Daha sonra okumak veya başvurmak üzere favori makalelerinizi ve hikayelerinizi favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Cop31'de Andy Burnham iklim değişikliğini bir güvenlik sorunu olarak tanımlamakta haklıydı. Birleşik Krallık, dünyanın ilk İklim Güvenliği Özel Temsilcisini atayarak basit bir gerçeği kabul ediyor: İklim değişikliği artık gelecekteki bir sorun değil. Halihazırda gıda sistemlerini bozuyor, enerji güvenliğini zorluyor ve yurtiçinde ve yurtdışında ekonomik ve sosyal baskıları artırıyor; bu değişim, Ortak İstihbarat Komitesi'nin son değerlendirmesinde açıkça ortaya çıktı. Yıllarca iklim güvenliği, başka yerlerde meydana gelen, kırılgan devletleri etkileyen veya uzaktaki insani krizleri etkileyen bir olay olarak değerlendirildi. Bugün bu ayrımın sürdürülmesi daha da zorlaşıyor. Birleşik Krallık'ta kaydedilen en kötü beş hasattan dördü 2020'den bu yana gerçekleşti ve yerli gıda üretimi azaldı. Aynı zamanda, büyük tarım ihracatçılarındaki kuraklık ve mahsul kıtlığı, küresel gıda piyasaları üzerindeki baskıyı artırdı.
İklim güvenliği artık "oradaki" istikrarsızlıkla ilgili değil. Britanya'da günlük yaşamın bağlı olduğu sistemlerin dayanıklılığı giderek daha fazla önem kazanıyor. Ancak Burnham, iklim değişikliğini geleneksel güvenlik düşüncesi merceğinden çerçevelemenin cazibesine direnmeli. Bunun yerine bu anı, İngiltere'nin dünyadaki rolü açısından güvenliğin ne anlama geldiğini yeniden düşünmek için kullanmalı. Dolayısıyla daha ilginç olan soru, iklim değişikliğinin bir güvenlik tehdidi olup olmadığı değil. Burnham'ın kendi argümanının mantığını takip etmeye ve Britanya için küresel sahnede yeni bir rota çizmeye istekli olup olmadığı önemli. Üç test erken bir gösterge sağlayacaktır. İklimin bozulduğu bir çağda güvenlik, yalnızca ülke içindeki hazırlıklılığa değil, aynı zamanda başka yerlerdeki toplulukların, sınırları aşan insani, ekonomik veya siyasi krizlere dönüşmeden önce iklim şoklarına dayanıp dayanamayacaklarına da bağlı.
Eğer Burnham iklim güvenliği konusunda ciddiyse, gündemin risk değerlendirmelerinin ve güvenlik incelemelerinin çok ötesine uzanması gerekiyor. COP31 acil bir fırsat sunuyor. Gelişmekte olan ülkeler, artan iklim etkileriyle başa çıkmak için daha fazla destek talep ederken, Birleşik Krallık, uyum finansmanı konusundaki çıkmazın aşılmasına yardımcı olmak ve Kayıp ve Hasar Fonu'na yönelik taahhütleri güçlendirmek için diplomatik ağırlığını kullanabilir. COP31'in ötesine baktığımızda, Burnham'ın iklim direncini yeniden gündeme getirme sözü verdiği İngiltere'nin yaklaşan G20 Başkanlığı, küresel istikrar açısından önemine rağmen kronik olarak yetersiz fonlanan iklim uyumu, afet hazırlığı ve gıda sistemi dayanıklılığı etrafında bir koalisyon inşa etmek için başka bir açılım sağlıyor.
Son yıllar, küresel krizlerin İngiliz hanelerine ne kadar hızlı ulaşabildiğini gösterdi. Rusya'nın Ukrayna'yı işgali, Avrupa çapında yankılanan enerji fiyat şoklarını tetikledi ve milyonlarca ailenin faturalarının artmasına neden oldu. Dünya çapında petrol ticaretinin yaklaşık yüzde 20'sinin geçtiği Hürmüz Boğazı çevresinde sürekli tekrarlanan istikrarsızlık, İngiltere'nin binlerce kilometre uzaktaki jeopolitik olaylara maruz kaldığını bir kez daha hatırlatıyor. Enerji güvenliği artık sadece arzın sağlanmasından ibaret değil. Bu, giderek sıklaşan dış şoklara karşı kırılganlığın azaltılmasıyla ilgilidir. İngiltere, yurtdışındaki savaşları veya küresel gaz piyasalarındaki dalgalanmaları kontrol edemiyor. Ancak bunlara maruz kalmayı azaltabilir. COP31'de açıklanan Temiz Elektrifikasyon Yol Haritası, hükümetin karbondan arındırma ile güvenlik arasındaki bağlantıyı anladığını gösteriyor. Şimdiki zorluk teslimattır. Elektrifikasyon