Daha sonra okumak veya başvurmak üzere favori makalelerinizi ve hikayelerinizi favorilerinize eklemek ister misiniz? Bağımsız Üyeliğinize bugün başlayın. Bilim adamları yeni bir çalışmada, atmosferin en dış katmanındaki tek bir nükleer patlamanın, dünyayı yörüngeye sokan neredeyse tüm uyduları devre dışı bırakabileceği konusunda uyarıyor. Şu anda gezegenin çevresinde yaklaşık 16.000 uydu bulunuyor ve iletişim sistemlerinin, hava tahminlerinin ve askeri teknolojilerin omurgasını oluşturuyor. Henüz hakemli bir değerlendirmeden geçmemiş olan çalışmaya göre, ekzosferde, gezegen yüzeyinden 500 km'nin üzerinde bir yükseklikte meydana gelen bir nükleer patlama, bunların yüzde 98'ini iki hafta içinde devre dışı bırakmaya yetiyor. ABD'deki Wisconsin-Madison Üniversitesi'nden bilim insanları, Güney Atlantik üzerinde 500 km yükseklikte megatonluk bir nükleer patlamayı simüle ederek, gezegenin üzerinde "yapay radyasyon kuşağı" oluşumunu ve nükleer fisyonla açığa çıkan elektronları değerlendirdiler. Radyasyon kuşağı, radyoaktif bozunumdan kaynaklanan elektronların dünyanın manyetik alanında sıkışıp kalmasıyla oluşur.
arXiv'de yayınlanan çalışmada bilim insanları, "Ani patlamanın aksine, sıkışıp kalmış bir kemer, içinden geçen uzay aracını tekrar tekrar açığa çıkarır" dedi. Radyasyon kuşağına tekrar tekrar maruz kalmanın uyduların yüzde 25'ini bir gün içinde ve "yaklaşık yüzde 98'ini" bir hafta içinde devre dışı bıraktığını buldular. Uydulara gelişmiş radyasyon koruması sağlandığında bile yüzde 99'u 30 gün içinde devre dışı bırakıldı. Çok daha zayıf olan 100 kilotonluk bir bomba da sadece bir yıl içinde uyduların yüzde 99'unu etkisiz hale getirebilir. Uzayda yıkıma neden olan nükleer patlamaların tarihsel bir örneği var. 9 Temmuz 1962'de Pasifik'teki Johnston Atolü'nün yaklaşık 400 km yukarısında gerçekleştirilen Starfish Prime nükleer testinin Soğuk Savaş sırasında alçak dünya yörüngesi üzerinde kalıcı etkileri oldu. Araştırmacılar, "Bugün buna benzer bir olay çok daha yoğun nüfuslu bir yörünge ortamında meydana gelebilir" diye uyardı.
Uydular devre dışı bırakıldığında manevra kabiliyetlerini kaybederler ve bu da diğer yörüngesel nesnelerle çarpışma riskini "keskin bir şekilde artırabilir". Uzayda nükleer bir patlama olması durumunda, patlamadan sonraki iki yıl içinde 20'ye yakın büyük uydu çarpışması olayı beklenebilir. Araştırmacılar, "Uzun ömürlü nesneler arasında devam eden çarpışmaların, enkaz üretimini simüle edilen on yılın ötesinde sürdürmesi bekleniyor," diye uyardı, "yavaş bir birikim ve nihai olarak yüzyıllık zaman ölçeklerinde kontrolden çıkmış bir büyüme olasılığı." Radyasyona maruz kalan bazı alçak irtifa uyduları yüzeye düşebilir ve birçoğunun yeri değiştirilebilir. Ancak, bu yedek uydular bile devam eden radyasyona maruz kalacaktır.
Çalışma, "Bulgular, tek bir patlamanın yörünge altyapısını nasıl tahrip edebileceğini ve nükleer silahların uzayda konuşlandırılmasını ve kullanılmasını engelleme çabalarını nasıl destekleyebileceğini gösteriyor" sonucuna vardı. "Hızlı altyapı kaybı ve ardından yıllarca süren aksama ihtimali, nükleer silahların uzayda konuşlandırılmasını ve kullanılmasını önleme ihtiyacını güçlendiriyor." Düşündürücü sohbetlere katılın, diğer Bağımsız okuyucuları takip edin ve yanıtlarını görün