Russell Brand'in hapsedilmesi ve David Walliams'a yönelik iddialar, erkek ihlallerini teşvik eden bir kültürün incelenmesine yol açtı BBC Two'nun komedi paneli şovu Never Mind the Buzzcocks'ın 2008 bölümünde, programdaki tek kadın olan koreograf Arlene Phillips'e sunucu Simon Amstell şunları söyledi: "İyi bir genelev işletiyormuşsun gibi görünüyorsun." Yanıt olarak Phillips sahte samimiyet gibi görünen bir hikaye anlattı: Büyük yıldızlarla çalışırken bazen kendisinden çekimlerden sonra parti yapmak isteyebilecek "çok özel yeteneklere" sahip dansçılar bulması istendiğini açıkladı. Başka bir panelist, TV sunucusu Dermot O'Leary, telefonu eline alıyormuş gibi yaparak şunları söyledi: "Bu gece dans ederken, sonrasında seks yapmanın sakıncası var mı?" Herkes güldü.
Russell Brand'in bu hafta tecavüz ve cinsel saldırı nedeniyle hapse atılması ve komedyen ve çocuk kitabı yazarı David Walliams'a yönelik cinsel taciz iddiaları, yalnızca olaya karışan erkeklerin değil, aynı zamanda onlara olanak sağlayanların da incelenmesine yol açtı. Sohbet programı sunucusu Jonathan Ross, 2004'te 15 yaşındaki İngiliz komedi ödüllerini "15 yaşındakilerin çoğu gibi: sarhoş, ne yapacağı belli olmayan ve muhtemelen David Walliams'la eve giden" şeklinde tanımladığı bir şaka için özür diledi. İkincisi, Guardian ve ITV News'in haberlerinde kendisine yöneltilen iddiaları reddetti, ancak şu anda Met polisinin ayrı ayrı cinsel taciz iddialarına ilişkin soruşturmasının odak noktası.
Görünüşte Phillips'in hikayesinin Brand ya da Walliams'la hiçbir ilgisi yoktu. Ancak bunun gibi klipler yeniden ortaya çıktıkça, onlara farklı bir açıdan bakılmaya başlandı. Bunlar sadece şaka mıydı, yoksa kadın bedeninin ve cinselliğinin rutin olarak eğlence olarak kullanıldığı daha geniş bir kültürün belirtileri miydi? Sadece gösterişli bir eğlence miydiler, yoksa tabloid gazetelerin 3. Sayfalarında her yerde bulunan üstsüz modellerin ve daha karanlık bir şeyin arka planı olarak yaşam tarzını ve çoğu zaman tatsız mizahı açıkça cinsel görüntülerle karıştıran sözde "erkek dergileri"nin yanında mı duruyorlardı? O zamanın atmosferi daha ciddi suiistimallerin gözden kaçırılmasını kolaylaştırdı mı?
Girl on Girl: How Pop Culture bir Nesli Kendilerine Karşı Döndürdü kitabının yazarı Sophie Gilbert, "2000'li yılların popüler kültürü kadınlara karşı son derece, açık ve neşeli bir şekilde korkunçtu" dedi. "1990'larda üçüncü dalga feminizmden postfeminizme geçiş, kadınların kendi nesneleştirmelerine sahip çıkmaları, bundan keyif almaları, bundan kazanç sağlamaları ve asla şikayet etmemeleri gereken bir ortamı mümkün kıldı." Gilbert, Geri Halliwell ve Kylie Minogue'un kaotik eğlence programı TFI Friday'de öpüşmesini sunucu Chris Evans için bir "sürpriz" olarak nitelendirdi ve Victoria Beckham'dan doğum yaptıktan haftalar sonra tartıya çıkması istendi.
90'lı yılların sonlarında ve 2000'li yıllarda genç kadın ünlüler paparazziler tarafından amansızca takip edildi, kiloları nedeniyle incelemeye tabi tutuldu ve uygunsuz durumlarda fotoğrafları çekildi. Etek altı fotoğrafları dergilerde yayınlandı. 2004 yılında, son derece başarılı ünlü dergisi Heat, Beyoncé ve eski EastEnders yıldızı Martine McCutcheon da dahil olmak üzere kadınların bacaklarındaki sözde rahatsız edici cilt lekelerini daire içine alarak ünlülerin selülitlerine özel bir bölüm ayırdı. Şarkıcı Charlotte Church 15 yaşındayken, bir web sitesi onun 16. yaş gününe, yani reşit olma yaşına ulaşacağına dair bir geri sayım yayınladı. O zamanlar 28 yaşında olan Radyo 1 sunucusu Chris Moyles, canlı yayında Church'ün 16 yaşına geldiğinde bekaretini almak istediğini söyledi. Benzer geri sayımlar diğer gençleri de hedef alıyordu.