24 Şubat 1525'te Fransa ve V. Charles'ın imparatorluğunun orduları kuzey İtalya'daki Pavia Muharebesi'nde karşılaştı. Askeri tarihin en önemli dönüm noktalarından biri olarak kabul edilen savaş, güç dengesinin Orta Çağ'ın zırhlı süvarilerinden ateşli silahlarla donanmış piyadelere doğru nasıl değiştiğini gösterdi. Eskiden ateşli silah kullanan Arquebusier'ler, İmparatorluk zaferinde merkezi bir rol oynadılar. Pavia, ateşli silahların ilk zaferi olmadığı gibi, kılıcın ya da süvarilerin bir gecede ortadan kaybolmasına da neden olmadı. Bugün önemli olan ders, teknolojik üstünlüğün aynı zamanda savaş yöntemlerinin ve eğitimin uyarlanmasına da bağlı olduğudur. Bugün, Pavia'dan yaklaşık 500 yıl sonra, daha az dramatik olmayan başka bir askeri devrimle karşı karşıyayız gibi görünüyor. Yüzyıllardır savaş alanına hakim olan kişisel silahlar, yeni bir savaş çağı nedeniyle merkezi önemini büyük ölçüde kaybedebilir: İnsan tarafından çalıştırılan insansız hava araçları ve robotik platformlar, özel varlıklardan giderek yaygınlaşan savaş araçlarına doğru kayıyor. Bu değişim, her askerin ihtiyaç duyduğu temel becerilere yeni bir bakış gerektiriyor. Kişisel silahlarla yapılan savaşların çoğu şu ana kadar onlarca ila yüzlerce metre mesafelerde gerçekleştirilmiş olsa da, dronlar bunun bir kısmının kilometrelerce mesafelere hareket etmesine olanak sağlıyor. Bazı görevlerde savaşçının düşmanı kendi gözleriyle görmesi veya ona tüfek namlusunu doğrultması gerekmeyebilir. Uzaktan çalışacak, bir ekrana bakacak ve uzaktaki bir platformu kontrol edecek. Saldırı ve yakın mesafe muharebesinin yanı sıra aletleri uzaktan da kullanabilmesi gerekiyor. Bu değişikliğin önemi yalnızca başka bir silahın gelişi değil. Daha önceki askeri devrimlerde olduğu gibi, sınav da eğitimde yatıyor: Bir zamanlar uzmanlara ayrılan bir yetenek ne zaman sıradan bir askerin temel becerisi haline gelmeli? İsrail devrime ayak uyduruyor mu? Neredeyse paradoksal olarak, tam da İsrail'in muazzam teknolojik üstünlüğü dezavantaja dönüşebilir. Drone'lar bu harekatta nispeten yeni bir silah olabilir, ancak teknolojik olarak yenilikçi olmaları gerekmez. Soru, İsrail'in savunma teknolojisi ekosisteminin bunları işletme becerisini yaymaya yeterince ağırlık verip vermediğidir. Otonom drone'lar geliştirmenin ve profesyonel operatörleri eğitmenin yanı sıra, drone uçurmak, kişisel silah kullanmayla aynı düzeyde, temel bir askerlik becerisi olarak görülmelidir. Test, savaş birliklerine yönelik eğitim ve ekipmanların teknolojik gelişmenin hızına ayak uydurup uyduramadığıdır. Gelişmiş drone ve robotik sistemlere, otonomiye, yapay zekaya ve navigasyona yatırım yapmak önemlidir. Aynı zamanda, temel drone eğitiminin, özel operatörlerin ötesinde, tüm savaş askerlerine ne kadar ulaştığını da incelememiz gerekiyor. Her askerin, bir keskin nişancı veya tanksavar füze operatörü olmadığı gibi, her askerin de uzman bir FPV pilotu olması gerekmez. Ancak temel drone yeterliliği her askerin eğitiminin bir parçası olmalı ve kendini bu işe adamış operatörlerin ileri düzey yeterliliğinden ayırt edilmelidir. Bu arada, sınırın diğer tarafında, düşmanlarımızın drone yeteneklerini geliştirmek için gelişmiş laboratuvarlara veya multimilyon dolarlık sistemlere ihtiyacı yok. Simülatörler nispeten düşük maliyetle kapsamlı uygulamalara olanak sağlayabilir. Bu tür uygulamalar sahada eğitimin yerini almaz ancak uygulamalı beceri kazanmaya yeterince zaman ayırıp ayırmadığımız sorusunu keskinleştirir.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.