Hannah Walker, verimlilik adına harcamaları en aza indirmek için tasarlanan sistemlerin gerçek amaçlarını yerine getirme konusunda daha az yetenekli olabileceğini söylüyor Steven Strogatz ve Alex Townsend'in aşırı optimizasyonun tehlikeleri hakkındaki makalesi, matematik ve yapay zekanın çok ötesine uzanan bir sorunu tanımlıyor (Verimlilik tuzağı: her şeyi optimize etmek neden kötü bir şekilde geri tepebilir, 8 Kasım). Tam zamanında tedarik zincirlerinin yaygın biçimde benimsenmesi bunu mükemmel bir şekilde göstermektedir. İşletmeler, stokları ve yedek kapasiteyi ortadan kaldırarak maliyetleri azalttı ve verimliliği artırdı, ancak bu tasarrufları sıklıkla bir şeyler ters gidene kadar görünmez kalan risklere aktardı. Pandemi sırasında küresel üretimin kesintiye uğraması sonuçları ortaya çıkardı.
Aynı düşünce kamu hizmetlerini ve ulusal savunmayı da şekillendirdi. Hastane yatakları, deneyimli personel, stratejik stoklar ve yedekli altyapı, acil taleple karşılaştırıldığında ölçüldüğünde israf gibi görünebilir. Ancak bunların değeri, koşullar normal olmaktan çıktığında tam olarak kullanılabilir olmalarında yatmaktadır. Avrupa'nın Amerika'nın askeri yeteneklerine bağımlılığı özellikle rahatsız edici bir örnek teşkil ediyor. Barış zamanında mali açıdan verimli görünen şey, ABD'nin taahhütlerinin güvenilirliği sorgulanırken stratejik zayıflıklar yarattı. Temel hata optimizasyonun kendisi değil, yanlış hedefi optimize etmektir. Harcamaları en aza indirmek için tasarlanan bir sistem, bunu yaparken mükemmel bir başarı elde ederken, gerçek amacını yerine getirme konusunda giderek daha az yetenekli hale gelebilir. Dayanıklılık verimsizlik değildir. Bir tür sigortadır. Tüm sigortalar gibi, değeri de ancak ihtiyaç duyulduğunda, genellikle de kriz zamanlarında ortaya çıkar.Hannah WalkerWymondham, Leicestershire