Pakistan'ın kamusal alanlarında dolaşan kadınlar sistematik boşluklarla, viral sokak tacizleriyle ve tepkisel polisliklerle karşı karşıya 28 Ekim 2026 akşamı, yoğun Johar Morr kavşağı yakınındaki sıradan bir trafik kavgası viral bir gösteriye dönüştü. Birkaç dakika içinde düzinelerce erkek, bir kadının kullandığı arabanın etrafını sardı. Erkekler yolu açmak ya da yardım teklif etmek yerine, akıllı telefonlarını kaldırarak pencerelerini doldurdular ve cep telefonu ve çantası kalabalığın arasında kaybolurken onun sıkıntısını kaydettiler.
Yerel polis ve trafik polisi nihayet müdahale edip kadına Shahrah-e-Faisal Karakoluna kadar eşlik ettiğinde, olay tanıdık bir senaryoyu takip etti. Hiçbir üst düzey eyalet yetkilisi mafyanın davranışlarını resmi olarak bildirmedi. Aracının etrafını saranlar veya eşyalarını çalanlar hakkında herhangi bir İlk Bilgi Raporu (FIR) kaydedilmedi. Bunun yerine, olay, bir çekçek sürücüsüne küçük zararlar için ödenen maddi tazminat ve özürler yoluyla sessizce kapatıldı ve daha geniş bir sorun olan sokak düzensizliği tamamen ele alınmadan bırakıldı.
Johar Morr bölümü Pakistan'daki kadınlar için belirleyici bir paradoksu yansıtıyor. Kağıt üzerinde Pakistanlı kadınlar kamusal alanları işgal etme konusunda sağlam anayasal ve yasal haklara sahipler. Anayasanın 26. Maddesi halka açık yerlere erişimde ayrımcılık yapılmamasını garanti ederken, Pakistan Ceza Kanununun 509. Maddesi sokak tacizini suç sayıyor. Hatta 2022'de parlamento, korumaları sokakları, parkları, konserleri, toplu taşımayı ve dijital alanları da kapsayacak şekilde açıkça genişletecek şekilde federal işyeri taciz yasalarını bile değiştirdi. Ancak pratikte biz kadınlar için Pakistan'da ön kapıdan dışarı adım atmak çoğu zaman görünmez bir engel parkurunda ilerlemek anlamına geliyor. Şehirlerin genelinde, ilerici mevzuatı günlük sokak gerçekliğinden ayıran büyük bir boşluk var. Çoğu kadın, devlet korumasının kolluk kuvvetlerini zamanında harekete geçmeye teşvik etmek için viral videoları bırakması nedeniyle, genişleyen boşluğu tam bir kişisel güvenlik eksikliği olarak deneyimliyor.
Kadınların kamusal alanlardaki güvenliğinin neden bu kadar tartışmalı olduğunu anlamak için araştırmacılar öncelikle Pakistanlı kadınların şehirlerde nasıl hareket ettiğine dikkat çekiyor. Kaldırımlara, çay tezgahlarına ve meydanlara her saat hakim olan erkeklerin aksine, kadınların kamusal alandaki varlığı genellikle şartlı olarak değerlendiriliyor; amaçlı ve canlı olduğunda buna hoşgörü gösteriliyor, ancak görünürlükleri uzun süreli veya "yersiz" olduğunda inceleniyor. UN Women Pakistan gibi kuruluşların yürüttüğü kentsel güvenlik araştırmalarında kadınlar, tacizin ara sıra meydana gelen bir durum olmadığını, hareketliliklerine günlük bir yük olduğunu sürekli olarak bildiriyorlar. Kalabalık otobüslerde bağırmak, dik dik bakmak, gizlice takip etmek, el yordamıyla yaklaşmak ve motosikletlilerin agresif bir şekilde takip etmesi, kadınları rotalarını değiştirmeye, farklı giyinmeye, gruplar halinde seyahat etmeye veya eğitim ve ekonomik fırsatlardan tamamen vazgeçmeye zorluyor.
Bir olay toplumsal bir çatışmaya dönüştüğünde, çoğunlukla erkek olan seyirciler genellikle kadın mağdur için tehlikeyi daha da artırır. Johar Morr'da görüldüğü gibi, kalabalıklar sıklıkla sıkıntı içindeki bir kadına sosyal medya etkileşimi için filme alınacak ve yüklenecek bir eğlence muamelesi yapıyor. İnternet vatandaşları tarafından ilk değerlendirilen kadının karakteri ve kıyafeti, davranışları ise internet yorumcuları tarafından anında inceleniyor. Bu sert, acil ve öngörülebilir karar, birçok kadın taciz mağdurunu kolluk kuvvetlerine başvurmaktan caydırıyor. Sindh'de ve özellikle de genişleyen metropol Karaçi'de, kadınların kamu güvenliğinin sağlanması çoğu zaman kapsamlı, şehir çapında bir gözetim kapsamına veya özel bir caddeye ihtiyaç duymadan yürütülüyor