William Reessays Ealing konseyinin atölye çalışmaları, yaratıcı bir arayışa harcanan bir saatin bile birinin gününü değiştirebileceğini gösterdi. Emma Brockes'un yakın zamanda yapılan bir Sanat Fonu çalışmasına verdiği yanıtı okurken, araştırmanın öneminin ambalajında kaybolmuş olabileceğini hissettim (Sanat sağlığınız için iyidir? Hızlı bir göz atmama izin verin, 5 Kasım). “Reçete yazma” sanatının dilinin kökleri toplumsal reçete yazmada yatmaktadır. Bunun insanları neden rahatsız edebileceğini anlıyorum, özellikle de kültürün kendisi için zevk almak yerine araçsallaştırıldığını öne sürüyorsa. Ancak bu bulgular iki nedenden dolayı önemlidir. Birincisi, çoğumuzun sezgisel olarak bildiği bir şeye kanıt sağlıyorlar: sanata ve kültüre katılmak ve bunları deneyimlemek yalnızca zenginleştirmekle kalmıyor, aynı zamanda sağlığımız ve refahımız için de ölçülebilir faydalar sağlıyor.
İkincisi, kültüre ayrılan bütçenin baskı altında olması, bu kanıtın kamu yatırımı konusundaki iddiamızı güçlendirdiğini gösteriyor. Elbette bu, ulusal müzelerimizi ücretsiz tutmanın ve herkesin bu müzelerden sağlık yararlarına erişebilmesinin sağlanmasının bir başka argümanı. Bu çalışmaya alaycı bir şekilde bakmak yerine, sunduğu fırsatların farkına varmalıyız. Brockes'in makalesinde alıntı yapılan Daisy Fancourt'un mükemmel ve anlayışlı kitabı ArtCure'da araştırdığı gibi, kanıtlar galerileri ve müzeleri ziyaret etmenin çok ötesine uzanıyor. Londra'nın Ealing ilçesinde, kil atölyelerinden İslami geometrik çizime kadar çeşitli etkinlikler aracılığıyla sakinleri ve belediye personelini bir araya getiren ücretsiz bir yaratıcı sağlık programının pilot uygulamasını yürütüyoruz. Neredeyse tüm katılımcılar bu oturumların ardından refahın arttığını bildirdi. Ancak değerlendirmenin ötesinde, sohbetler bana, yaratıcı olmaya harcanan bir saatin bile birinin gününün gidişatını olumlu yönde değiştirebileceğini, düzenli katılımın ise hayatları üzerinde kalıcı bir etki yaratabileceğini gösterdi.
Sanat, varlığını sağlığa olan faydalarıyla haklı çıkarmak zorunda olmamalı. Ancak bu faydaların anlaşılması herkesin sanat ve kültürü deneyimlemesi, katılması ve bunlardan faydalanması durumunu güçlendirir. Ve eğer bir müzeyi ziyaret etme düşüncesi Brockes'un gözlerini döndürüyorsa, onu memnuniyetle atölyelerimizden birine davet ederim. Yeni bir beceri öğrenmiş olarak ayrılabilir ama bundan çok daha fazlasını götüreceğinden şüpheleniyorum.William ReesKültür memuru, Ealing konseyi