İsrail muhalefetinin çok farklı davranacağını düşünmek saflık olur. Bakın en savunmasız Filistinliler hakkında bile ne diyor: “Gazze'deki her çocuk, her bebek düşmandır.” Normal bir toplumda, bu kadar ahlaksız bir şey söyleyen bir politikacının itibarı tamamen mahvolur. İsrail'de öyle değil. Daha önce "aşırı sağcı" olarak değerlendirilen ve İsrail yasama meclisine yeni seçilen Moshe Feiglin ile tanışın. Bunu geçen Mayıs ayında söyledi ancak aynı zamanda daha fazla Filistinli bebeğin ölmesi ve yeni doğanlar da dahil olmak üzere Gazze'nin tüm nüfusunun sınır dışı edilmesi çağrısında bulundu. Geçen ayki seçimlerde Feiglin, aşırı sağ maliye bakanı Bezalel Smotrich ile ittifak kurdu. Binyamin Netanyahu bu “önemli birliği” memnuniyetle karşıladı ve onların “ulusal sorumluluğunu” övdü.
Feiglin'in sözleri aşırılıkçı bir politikacının saçmalıkları değil. İsrail, Çocukları Kurtarın'ın "çocuklara karşı savaş" olarak tanımladığı şeyi yürütüyor. BM'den bağımsız bir komisyon, bu yılın başlarında İsrail güçlerinin Filistinli çocukları kasten hedef alıp öldürdüğü sonucuna vardı. Filistin Sağlık Bakanlığı'nın verdiği rakamlara göre -ki bunlar muhtemelen oldukça düşük tahminlerdir- İsrail'in saldırılarına başlamasından bu yana Gazze'de yaklaşık 22.000 çocuk öldürüldü; bunların en az 1.100'ü bir yaşın altındaydı. Artık Netanyahu ve aşırı sağcı müttefikleri geçen ay yapılan seçimlerde çoğunluklarını kaybettiklerine göre bu dehşetin nihayet sona ereceğini umabilirsiniz.
Tekrar düşün. Netanyahu'nun bloğunun, hükümetinin 7 Ekim'deki başarısızlıklarına, yolsuzluk davasına, hayat pahalılığı krizine, İran savaşındaki fiyaskoya, ultra Ortodoks Yahudilerin askerlik hizmetinden muafiyetleri konusundaki tartışmalara ve yargıya yönelik saldırılarına rağmen hala Yahudi liderliğindeki muhalefetten daha fazla oy kazandığı gerçeğini bir kenara bırakın. Muhalefetin önde gelen isimleri Filistin liderliğindeki partilerle işbirliğine şiddetle karşı çıkıyor ve bu süreçte ırkçılıklarını pek gizlemiyorlar. Geçen yıl İsrail'de "merkezci" ılımlı olarak görülen Yair Lapid şöyle açıklamıştı: "7 Ekim'den sonra yeniden Arapların elinde bir hükümet olmayacak. Halk, Arap oylarına dayalı bir hükümete hazır değil."
Ancak kim başbakan olursa olsun, Filistinli çocuklara yönelik nefret Netanyahu hükümetinin çok ötesine uzanıyor. Kasım 2023'te, 7 Ekim saldırılarından beş yıl önce yaptığı ilk açıklamayı tekrarlayarak “Gazze'de hiç masum yok” diyen Avigdor Lieberman'ı ele alalım. Lieberman, Netanyahu'nun müttefiki değil. Muhalefetin liderlerinden biri ve yeni hükümetin olası belirleyicilerinden biri. Daha da önemlisi, tutumu ana akım görüşü yansıtıyor. Geçtiğimiz yıl yapılan bir ankete göre İsrailli Yahudilerin yaklaşık 10'undan sekizi "Gazze'de hiç masum insan yok" ifadesine katılıyordu.
Bir de Netanyahu'nun Likud partisi üyesi ve Knesset'in başkan yardımcısı Nissim Vaturi var. Ocak 2025'te şunu ilan etti: "Gazze teröristlerle dolu ve orada doğan her çocuk, doğduğu andan itibaren zaten teröristtir." Kötülüğün de ötesinde, evet ama Lapid'in merkezci partisinden siyasetçi Meirav Ben-Ari'nin "Bunu Gazze'nin çocukları kendi başlarına getirdi" diye haykırdığında tutumu ne kadar farklıydı? Peki şimdi hükümet kurma göreviyle görevlendirilen ana muhalefet lideri Gadi Eisenkot hakkında ne düşünmeliyiz? O, Gazze'yi silerken Netanyahu'nun savaş kabinesinde aylarca çalışmış İsrailli bir general. Aynı zamanda İsrail'in 2006'daki yıkıcı işgalinden ortaya çıkan Dahiya doktrini ile de yakından ilişkilidir.