To Hold a Mountain, meralarının NATO'nun eğitim sahası haline getirileceğini duyunca yaşam tarzı tehdit altına giren bir kadının inanılmaz hikayesini anlatıyor. To Hold a Mountain'ın yıldızı, sürekli kaçan keçileriyle sorun yaşıyor. Mileva “Gara” Jovanović ile olan röportajım, hayvanların kontrol altında olduğu ve Gara'nın video görüşmesi için zirvelerden başkent Podorica yakınlarındaki küçük bir köydeki küçük kışlık evine inebileceği bir ana kadar yeniden planlandı. Gara'nın Sinjajevina dağlarındaki hayatını konu alan çarpıcı filmin ortak yazar-yönetmeni Biljana Tutorov tarafından Karadağca'ya çevrilen Gara, "Onlarla ilgilenmelisiniz çünkü onlar her zaman kendi yollarını arıyorlar" diyor. "Ama keçiler iyidir, özellikle de çobanı tanıdıklarında. Ben iyi bir çobanım. Beni dinlerler."
Tutorov ve ortağı ve yardımcı yazar/yönetmen Petar Glomazić'in sekiz yıl önce keşfettiği gibi insanlar da Gara'yı dinliyor. Yaşam tarzları tehdit altında olan bu pastoralist topluluğu filme alma konusundaki destansı bağlılıkları ödüllendirildi: To Hold a Mountain, bu yılın başlarında Sundance'te dünya sineması belgeseli dalında büyük jüri ödülünü kazandıktan sonra festival turunda ödülleri topladı. Film yapımcıları Gara'yla ilk kez, hükümetin dağların bir bölümünü NATO askeri eğitim ve silah test tesisine dönüştürme planlarına karşı bir mitingde konuşurken tanıştı. Glomazić, "Birinin bir şey söylemesi gerekiyordu ve herkes isteksizdi" diyor. "Sonra bir kadın beyaz ata bindi, megafonu aldı ve inanılmaz bir konuşma yaptı. O da Gara'ydı."
Glomazić çoban bir aileden geliyor ve eski yaylacılık kültürünü anlıyordu; bu kültür sayesinde otlayanlar hayvanlarını yazın otlatmak için yüksek zirvelere çıkarıyor ve kış karları geldiğinde onları ovalara geri götürmeden önce onlarla birlikte yaşıyor. Tutorov, Sinjajevina'nın canlı ışığına aşık oldu ("Büyük bir hikaye için büyük bir sahne gibi geldi" diyor) ve ayrıca Gara'nın 12 yaşındaki kızı Nada'yı kucakladığını görmesinden de etkilenmiş. Bunda anlaşılmaz bir anlam vardı - belki de sürüsünü koruyan bir çobanın şiddetli koruması - ve Tutorov onların arkadaş olacaklarını biliyordu. Hepsi pastoralistlerin dağlarının askeri açıdan ele geçirilmesine direnmelerine yardımcı olacak bir film yapmak istiyordu. Gara, film yapımcılarının "bu dağı gerçekten hareket ettirecek ve dünyanın etrafında dolaştıracak güce" sahip olduklarını fark etti.
Bunu başarmak için Tutorov, Glomazić ve onların küçük ekibi, yıllarını Gara'nın fiziksel olarak acımasız çalışma hayatına kaptırmaya adadılar. Küçük yazlık kulübesi şebekeden bağımsızdır; suyun bir kuyudan çekilmesi gerekir; yıkama kova ile yapılır; yemekler odun sobasında pişirilir. Çobanlar koyunlarını kurtlardan korurken ve geniş yamaçlarda başıboş inekleri kurtarırken alçak bulutlar, şiddetli fırtınalar ve ilk karlar ortalığı kasıp kavuruyor. Gara her ineği, koyunu, midilliyi ve çoban köpeğini bireysel olarak ve genellikle adıyla tanır. Hayvanlarının hiçbir kısmı israf edilmiyor: Koyun derileri peynir yapımında kap olarak kullanılıyor; gübre toplanıp bahçıvanlara satılıyor. Temelleri yüzyıllardır neredeyse hiç değişmeyen bir hayatın yanında, Nada'nın büyüdüğünü, kadınlığın eşiğinde olduğunu ve iki dünya arasında sıkışıp kaldığını görüyoruz; tırnaklarını boyarken, pop şarkılarına eşlik ederken, okula gitmek için dağdan aşağı inerken ve bazen hala küçücük kulübelerinde annesiyle aynı yatağı paylaşırken.
Film, yalnızca kazanılabilecek bu tür bir yakınlık ve bilginin küçük açıklamalarını içeriyor