Bakım eksikliği dünya çapında artıyor. İnsanlar birbirlerine saygıyı, iyi gelenekleri, hayata ve hukuka iyi hazırlanmayı bir kenara bırakıyorlar. Yakından baktığımızda insanlığın mümkünse kendini kurtarmaya doğru ilerlediğini görüyoruz. Teorisyenler jeopolitikten, jeoekonomiden, liberalizmden, komünizmden bahsediyor. Ama gerçekte dünya karanlık bir dönemdedir. En büyük sorun, insanın yaşamın doğal gerçekliğinin dışında olmasıdır. Ruhtan kopmuş aklın yarattığı post-truth denilen sisin ortasında sanki. Bu, gerçekleri gerçek olarak görülmeye başlanan anlatılara dönüştürür. Bu durum jeopolitik anlaşmazlıklarla birleştiğinde neredeyse hiçbir şeyin gerçekte olduğu gibi görülmediği bir dünya ortaya çıkıyor.
Pek çok insan ruhsal kökenlerine dönebilmek için gelişmek yerine kendilerini dünyevi eğilimlere, bağımlılıklara ve açgözlülüğe hapsetmiş, beyni ruhtan ayırmış, hatalarını telafi etmek ve yaşamın gerçek amacını anlamak için kesintisiz olarak başka enkarnasyonlara geri dönmek zorunda kalmıştır. Bu şekilde, hayata iyi bir hazırlık yapmadan reenkarnasyona uğramış ruhların birikmesi yaratılır ve bu da gezegene, gezegenin misafirperverliğine ve sürdürülebilirliğine baskı yapar. Maddi dünyaya güçlü bir şekilde bağlı olan, güç arayan, korkunç savaşları kışkırtan, kültüre ve ekonomiye hakim olan, zenginliği kontrol etmeye başlayan, eylemleriyle, Yaratılış'ın evrensel yasalarının mükemmel işleyişine tabi olan dünyanın geleceğini inşa eden bireyler. Her birey eylemleriyle ne ekerse onu biçer.
21. yüzyılda pek çok belirsizliğin olduğu, yaşamın doğal ritminden büyük ölçüde kopan insanlığın geleceğinin ne olacağı bilinmeyen zorlu ve çetin bir dönem başladı. Küresel bir krizin içindeyiz, kimse bunun neye yol açacağını bilmiyor ama oportünistler kaos ve sefalet yaratarak zenginliği istiflemeye devam ediyor. Bir sonu olacak, bu doğal bir mantık. Hırs ve gösterişten doğan yapı ayakta kalamaz. Doğal evrensel yasaları tanımak ve onlara uymak istemeyen, inatçı iradeleriyle geçici eserler inşa etmeye başlayan, yaşamı sekteye uğratan ruhların, Dünya üzerindeki çeşitli geçişlerinde kazandıkları bireysellik kaybının tuzağına düşerek, artık Dünya'da reenkarnasyonlarına izin verilmemesi, son olacaktır. Memnun olmadıkları için artık korku ve nefretle hareket eden aşırılık yanlılarına yöneliyorlar, ancak yaptıkları her şey kaçınılmaz olarak parçalanmaya doğru gidiyor. İnsan ya gerçek insan olmak zorunda kalacak ya da hiçbir şey olmayacak.
İçsel benlik, gerçek yaşayan benlik akıl tarafından üretilmez; Kendini güçlendirmek için hac yolculuğuna çıkan bir ruh olduğunu kabul etmek istemeyen, beyinde oluşan düşünce sisi arasında kaybolan ruhun sesi, sezgidir. Akıl, kalbi katılaştırır, yani kalbi yumuşatan olaylar karşısında, örneğin müzik veya art niyet olmaksızın cömert bir tavır takınılması karşısında kendini kapatan insanları duyarsızlaştırır. Manevi özlerinden uzaklaşırlar.
Doğa her şeyin nasıl çalıştığını gösterir. Ruhsal tohum Işığın yayılma sınırında oluşmaktaydı ama orada uyanacak güce sahip değildi. Onlarda bilinçdışı yaşam dürtüsü ortaya çıktı. İlahi Sevgi, Yaratılış yoluyla bu dürtünün gerçekleşmesine izin verdi; Bunun için, mükemmel ve değişmez yasaların eylemini yönlendiren ilahi mükemmellik, manevi tohumun özgür iradesiyle manevi düzlemden uzaklaşarak maddeye varmasını mümkün kıldı.