Bir gün Cristian Schinca, Moreno sokaklarında yürürken annesinin küçük kız kardeşiyle birlikte oradan geçtiğini gördü. 20 yaşındaydı, aylardır mahalledeki terk edilmiş bir otobüste uyuyordu, kokain kullanıyordu ve ailesiyle neredeyse hiç teması yoktu. O anda yaşananlar hayatındaki en acı darbelerden biriydi: Annesi, kızın bunu görmesini engellemeye çalıştı. Cristian, "Benim için küçük kız kardeşim her şeyimdir. Bu göğsüme saplanan bir bıçaktı" diye anımsıyor. İşini kaybetmiş, evsiz kalmıştı ve bütün gecelerini uyuşturucu kullanarak geçirmişti. Ama bu sahne onu sarstı. "Kız kardeşimin sevgisi tıklamaydı" diyor. Bugün 25 yaşında, neredeyse iki yıldır uyuşturucu kullanmıyor ve yaşadığı benzer durumları yaşayan diğer gençlere eşlik ediyor. Bu hafta hikayesi Papa'ya ulaştı: Salı gecesi İspanyol Anıtı'nın önündeki nöbet sırasında ifadesini paylaşan ve özellikle XIV. Leo'yu duygulandıran gençlerden biriydi. LA NACION ile diyalog halinde olan Cristian, toplantının sonunda papanın kendisine hâlâ kendisini etkileyen bazı sözler söylediğini söylüyor: "Harika bir tanıklık, pes etme." Bunu hatırladığında gülüyor ve bu ifadenin bir sonraki dövmesi olabileceğini söylüyor. Ancak bu toplantının arkasında aile kayıpları, yıllarca süren okul zorbalığı, uyuşturucu kullanımı ve birkaç kez tekrarlamanın damgasını vurduğu bir hikaye var. Ayrıca kendisi iyileşmeye olan güvenini kaybettiğinde bile onu beklemekten asla vazgeçmeyen bir grup insan tarafından: Hogar de Cristo de Moreno Sur'un arkadaşları. “Kendime bir karakter inşa etmiştim” Cristian, Moreno'nun La Perlita semtinde büyüdü. Annesi ev temizlikçisi, babası ise 350 numaralı hatta otobüs şoförlüğü yapıyordu. Kendisi neredeyse 8 yaşındayken, henüz bir yaşında olan küçük kardeşlerinden birinin ölümü üzerine anne ve babası ayrıldı. O zamandan beri büyükanne ve büyükbabasının bakımına bırakıldı. Büyükannesi aynı zamanda evlerin temizliğini de yapıyordu ve büyükbabası da taksi şoförüydü. Özel bir okulun masraflarını karşılamak için birlikte büyük çaba harcadılar. Ancak sınıflarda Cristian kendini giderek daha yalnız hissetmeye başladı. "Beni en çok etkileyen şey okuldan ve sınıf arkadaşlarımdan dışlandığım zamanlar oldu. Beni nasıl olduğum ve kıyafetlerim nedeniyle yargıladılar çünkü en iyi ayakkabılarım yoktu. Ve her zaman tombuldum. Bana güldüler, kendimi grubun bir parçası gibi hissetmiyordum" diyor. Zorbalık ilkokulda başladı ve liseye kadar devam etti. Cristian, başına gelenler hakkında okuldaki hiçbir yetişkinle asla konuşmadı. Ailesiyle de değil. "Çok içine kapanık, utangaç ve içe kapanık bir hale gelmiştim. Birinin 'Ben bunu yaşıyorum' diyecek güvenini bulamadım. Kendime bir karakter inşa ettim ve sanki hiçbir şey beni incitmiyormuş gibi üstünmüş gibi davrandım, oysa içimde öyle bir şey yoktu." 12-13 yaşlarında sınıf arkadaşlarıyla birlikte alkol almaya başladı. Dikkat çekmeye çalışıyordu ve her şeyden önce kendini dahil edilmiş hissediyordu. Kendisini "Görünmek isteyen, bir açıklama yapmak isteyen tipik biriydi. Yarattığı karakter, dünyayı kasıp kavuran çocuktu" diye tanımlıyor. Futbol sayesinde tanıdığı yaşlı insanlarla mahallede daha fazla vakit geçirmeye başladı. 15 yaşındayken ilk kez kokaini denedi. “Bu hayatımı değiştiren bir noktaydı çünkü 20 yaşıma, Hogar de Cristo'yu keşfedene kadar bunu bırakmadım” diyor. Uzun süre tüketimini gizlemeyi başardı. Liseyi bile bitirdi. Bu hafta, onun Papa'nın önünde konuşmasını dinledikten sonra eski öğretmenlerinden biri ona bir mektup yazdı ve ne yaptığını asla anlamadığını söyledi.
Küresel Brifing Yükleniyor...
Dünya basınından Türkiye ve küresel merkez bankaları hakkındaki en kritik 24 saatlik gelişmeler özetleniyor.