Okuyucular Simon Jenkins'in parlamentonun Londra dışına taşınması gerektiğini öne süren makalesine yanıt verdi. Simon Jenkins parlamentoyu "modası geçmiş ve reformlardan muaf" olarak nitelendirmekte haklı (Notre-Dame beş yılda ve bütçenin altında restore edildi. Peki Westminster Sarayı? Şans yok, 6 Kasım). Ancak binayı boşaltmak ve özel olarak inşa edilmiş binalara taşınmak için zorlayıcı nedenler yalnızca maliyet, pratiklik ve tasarım değildir. Bina ve kurum mevcut haliyle modern demokrasinin çalışma ortamına tamamen uygun değildir. Başkalarının yanı sıra Jacob Rees-Mogg'un da dile getirdiği gibi, taşınmaya karşı direnişte belirgin olan öz-hak sahibi olma, statükodan ve ayrıcalıklı bir ortamda yetişmemiş ve geleneksel devlet okullarında yetişmemiş herkese tuhaf ve korkutucu görünmesi gereken gizemli, modası geçmiş bina ve ritüellerle en rahat olanlarda sınıf ve liderlik rollerine ilişkin varsayımları göstermektedir.
Modernleşmenin, parlamentoyu kullanışlı bir model haline getiren şeyleri sürdürmenin ve binanın ötesine geçen çürümeden vazgeçmenin artık zamanı çoktan geçti. Tim LambertLondon Parlamento elbette Westminster'dan taşınmalı. Ancak halihazırda yenilenme sürecinden geçen Manchester, Liverpool veya Birmingham yerine neden İngiltere'nin kuzeydoğusundaki bir şehre taşınmıyorsunuz? Bunun çeşitli avantajları olacaktır. Mülkiyet ve yaşam maliyeti çok daha ucuz, dolayısıyla milletvekilleri ikinci evleri için sübvansiyonlara ve diğer ödeneklere daha az ihtiyaç duyacak. Bu, ülkenin yenilenen altyapıya ihtiyaç duyan bir kısmına (konut, hizmetler, mağazalar ve toplu taşıma) büyük bir ekonomik katkı sağlayacaktır.
Ve belki de en önemlisi, Westminster'da poz vermekten hoşlanan amatör politikacıları eleyecek ve milletvekili olma işini ciddiye alan kişileri geride bırakacak; Örneğin Nigel Farage ya da Jacob Rees-Mogg'un kuzeydoğuda çalışmak için kendini zorladığını gören var mı? Belki o zaman ortak çıkar için siyasete geçebiliriz. Maggie HamiltonOxford Simon Jenkins parlamentonun kuzeye taşınması ve çalışmalarını bir konferans merkezi veya buna benzer bir yerde yapması gerektiğini söylerken haklı. Westminster Sarayı'nın onarımı on yıllar alırsa, çok daha iyi olur. Geri çekildiklerinde yasa koyucular topuzları, dua kartlarını, bölme çanlarını ve taytlı adamların kapılara vurmasını umursamayı bırakmış olabilirler. Hiçbir zaman çekici gelmeyen bu gelenekler, çoktandır dikkat dağıtıcı ve demokrasinin önünde bir fren haline gelmiş durumda.
Ve umarım, Westminster'dan bir veya iki nesil uzakta kaldıktan sonra milletvekilleri, insanlar konuşmaya çalışırken bağırmak ve alay etmek gibi utanç verici alışkanlıklardan kurtulmuş olacaklar. Hatta kendimizi yetişkinlerden oluşan bir parlamentoyla bile bulabiliriz - eskiden olduğu gibi hantal, tozlu, gürültücü eski sirkten şaşkına dönmüş bir parlamento. Jonathan Bastable Brighton Sanırım Simon Jenkins, Westminster Sarayı'nı "harika bir müzeye" dönüştürme planları olan herkesin öncelikle asbestle uğraşması, kabloları güncellemesi ve halkın kullanımı için güvenli olduğundan emin olması gerektiğini anlayacaktır. Hiç de küçümsenecek bir harcama değil. Jennifer ReesCardiff Simon Jenkins, parlamentonun Londra'yı terk etmesi yönünde çağrıda bulunuyor, ancak Birleşik Krallık, uzun zaman önceki zaferlerin "görkemli" geçmişinde yaşamayı ve zevk ve incelik fikirlerinde dünyaya yön veren bir başkente sahip olmayı seviyor. Günümüzün parlamenterlerinin metruk, cereyanlı binalarına girer girmez gözleri buğulanıyor ve bu konuda hiçbir şey yapmamak için tekrar tekrar oy veriyorlar.
Onların tutumu İngiltere'nin girişimlerini etkiliyor