Altmış yılı aşkın bir süre önce üç bilim insanı, bugün, yani 13 Kasım 2026 Cuma günü yeniden dikkat çeken alışılmadık bir tahminde bulundu. Hesaplamalarına göre, dünya nüfusu tam da bu tarihte matematiksel sonsuzluk noktasına ulaşabilecekti. Ancak senaryoları gerçekleşmedi ve Nova'ya göre neden hatalı olduklarının açıklanması, insanlığın geleceğini tahmin etmeye çalışırken matematiksel modellerin ne kadar sınırlı olabileceğini gösteriyor. Araştırmacılar bu sonuca varmak için gezegenin nüfusu hakkında yaklaşık olarak MÖ 400'den 1958'e kadar olan dönemi kapsayan tarihsel tahminleri incelediler. Mevcut verileri analiz ederek, dünya nüfusunun iki katına çıkması için gereken sürenin giderek azaldığını gözlemlediler. Başka bir deyişle, giderek daha fazla insan vardı ve sayıları giderek daha hızlı arttı. Bu eğilime dayanarak, dünya nüfusunun gelecekteki hareketini hesaplamaya çalıştıkları bir matematiksel denklem oluşturdular.
Ancak modellerindeki temel sorun, bu ivmenin herhangi bir sınır olmaksızın devam edeceği varsayımıydı. Hesaplamalarına göre nüfus artmaya devam edecek, aynı zamanda bu büyüme, değerin sonsuza yöneldiği matematiksel sınıra ulaşıncaya kadar sürekli olarak hızlanacaktır. Bilim insanları, matematiksel tekillik olarak bilinen o anı 13 Kasım 2026 için hesapladılar. Araştırmacılar, kontrolsüz nüfus artışının olası sonuçlarına karşı uyarıda bulunmak amacıyla oldukça dramatik bir formülasyon kullandılar. Uzaktaki torunlarının açlıktan ölmeyeceğini, aşırı nüfus nedeniyle ezileceklerini belirttiler. Ancak araştırmaları, o gün Dünya'nın yok olacağını, nükleer bir savaşın, asteroit çarpmasının veya başka bir ani felaketin meydana geleceğini öngörmüyordu.
Tarih aslında modellerinin artık anlamlı bir sonuç sunamayacağı matematiksel noktayı temsil ediyordu. Dolayısıyla insanlığın fiziksel olarak yok oluşunun kesin olarak hesaplanmış bir tarihi ile ilgili değildi. İlginç bir detay daha var. 13 Kasım 2026'da Heinz von Ferster 115 yaşına girecekti. Daha sonra yapılan analizler, bu kadar çarpıcı bir tarihin seçilmesinin, kamuoyunun dikkatini aşırı nüfus sorununa çekmek isteyen yazarların provokatif yaklaşımının bir parçası olduğunu gösterdi. Araştırma büyük ilgi uyandırdı ve o dönemde gezegenin giderek artan sayıda insana yaşam koşullarını ne kadar süreyle sağlayabileceği konusundaki tartışmanın bir parçası haline geldi. Yayımlanmasından sonraki ilk onyıllardaki matematiksel model gerçek demografik verilere oldukça iyi karşılık gelse de, 1980'ler ve 1990'larda durum değişmeye başladı. Dünya nüfusundaki artışın üç araştırmacının varsaydığı hızda ilerlemediği giderek daha açık hale geldi.
Bunun en önemli nedeni demografik büyümenin giderek yavaşlamasıydı. 20. yüzyılın ilk yarısında gezegenin sakinlerinin sayısı önemli ölçüde arttı. Tıbbın ilerlemesi, daha iyi hijyen koşulları, daha fazla gıda ve ölüm oranlarının azalması buna katkıda bulundu. Ancak takip eden yıllarda demografik eğilimlerde büyük değişiklikler görüldü. Birçok ülkede ortalama yaşam süresi, eğitime erişim, kadının toplumdaki konumu ve yaşam standardı değişirken, kadınların doğurduğu ortalama çocuk sayısı azalmaya başladı. Bu değişiklikler, nüfus artışının daha önceki verilere dayanarak basitçe genişletilebilecek sürekli bir süreç olmadığını göstermiştir. Matematiksel moda