Okuyucular, Rhiannon Lucy Cosslett'in, Russell Brand ve David Walliams'ın maskesini düşürmenin neden bu kadar uzun sürdüğünü sorgulayan bir makalesine yanıt verdiler. Rhiannon Lucy Cosslett, medya endüstrisindeki zehirli 1990'lardan bahsederken haklıydı (Brand ve Walliams'ın maskesini düşürmek neden bu kadar uzun sürdü? Çünkü 1900'lerin kültürü benim gibi kızlara istismarın normal olduğunu söylüyordu, 11 Kasım). Ünlülerin ve kanal yöneticilerinin bu iğrenç cinselleştirilmiş davranışları çok daha uzun süredir devam ediyor. 1980'lerde medyada makyaj sanatçısı olarak çalıştığımda, Bay Savile veya Bay Harris ile çalışırken asla yalnız kalmamamız konusunda uyarılmıştık. Bu ikisi gibi adamlar azınlık değil çoğunluktu. Davranışlarını eylemsizlik yoluyla onaylayan yöneticiler ve direktörler tarafından doğrudan etkinleştirildiler. Şikayette bulunduysanız sorun olarak görülüyor ve dışlanıyordunuz.
Eğer Russell Brandcase bize bir şey öğrettiyse, o da iktidardakilerin eylemsizlik ve sözde "yetenek"i altüst etmeyi reddetmeleri nedeniyle eşit derecede suçlu olmaları gerektiğidir. Bu kolaylaştırıcıların kökü kazınıncaya kadar TV endüstrisi, para kazandıkları için mazur görülen cinsel tacizciler için olgun bir avlanma alanı olmaya devam edecek. O günün gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum çünkü bugün koruma yasalarının güç, para kazanma ve engelleyici yönetim yapıları karşısında tamamen etkisiz olduğu açık. Bu vakalardan hem günümüzde hem de geçmişte ortaya çıkacak çok daha fazlası var. Suçların nasıl rapor edildiği, mağdurların nasıl algılandığını etkileyecektir. Aşağılık, yetkili bir istismarcının sorumlu tutulduğu her seferde kenardan tezahürat yapıyorum. TV yöneticilerini de sorumlu tutmak geniş kapsamlı olurdu.Claire ParkmanBrighton, Doğu Sussex
Rhiannon Lucy Cosslett'in makalesi, 1990'ların başı ile ortası ve 2000'li yılların ortalarını ergenlik ve genç yetişkinler olarak deneyimleyen bizler için genç kadınlığa dair düşünceli bir bakış açısı sunuyor. Şunu eklemek isterim ki, sadece genç kadınlar, sürekli nesneleştirme ve insanlıktan çıkarıcı bir dil yoluyla cinsel saldırılara olanak sağlayan korkunç delikanlı büyü kültürüne maruz kalmadı, aynı zamanda kadınlar, kötü erkek davranışlarını taklit etmenin bir şekilde güçlendirici olduğunu düşünerek kandırıldılar, ancak ladette kültürünün daha sert yargılamalara maruz kaldığını keşfettiler. Bu çoğu zaman kadınların kendi insanlıktan çıkarılması ve nesneleştirilmesinde suç ortağı olmasına yol açtı. "Sadece gülüyoruz aşkım, bir bira daha iç!" Ne kadar iç karartıcı bir dönemdi. Kirsty LeesMont-Joli, Kanada 1990'larda ben gençken kadın düşmanlığının ve delikanlı kültürünün alkışlandığı ve ödüllendirildiği doğru olsa da, kızımın daha güvenli, daha az toksik bir ortamda büyüdüğüne bir an bile inanmıyorum.
Dışarıdayken içkinizin uyuşturulmasını önlemek için içecek kılıflarının internetten satın alınabildiği bir dünyada, sizi temin ederim ki kızlar ve kadınlar hala her gün, her yerde tehlikededir. Aile içi şiddet artıyor ve kızıma ve bana yapılan yorumlar hâlâ her zamanki kadar aşağılık ve tehditkar. Benim yaşımdaki bir adam kızımla evlenmek istediğini söylemeden sokakta yürüyebilmek harika olurdu. Kadınların açıkça konuşması harika ama çoğu zaman bu onları daha çok hedef haline getiriyor. Herhangi bir kadın politikacıya veya tanınmış kişiye, günlük olarak maruz kaldıkları taciz hakkında bilgi verin. Gidecek şok edici derecede uzun bir yolumuz var. Sarah WolfElwood, Melbourne, Avustralya Rhiannon Lucy Cosslett'in "gençlik kültürü" ve tecavüz mitleriyle büyüme deneyimlerine tamamen sempati duyuyorum. 1961'de doğdum ve her şey canlı ve güzeldi