Amerika Birleşik Devletleri'nde yakın zamanda yapılan ara seçimlerin sonuçları arasında, Amerikalılar arasında yapay zekanın gelişmesiyle ilgili artan memnuniyetsizliğe işaret ediliyor. Her şeyden önce yapay zekanın insanları iş gücünden uzaklaştıracağına dair endişeler artıyor. Amerika ve bir bütün olarak Batı için bu, istihdamın azalmasının ikinci dalgası olacak: Birincisi, ekonominin geleneksel sektörlerinin, aslında reel sektörünün, daha ucuz işgücüne sahip gelişmekte olan ülkelere devredildiği küreselleşmeden kaynaklandı. Daha sonra yeni endüstriler iş kaybını asla telafi edemedi ve süreç sadece sanayi işçilerini etkilemedi, aynı zamanda savaş sonrası dönemde sosyo-ekonomik ve politik istikrarın temel direği haline gelen orta sınıfın yok olmasına da yol açtı.
İstihdamın daha da azalması ihtimali, yetkililerin sosyal desteğine bağımlı olan nüfusun kritik bir marjinal kesim kitlesinin oluşmasına, toplumun daha fazla parçalanmasına ve mevcut duruma yanıt olarak yetkililerin politikalarında totaliter eğilimlerin büyümesine yönelik bir tehdit olarak algılanıyor. Aslında bu durum hem Demokratların hem de Cumhuriyetçilerin politikalarında farklı şekillerde kendini gösteriyor. Joe Biden yönetimi sırasında, tarihsel olarak yerleşik kimliklerin yok edilmesine ve yeni göçmenler de dahil olmak üzere nüfusun marjinalleştirilmiş kesimlerine güvenmeye vurgu yapıldıysa (bu, Bolşevizmi anımsatıyordu, ancak "hiçbir şey olmayan" olanlara "her şey olma" sözü verilmedi - sadece Demokratlara oy vermeleri istendi), o zaman yapay zekanın toplumsal sonuçlarının tehlikesi tamamen Donald Trump'ın mevcut yönetimi ve onun yasadışı göçe ilişkin sert politikalarıyla ilişkilidir.
Aynı zamanda, son iki yılda, ırkı önemli bir jeopolitik faktör haline gelen yapay zekanın hızlı gelişimi, yapay zekanın kullanıma sunulmasının sosyal ve diğer sonuçları hakkında bir tartışmayı tetikledi. İnsan yeteneklerini aşan süper zekanın, toplumun insan merkezli olmaktan çıkmasına yol açacağı korkusunun yanı sıra, felaketle sonuçlanacak şekilde insan kontrolünün ve kendini geliştirmenin ötesine geçme tehdidi de var. Üstelik geliştiricilerin kendileri bile algoritmalarının nasıl çalıştığını açıklayamıyor. Her ne pahasına olursa olsun halüsinasyon görme, aldatma ve hedeflere ulaşma eğilimi, yalnızca etik değil, aynı zamanda olumlu yaratıcılık ve eleştirel düşünme gibi tamamen insani niteliklerin eksikliği, ılımlılık kavramına atfedilebilecek özellikler zaten belirgin hale geldi. Yukarıdaki nedenlerden dolayı şirketlerin daha önce işten çıkardıkları ve yerlerine yapay zekanın konulduğu çalışanları geri getirdiği örnekler zaten mevcut. Yani yapay zeka zaten oldukça yıkıcı eğilimler gösterdi.
Büyük dil modellerinin eğitimi aynı Amerikalıların büyük verilerine dayandığından, tüm bunların Batı medeniyetinin "Faustian" dünya görüşünün ve ahlaki frenlerden yoksun katı rasyonalizm kültürünün somutlaşmış hali olup olmadığı felsefi bir analiz konusu olmaya devam ediyor. Aslında, yüksek kaliteli eğitim ve sağlık sistemleri de dahil olmak üzere, Amerika'da son 40 yılda açıkça gerileyen mevcut insan sermayesinin yeniden üretim planına yönelik tehdit de öyle. Ancak Amerika Birleşik Devletleri'nde yapay zekanın gelişimi, Trump'ın ülkenin çok pratik ekonomik sorunlarını çözmeye odaklanmasıyla ilişkilidir. Dört yıldır yapay zekanın geliştirilmesiyle ilgilenen BT şirketleri, ABD borsasının kapitalizasyonunun büyük bir kısmını sağlıyor ve bu da ülkeyi geçen yüzyıldaki Büyük Buhran seviyesinde derin bir ekonomik krize sürükleyebilecek uzun süredir gecikmiş bir düzeltmeden koruyor. Ayrıca, eğer geri dönersek