Albo, RBA'nın faiz oranlarını yeniden yükseltmeye cesaret etmesine sanki bu son artış yıllarca süren azgın devlet harcamalarının ardından değil de başka bir gezegenden gelmiş gibi şaşırmış ve kızmış gibi davranıyor.
Bu sırada RBA Başkanı Michele Bullock nihayet Avustralya kamuoyunun harcamalar konusundaki algısıyla oynamayı bırakarak bir şeyi oldukça net bir şekilde ortaya koydu: Talep, arza kıyasla çok hızlı ilerliyor, verimlilik büyümesi neredeyse hiç yok ve para politikası her şeyi düzeltemez. Başka bir deyişle, 'bu bizim suçumuz değil'.
Suç atma oyununu oynamamaya özen gösterdi, ancak mesajı gözden kaçırmak giderek zorlaşıyor. Ekonomi, halkın cebi bedelini ödemeden ürettiğinden fazlasını tüketmeye devam edemez.
Faiz artırımı, nakit faiz oranını son 15 yılın en yüksek seviyesi olan ve gelişmiş dünyadaki en yüksek oran olan yüzde 4,6'ya çıkardı!
Ortalama bir Avustralyalı konut kredisi sahibi için bu, ek geri ödemelerde yılda yaklaşık 1500 dolar anlamına geliyor. Bu yılki dört faiz artışının tümü göz önüne alındığında, yıllık ek yük artık yaklaşık 5.500 dolar seviyesinde. Ne hayat pahalılığı krizinden bahsediliyor ama?
İyi haber… RBA, enflasyon hedefin üzerinde inatla kalmaya devam ederken piyasaların Kasım ayında bir faiz artışı ihtimalini ciddi şekilde fiyatlamasıyla, bir başka artışa kapıyı açık bıraktı.
Anlaşılan o ki Avustralyalılar, Albo, Jim ve Bowen'ın harcamalarını kendileri soğutmak için hiçbir şey yapamıyor. Bu nedenle, hanelere kemer sıkmaları söylenirken, İşçi Partisi çetesi dünyayı dolaşmaya, Net Sıfır erdem sinyalleri için ödüller kabul etmeye ve eleştirmenlerin halihazırda zaten acımasız olan elektrik faturaları üzerinde ek baskı oluşturduğunu savunduğu politikaları izlemeye devam ediyor.
Bu çelişkiyi gözden kaçırmak zordu. Bu hafta Albo aynı zamanda Hindistan'ın elektrik erişimini genişletmesi ve yaşam standartlarını yükseltmesinden ötürü Modi'yi övmekle meşguldü, oysa Hindistan kömürünün çoğunu hâlâ Avustralya'dan temin ediyor.
Kömürü kazıp çıkarıyor, gemilere yüklüyor ve diğer ülkelerin CO2'mizi üretmesine, büyütmesine ve yakmasına yardımcı olmak için denizaşırı ülkelere gönderiyoruz; aynı zamanda onlarla rekabet eden Avustralyalı endüstriler için enerjiyi daha pahalı hale getiriyoruz. İnekler eve gelene kadar Net Sıfır hakkında erdem sinyalleri verebiliriz, ancak görünüşe göre erdem rıhtımda duruyor.
Enerji, muhtemelen temel bir ekonomik girdinin ekonomik büyüme ile en güçlü korelasyonuna sahiptir. Sanayileşmeye dönüp baktığınızda bu örüntüyü göz ardı etmek zordur: Bol, güvenilir ve uygun fiyatlı enerji sektörü harekete geçirir.
Bu durum, Avustralya'nın konumunu giderek olağanüstü bir ekonomik kendini sabotaj eylemine benzetiyor.
Yine de endişelenmeyin, Albo'muz herkesin sabah kahvesinde birkaç sent tasarruf etmesini sağlayacak. Kart ek ücreti yasağı işe yarayacaktır - hali hazırda mücadele eden küçük işletmelerin maliyeti hemen yansıtmayacağını varsayarsak.
Daha geniş ekonominin ötesinde, büyük 'R' kelimesini -resesyonu- değerlendirirken ASX sanki bir akciğerini öksürerek çıkarıyormuş gibi görünüyor.
ASX diyarı için bir başka çirkin haftaydı; yatırımcılar faiz oranlarını, enflasyonu, enerji fiyatlarını ve ekonomiyi sindirmek için bolca veriye sahipti. Bu nedenle, Koşucular listemiz zorlu geçti. Haftanın Koşucusu bir kez daha ileriye atılmaktan ziyade 12 aylık dip seviyelerden toparlanan bir şirket oldu. Ancak bu kez toparlanma, Trump yönetimi ile Mojave Çölü'nün altında yer alan altını ve nadir toprak elementleri nedeniyle California Demokratik Eyaleti'nin çevresel teşkilatı arasında oldukça eğlenceli bir kritik mineraller bilek güreşi ortamında gerçekleşiyor.
Bulls N' Bears Haftanın Koşucusu, Kaliforniyalı altın ve nadir toprak elementleri umut vadeden Dateline Resources oldu.