ABD ile İran arasındaki çatışmayı sona erdirecek yakın bir anlaşma olasılığı, savaşan tarafların karşılıklı saldırıları ve uzlaşmaz söylemleriyle birlikte yine uzak görünmektedir.
Saldırılar, ABD'nin yeni bir aşamaya geçildiğini - İran'a ve onunla ticaret yapan ülkelere yönelik kapsamlı bir ekonomik ambargo uygulanacağını - açıklamasından günler sonra gerçekleşti.
ABD'nin amacı, İran'ı müzakerelere zorlamak ve Hürmüz Boğazı'ndaki deniz taşımacılığına yönelik saldırılarını durdurmaktı. Kritik ticari nakliye rotası, ABD ve İsrail'in Şubat ayında çatışmayı başlatmasından bu yana fiilen kapalı duruyor.
Her iki tarafın Haziran ayında imzaladığı ve 60 gün içinde kalıcı bir ateşkes ile bir anlaşmayla sonuçlanması öngörülen Mutabakat Muhtırası (MoU) süresi doldu.
Çatışma yedinci ayına girerken, üç uzmana bunun nasıl sonuçlanabileceğine dair düşüncelerini sorduk.
Washington DC'deki Orta Doğu Enstitüsü Kıdemli Üyesi Jason Campbell
Sorun şu ki, ABD'nin İran'daki stratejik hedeflerinin tam olarak ne olduğunu hâlâ bilmiyoruz. Beyaz Saray, siyasi açıdan neyle yaşayabileceğini sürekli olarak yeniden değerlendiriyor.
Askeri bileşenin hızlı bir zafer için yeterli olacağı varsayılmıştı ancak bu durum istenen etkiyi yaratmadı.
Şu anda gördüğümüz şey, ABD'nin hem askeri hem de ekonomik olarak çekmeye çalıştığı farklı kaldıraçlardır.
Şu anda yönetim, bir tür durağanlıktan memnun görünmektedir. Ablukayı sürdürmekten ve boğazdaki nakliye hattını aksatma kapasitesine sahip İran'a karşı periyodik hedef almalara izin vermekten memnun olduklarını düşünüyorum.
ABD'li yetkililer, yeni yaptırımların İran rejimini daha zayıf bir pozisyonda müzakere masasına oturtmaya yeterli olacağını umuyor.
ABD güçleri son günlerde Hürmüz Boğazı'ndan yeterli miktarda geçişi kolaylaştırarak bir petrol fiyatı şokunu veya küresel ekonomik çöküşü engellemeyi başarmış görünmektedir. Ancak bunlar savaşı başlatırken ABD'nin hedefleri arasında değildi.
Benim hissiyatım, İran'ın bir çözüme ulaşmak için yüksek bir bedel talep edeceği yönündedir ve bu da Trump yönetimi için siyasi açıdan kabul edilemez kalmaya devam edecektir.
Chatham House Orta Doğu ve Kuzey Afrika Programı Kıdemli Üyesi Dr. Aniseh Bassiri Tabrizi, Londra
Son saldırıların İran'ın savaş hakkındaki hesaplarını gerçekten değiştirdiğini düşünmüyorum. Tahran'ın ekonomisi üzerindeki baskının artmasına ve geçtiğimiz birkaç ay içinde gördüğümüz kesintili saldırıların devam etmesine hazırlandığını düşünüyorum. Niyetleri, daha büyük bir çatışmanın fitilini ateşlememek için bu saldırılara orantılı bir şekilde karşılık vermek olacaktır.
Ekonomik açıdan bakıldığında, bu durum halihazırda savaştan etkilenen ve İran'daki Aralık ve Ocak gösterilerinden bildiğimiz üzere zaten temel yapısal sorunları olan İran ekonomisine zarar verecektir.
Ancak İran tarafında, ekonomik baskının yakın zamanda -herhangi bir müzakere dahil- İran'ın hesaplarını değiştireceğine dair bir hisse kapılmıyorum.
Bu, İran'ın bir çıkış yolu aramadığı anlamına gelmez; ancak gördüğümüz kadarıyla ülkenin ABD'nin Mutabakat Muhtırası'na geri dönmesini veya en azından bir tür taviz vermesini beklediği yönündedir. Tahran, ABD baskısına boyun eğmek ya da yaptırımlara ve ek saldırılara yanıt olarak kendi yaklaşımını değiştirmek istemiyor.
Londra'daki Kraliyet Birleşik Hizmetler Enstitüsü (RUSI) uluslararası güvenlik alanında kıdemli araştırmacı ve eski Birleşik Krallık İran Büyükelçisi Nicholas Hopton
Askeri eylemlerdeki son artış