıkla başa çıkmakta zorlanıyor. Amran vilayetinden uzaklaştırılan Arapça öğretmeni Ali Yahya, sabah toplantısında öğrencileri sınıflarına gitmeden önce okul bahçesinde sıraya diziyor. Independent Arabia'ya "Amran'da evimi, ailemi, işimi ve maaşımı kaybettim" dedi. "Bugün buradaki öğretmenler, zorlu yaşam koşullarında en temel ihtiyaçlarını bile karşılamaya yetmeyen yetersiz, düzensiz teşvik ödemelerine bel bağlamak zorunda kalıyor."
Yahya, öğretmenlerin bağışçı kuruluşlarla veya yerel eğitim ofisleriyle imzaladığı sözleşmelerin tüm takvim yılı yerine yalnızca dönem boyunca geçerli olduğuna dikkat çekiyor. Akademik yıl sona erdiğinde öğretmenlerin alternatif iş aramaya başlaması gerekir. Bu sorun öğretmenleri meslekten tamamen uzaklaştırmaktadır. Personel, malzeme sıkıntısının ötesinde, ciddi savaş travması taşıyan çocuklara yönelik manevi bakım ve psikolojik desteğin de akut bir şekilde bulunmadığını bildiriyor. Yahya, "Bazıları savaşta babalarını, bazıları kardeşlerini, bazıları ise evlerini ve oyuncaklarını kaybetti" diye açıklıyor. "Bu çocuklar, travma ve savaşın etkilerini hafifletmeye yardımcı olabilecek temel dinlenme tesisleri, güvenli alanlar veya oyun alanlarının bulunmadığı okullara gidiyor. "Ciddi bir ders kitabı sıkıntısıyla karşı karşıyayız, sıralar artık artan sayıda öğrenciyi barındıramıyor ve çoğu tüm okul günü boyunca doğrudan yerde oturuyor." Kıç