U11'de Avrupa'da bir numara, dünyada ise iki numaraydı. Ancak aniden Salzburglu yeteneğe hızla büyüyen bir tümör teşhisi konuldu. Geleceği parlak olan çocuk henüz on bir yaşındayken ölmek zorunda kaldı. Julian Luginger'ın aslında bu hafta sonu Türkiye'de düzenlenecek U13 Avrupa Masa Tenisi Şampiyonası'na katılması gerekiyordu. Ancak bilinmeyen bir nedenden ötürü kaderin, Salzburg'daki Bürmoos'lu sevimli ve ayakları yere basan çocuk için farklı bir planı vardı. Annesi Claudia Luginger şöyle anlatıyor: "Julian çok duyarlıydı ve herkese karşı her zaman açık bir kulağı vardı." Ve olağanüstü bir yeteneği vardı. Masa tenisinde iki Dünya Turu zaferinin ardından Julian, kendi yaş grubunda Avrupa'da bir numara, dünyada ise iki numara oldu. On bir yaşındaki genç, U15 seviyesine kadar ulusal şampiyonluk unvanlarını biriktirdi, beş kez Avusturya çocuk şampiyonu oldu ve uzun süredir sahnede küçük bir yıldız oldu.
Babası Ernst Bernthaler, "Julian'ın inanılmaz bir yeteneği vardı" diyor, "son derece iyi konsantre olabiliyordu. Rakibin oyununu okudu ve bu nedenle her zaman tam olarak doğru olanı yaptı. Her ne kadar diğerlerinden daha az antrenman yapsa da." Eski Bundesliga oyuncusu antrenör ve taraftar olarak görev yaptı. Oğluna yurt içi ve yurt dışı turnuvalarda eşlik etti. Annesi, "Julian'ın sporu sayesinde dünyanın her yerinde arkadaşları vardı. Hatta Çin'de bile" diyor. Julian baştan sona bir savaşçıydı. Sonuna kadar çok cesurca, hiç umutsuzluğa kapılmadan savaştı. Her şeyin bir andan diğerine değiştiği gerçeği, bu neşeli ve girişken çocuğu tanıyan herkes için hâlâ neredeyse anlaşılmazdır.
"İlk başta kaslarının ağrıdığını düşündük." Profesyonel bir oyuncu olan ve şef olmak isteyen Julian, Eylül ayının başında Karintiya'daki Olimpiyat üssünde milli takımla antrenmana çıktı. Eve geldiğinde belinden tuttu ve “Baba, sırtım ağrıyor” dedi. - Babası şunları hatırlıyor: "İlk başta antrenmandan dolayı ziagal kasları olduğunu düşündük. Onu yağladım, esnettim ve masaj yaptım." Ancak kısa süre sonra popüler ortaokul öğrencisi ayak parmağında felç belirtileri yaşamaya başladı. Ailenin iki hafta beklemek zorunda kaldığı MR, yıkıcı tanıyı getirdi: Osteosarkom, yani kemik kanseri.
Ebeveynler klinik personeline teşekkür eder. Ertesi gün Julian, Salzburg Devlet Hastanesi'ne kaldırıldı. Yanında hastane odasına kurduğu küçük bir masa tenisi masası vardı. Kemoterapi başlayınca cesur çocuk annesine şöyle dedi: “Anne, bunu yapabiliriz!” Baba Ernst, oğlunun yanında olabilmek için spor perakendeciliğindeki işinden vazgeçti: "Julian çok mücadele etti ama hiç şansı yoktu. Kanser yayılmıştı. Tümör sadece beş hafta içinde patladı. Bu bir felaket." Ne yazık ki şansı yoktu. Tümör sadece beş hafta içinde patladı. Bu bir felaket.
Ebeveynler, Salzburg Devlet Hastanesi'nin pediatrik onkoloji bölümündeki doktorlara ve hemşirelere teşekkür ediyor: "Gerçekten mümkün olan her şeyi denediler ve inanılmaz derecede çabaladılar. Julian orada çok emin ellerdeydi" diyorlar. 30 Ekim'de Julian Luginger, henüz on bir yaşındayken annesi Claudia, babası ve ablasının huzurunda gözlerini sonsuza kadar kapattı. En büyük tutkusu spor, tutkulu çocuğa okula kadar eşlik etti