Ukrayna'daki savaş devam ediyor çünkü her iki taraf da savaşı durdurmanın savaşı durdurmaktan daha güvensiz olduğunu düşünüyor. Kiev için, ABD ne derse desin, Ruslar için Donbas'ın bir amaç değil, daha fazlasını elde etmek için bir araç olduğu açıktır. Moskova da durmak istemiyor: seçkinler ve halk arasındaki geniş kesimler hızlı bir barışı destekleyecektir, ancak Vladimir Putin, dört yıldır bombalarla kavrulan topraklarla maden bölgelerini birleştirmek için ekonomisini ve bir milyon ölümü feda etmedi. Rusya Devlet Başkanı, dün Moskova'da Donald Trump'ın elçileri Steve Witkoff ve Jared Kushner'ı iki ana hedefle kabul etti: Ukrayna'daki toprak koşullarını dayatmak ve yeni bir Avrupa güvenlik mimarisi konusunda Washington ile doğrudan müzakere yapmak. Rusya Devlet Başkanı, ABD'den Avrupalıların "barışı mı yoksa savaşı mı" tercih edeceklerine karar vermelerine 'yardım' etmesini istedi. Moskova, Avrupa ile diyaloğu hiçbir zaman reddetmediğini, ancak kıtasal güvenlik sistemini gözden geçirmeyi, Batı'nın askeri varlığını sınırlamayı ve Ukrayna'nın geleceğini şekillendirmeyi planladığını savunuyor. Birkaç hafta önce danışmanlarından biri şunu söyledi: "Avrupalılarla çalışmalıyız." Ancak Rusça'da çalışma terimi mutlaka işbirliği yapmak anlamına gelmez, aynı zamanda onlarla aynı anda 'ilgilenmek' anlamına da gelir. Bu sefer Trump'ın kibirli eliyle. NATO Avrupa'nın zayıflaması, Washington ile Moskova arasında bir müzakere konusu olma riski taşıyor. Ukrayna, Amerikalı dostu olmadan köşeye sıkıştırılmış olmasına ve AB'nin belirsiz seçimlerle karşı karşıya olmasına rağmen mücadele etmek zor, ancak ABD ve Avrupa öyle değil, diye düşünüyor Moskova: Trump istemiyor, Avrupa da yapamıyor. Bu, Moskova'nın Ukrayna'ya karşı savaş müzakerelerini "yeni bir Avrupa güvenlik mimarisi" müzakerelerine dönüştürme kararlılığını açıklıyor. Rusya'nın Donbas'tan daha büyük bir ödüle ihtiyacı var. NATO'yu zayıflatmak, Amerikalıları Avrupa'dan sürmek ve komşularının egemenlik kararları üzerinde veto yetkisi elde etmek ona bu ödülü kazandıracaktır. Barış karşılığındaki bu iddiaların en tüyler ürpertici yanı hepsinin ortak bir modelinin olması: Gelecekte yeni bir saldırının daha başarılı olmasına hizmet ediyorlar. Moskova, saldırganlığı daha geniş bir stratejik zafere dönüştürecek bir barış istiyor: Kremlin'in başlangıçtaki büyük başarısı, Avrupa güvenliğini müzakere masasına oturtmuş olmasının nedeni budur. Washington Avrupalıları bir sonraki tura dahil etmeye çalışıyor, ancak Moskova bu fikre karşı düşmanlık göstermeye devam ediyor. Ancak Kremlin'in başlangıçtaki büyük başarısı şimdiden önümüzde: Avrupa'nın güvenliğini müzakere masasına koymak. Bu eski bir Rus arzusudur: Amerika'nın nüfuzunu azaltmak ve komşular üzerinde güç kazanmak. Dış politika analisti ve tarihçisi Slawomir Debski bir emsali anımsıyor: Sovyet Şansölyesi Vyacheslav Molotov'un "Batı ittifaklarını yerinden edecek ve ABD'yi gözlemci statüsüne düşürecek bir Avrupa kolektif güvenlik sistemi önerdiği Şubat 1954'teki Berlin konferansı. Bugünün kelime dağarcığı farklı ama stratejik hırs tanıdık." Ukrayna'ya karşı savaş Amerikan gücünü Avrupa'dan uzaklaştırmayı başarırsa, Kremlin bunu tarihi bir başarı olarak sunabilir ve diğer savaşların neler başarabileceği konusunda tehlikeli sonuçlar çıkarabilir. Ancak yeni bir Avrupa mimarisi
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.