Eski rehine Eli Sharabi, Perşembe günü Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi'ne çağrıda bulunarak, Gazze'de tutulan rehinelere uygulanan muamelenin işkence olarak tanınmasını ve sorumlular hakkında cezai soruşturma başlatılmasını talep etti.
Önceden kaydedilmiş bir konuşmada, "Bay Başkan, adım Eli Sharabi. Ben bir işkence kurbanıyım" diyen Sharabi, sözlerini şöyle sürdürdü: "491 gün boyunca yeraltında tutuldum, zincire vuruldum, aç bırakıldım, dövüldüm ve aşağılandım."
Sharabi, Hamas öncülüğündeki 7 Ekim saldırısı sırasında Be'eri Kibbutzu'ndaki evinden kaçırılmıştı. Eşi Lianne ve kızları Noiya ile Yahel katledildi. Kardeşi Yossi de kaçırılmış ve daha sonra esarette öldürülmüştü.
Sharabi Konsey'e, "Ailemin ölü olduğunu ancak serbest bırakıldığımda öğrendim" dedi.
Sharabi, Şubat 2025'te serbest bırakıldı. Esaret altındayken kasıtlı olarak gıdadan mahrum bırakıldığı için 44 kilo olarak geri döndüğünü söyledi.
Sharabi'nin önceden kaydedilmiş açıklaması, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi'nin 63. oturumunda Kudüs Adalet Enstitüsü'ne ayrılan konuşma süre zarfında dinletildi.
Konuşma saati, Perşembe günü Cenevre'deki Konsey'in 63. olağan oturumunda ırkçılık, ırk ayrımcılığı, yabancı düşmanlığı ve ilgili hoşgörüsüzlük konularını ele alan 9 No'lu Gündem Maddesi kapsamındaki genel tartışma sırasında gerçekleşti. Oturum, İsrail veya rehineler üzerine özel bir tartışma oturumu değildi.
Sharabi konuşmasını, Kudüs Adalet Enstitüsü'nün Eylül ayında yayınladığı ve "Kaçırıldı: Bir İşkence Biçimi Olarak Rehin Alma" başlığını taşıyan raporun bulgularını sunmak için kullandı. Rapor; açlık, tecrit, fiziksel şiddet, tehditler ve psikolojik taciz dahil olmak üzere rehinelere uygulanan koşulların uluslararası hukuk kapsamında işkence olarak ele alınması gerektiğini savunuyor.
Enstitü, 251 bireysel rehine profilini kapsayan 6.971 veri noktasını derlediğini açıkladı. Araştırma; hükümet kayıtlarını, haber raporlarını, kamuya açık ifadeleri, BM materyallerini ve hayatta kalanlar ile ilk müdahale ekipleriyle yapılan 23 gizli mülakatı temel aldı.
Rapora göre, serbest bırakılan rehinelerin en az 78'inde açlık, akut yetersiz beslenme veya şiddetli kas erimesi belirtileri görüldü. Ayrıca, 200 günden fazla tutulan rehinelerin %68'inin propaganda videolarına katılmaya zorlandığı tespit edildi.
Sharabi, "Kudüs Adalet Enstitüsü, 78'den fazla rehinenin kasıtlı olarak aç bırakıldığını belgelemiştir" dedi ve ekledi: "Ben sadece 44 kilo olarak geri döndüm."
Sharabi ayrıca uluslararası ceza hukuku avukatı Yael Vias Gvirsman tarafından kurulan "7 Ekim - Sınır Tanımayan Adalet" (October 7 – Justice Without Borders) adlı kuruluşun belgelendirmelerine atıfta bulundu. Bu kuruluşun, bazıları iki yıldan hatta bir on yıldan uzun süredir devam eden, 255 rehineyi ve ailelerini etkileyen fiziksel ve psikolojik işkence kalıplarını belgelediğini söyledi.
"7 Ekim - Sınır Tanımayan Adalet", 7 Ekim saldırısı kurbanlarına hukuki temsil sağlıyor ve İsrail ile çeşitli uluslararası yargı mercilerinde yasal süreçler yürütüyor.
Kudüs Adalet Enstitüsü'nün raporu; BM organlarını ve ulusal yetkilileri, rehin almayı ve bununla bağlantılı istismarları olası işkence, savaş suçları ve insanlığa karşı suçlar olarak soruşturmaya çağırıyor. Rapor ayrıca, eski rehinelerin ve ailelerinin; rehabilitasyon, tazminat ve diğer tazmin etme haklarına sahip işkence mağdurları olarak tanınmasını talep ediyor.
Enstitünün uluslararası hukuk direktörü Uri Morad, "Bebeklerin, yaşlıların ve tüm ailelerin evlerinden kaçırılması, sistematik işkence ve istismarla birleştiğinde insanlığın temel değerlerine yönelik ağır bir saldırı teşkil etmektedir" dedi.