Bir noktada Liz bile neden orada olduğunu hatırlamayacak. Bu arada Nige daha fazla yayın süresi istiyor ve Boris Johnson daha az çaba gösteremezdi
Sanırım çoğu insan gibi ben de her zaman Kenotaph'taki Pazar günü Anma töreninin iki dünya savaşında ve daha sonraki silahlı çatışmalarda ölenleri düşünme zamanı olduğunu düşünmüştüm. Reform'un lider yardımcısı Richard Tice'in konuya farklı baktığı ortaya çıktı. Dicky'nin TalkTV'deki Jeremy Kyle programında röportaj yapmasını dinliyordum - Evet, biliyorum, sadece kendimi suçlayabilirim - aniden BBC'nin servisle ilgili yayını üzerine bir tirad yapmaya başladı. Başlıca şikayeti Nigel Farage'a yeterli yayın süresinin verilmemesiydi, ancak daha sonra antisemitizm hakkında söylenmeye başladı. İkisinin nasıl bağlantılı olması gerektiğini hiçbir zaman tam olarak çözemedim. Eminim ki BBC, programla ilgili brifinginde bu hatalı yargıyı ciddi şekilde değerlendirecek ve gelecek yıl hizmet boyunca Nige'ye yönelik birkaç kamerayı eğitecek. Yeniden adlandırılması gerekiyor: “Bir Ulus Nigel'in Yasını Tutuyor”.
Törenin yeniden düşünülmesi konusunda artık her eski başbakanı davet etme geleneğinden vazgeçmenin zamanı gelebilir. Artık dokuza çıktık ve bu, onurdan çok utanç verici bir yoklama. Önümüzdeki 30 ya da 40 yıl boyunca Liz Truss'ı kadroda görme fikri muhtemelen bazılarımıza TSSB yaşatacak. Kim olduğunu hatırlayabilenler. Liz'in bile neden orada olduğunu hatırlamayacağı bir zaman gelecek. Ama Liz'in en büyük utanç kaynağı bile olmadığını söylüyor. Bu, sanki yataktan yeni çıkmış gibi görünen Boris Johnson'a düştü. Eğer deneseydi daha az çaba gösteremezdi. Bir saygısızlık örneği. Eğer eski bir İşçi Partisi başbakanı olsaydı, sağcı basının iyi bir gün geçirmesi gerekirdi.
Yeni bir köpeğimiz var. Stella, 10 gün önce sahiplendiğimiz beş yaşında bir Cockapoo. İlk görüşte aşktı. Yapmaktan hoşlandığımız her şeyden keyif alıyor gibi görünüyor, Tooting Bec Common'da liderliği bırakabiliyor ve yerel kafede zaten sıkı bir favori. Çok sevimli, sarılmayı seviyor ve ben yazarken yanıma oturuyor, arada sırada burnuyla beni dürtüyor. Bu köşeyi okuyanlar sayesinde Stella'yı bulduk. Yaz aylarında hayatımızda köpek şeklinde bir boşluk oluştuğunu yazmıştım. Sevgili Herbert Hound'umuzun geçen yılın nisan ayında ölümünden sonra nihayet yeniden sevmeye nasıl hazırdık. Ama birçok engel vardı. Jill'in hastalığı ve işimin onu düzgün bir şekilde eğitmeye gerekli zamanı ayıramayacağımız anlamına gelmesi nedeniyle bir köpek yavrusu alamayacağımızı biliyorduk. Ayrıca başka bir Cockapoo istediğimizi de biliyorduk çünkü Herbie'nin yaptığı da buydu.
Herşeyi özetlemek gerekirse, zor bir hayat geçirmiş ve duygusal açıdan yaralı olabilecek bir köpek istemedik: yine hayatlarımız yeterince karmaşıktı. Şimdi sevgi dolu bir evden gelen yetişkin bir Cockapoo bulmayı deneyin. Yapamazsın. Hiç kimse Cockapoo'sundan ayrılmak istemez. Ancak bir çift bana e-posta göndererek aile koşullarının değişmesinden dolayı üzgün olduklarını ve isteksizce Stella'ya yeni bir yuva aradıklarını söyledi. Bize bu kadar değerli bir şeyi vererek bize gösterdikleri güven için onların isimlerini anmayı ve onlara burada teşekkür etmeyi çok isterim. Ancak kimliklerinin açıklanmasını istemeyebilirler. Bu yüzden Jill ve benden kocaman bir isimsiz teşekkür ederiz. Yanlış beyan nedeniyle sekiz dolandırıcılık ve açıklama yapmama nedeniyle de bir dolandırıcılık suçundan suçlu bulunan bir adama verilen bu muhtemelen politik açıdan en doğru tepki değil, ama yine de elimde değil